Kerst

Lieve allemaal,
Als eerste wil ik iedereen hele fijne kerstdagen toewensen. We hebben een aantal kaarten verstuurd, helaas te laat, maar ook veel via de mail, dat is toch wel erg makkelijk.
Hierbij de kerstwensen voor de trouwe bloglezers.
We krabbelen hier steeds verder omhoog en kijken uit naar mooie dingen.
Afgelopen week heb ik afscheid genomen op mijn werk, het voelt heel onwerkelijk, alsof ik gewoon in januari weer verder ga, maar dat gaat dus niet gebeuren. Ik kreeg een mooie toespraak van mijn collega, we hebben een hele fijne tijd gehad samen en we vinden het beide erg moeilijk om afscheid te nemen. Ik zal er nog vaak komen omdat ik voorlopig nog vioolles heb, kan ik nog even buurten.
Ik kreeg 3 vioolboeken waar ik heel erg blij mee ben. Ik geniet enorm van de viool en de piano, ik heb er veel plezier in!! Ik zoek allemaal mensen om me heen om lekker muziek mee te maken en vind er dus ook meerdere, LEUK!!!
Verder voel ik me steeds meer de oude worden, ik kan weer wat dingen tegelijk doen, vergeet niet alles meer, nou ja......:-), ik zeg: "niet alles", soms dus nog wel. Afscheid nemen, kerstfeesten, kerstboodschappen en dan ook nog kerstkaarten..... daar gaat het dus fout, maar ik maak me er gelukkig totaal niet druk om:-)
Ik ben ook heerlijk veel afgevallen en ben weer op mijn oude gewicht, zelfs op mijn hele oude gewicht, dat voelt echt heel fijn!!!
Ook ben ik weer een ochtendmens, zoals ik altijd was, komt ook wel omdat Wim heeeeeel vroeg naar zijn werk moet, maar ik word dus andere dagen ook weer erg vroeg wakker en ja, dan ga je gewoon maar even een blog schrijven.
Ik moet het even onderbreken, we gaan zo naar de kerstdienst.
Hele fijne dagen toegewenst!!!

Goede berichten

Zo, maar weer eens even "bijpraten".
Er is inmiddels heel veel veranderd, de grootste verandering is wel dat Wim weer hele dagen naar zijn werk is. Hij vertrekt zo rond half 7 en is 's avonds rond kwart voor 6 weer thuis, dat is 4 dagen. Op dinsdag werkt hij nog bij Sig, dan kunnen we uitslapen:-) en zelfs aan het einde van de dag nog samen koffie drinken. Vooral dat koffie drinken vind ik erg ongezellig om alleen te doen en sla ik dan maar over, thee is sneller.
Wim nam heel veel werk voor mij uit handen en nu moet ik het allemaal weer zelf doen. Het is goed om te merken dat dat heel goed gaat, het geeft me zelfs meer energie. Ik sta ook vroeg op, Wim gaat natuurlijk al om 6 uur zijn bed uit, een half uur later gaat Matthijs zijn bed uit en dan nog weer een uurtje later komt Ruben, tja, dan kan je er dus net zo goed uit gaan en lekker rustig wakker worden. Ik ben altijd al een ochtend-mens geweest. In mijn zieke periode was dat even weg en lukte het niet om zo vroeg op te staan, maar nu is dat dus weer terug.

Wat mijn werk betreft, 18 december neem ik afscheid. Het gaat een beetje vreemd, ze vragen of ik vrijwilligerswerk wil doen. Eén functie is publieksbegeleider, een soort gastvrouw, bij evenementen voor de scholen in het Patronaat of de Philharmonie of schouwburg of iets dergelijks. Hiervoor in de plaats krijg ik korting op mijn vioollessen, dat is misschien nog wel te doen. Maar ik ben ook hartelijk welkom om dezelfde werkzaamheden te komen doen wat ik nu ook doe, ik krijg tenslotte een uitkering, dus dan kan ik best wel komen werken. Tja, een beetje vreemd. Gelukkig krijg ik begeleiding van een out-placement bureau en kan ik daar met dit soort dingen terecht.
Ik vind het erg moeilijk om te bedenken welke werkzaamheden ik zou willen gaan doen en wat in mijn mogelijkheid ligt. De man van het out-placement bureau opperde al huiswerkbegeleider, is best wel leuk. Ik kan ook de zorg in gaan, daar liggen ook nog wel kwaliteiten van mij. Het wordt hard nadenken:-)

Inmiddels zijn al mijn extra kilo's er weer af en daar ben ik heeeeeel erg blij mee, weer een beetje mijn eigen lichaam terug. Ook mijn haar groeit weer een beetje, maar dat gaat wel heel langzaam hoor.

En dan heb ik nog een zeeeeeer bijzondere ervaring te melden......

Mijn piano werd altijd gestemd door Rob Otto, nog uit de overlevering van mijn ouders. Nu is het zo dat een zoon van vrienden van ons inmiddels ook pianostemmer is bij Andriessen, hier in Haarlem. Al een poos denk ik dat het leuk zou zijn als hij onze piano komt stemmen. 2 weken terug ben ik daar eindelijk achteraan gegaan en afgelopen vrijdag kwam hij de piano stemmen. Ik had hem verteld dat ik 16 december een vioolconcertje bij ons thuis heb en dat de piano niet op de goede frequentie zit. Hij bekeek dat en inderdaad, normaal is hij gestemd op 442 en mijn piano is 440, dus te laag en dat is met violen niet zo fijn. Maar goed, hij heeft hem een klein stukje omhoog gestemd, iets beter te doen. Ook heeft hij het kraken van het pedaal verholpen, iets wat Otto niet wilde doen, hij was niet zo weg van onze piano. Toen hij klaar was en alles ingepakt had stond hij naar de piano te kijken en dacht diep na, zeer diep. Toen kwam het hoge woord eruit..... zij hadden een vleugel verkocht en kregen daarbij de piano van deze mensen. Het is geen topmerk, maar een zeer goede piano. Aangezien Andriessen alleen topmerken verkoopt doen ze er verder niets mee. Ze hadden onderling besloten dat als ze iemand kenden die ze heel blij konden maken met deze piano ze deze voor een symbolisch bedrag zouden verkopen. En Bart dacht zo dat deze piano hier heel goed zou passen!!!!!! Dus ik krijg een andere piano!!!! Het is gewoon niet te geloven, ik ben verschrikkelijk blij en zeeeeeer verrast!!
Morgen ga ik even kijken en zal ik er een foto van maken.

Ik heb pas geleden nog leuke foto's van de jongens gemaakt, een gezellige ochtend in het bos.

:-)!!:-)!!:-)Een baan

Weer gekke tekentjes, maar nu wel totaal de andere kant op.
Gisterochtend om 8.00 uur ging de telefoon, bureau "Maandag", of Wim er was, ze had goed nieuws. Wim stond onder de douche. Ik gaf aan dat hij na een kwartier wel zou bellen.
Wim bleef er erg rustig onder en wilde eerst rustig ontbijten. "Maandag" had niet zoveel geduld en belde zelf weer na een kwartier.
In augustus had Wim gesolliciteerd op een leuke functie, maar omdat uiteindelijk deze vacature eerst nog intern behandeld moest worden zou het nog wel even duren. Wim kreeg te horen dat er 2 kandidaten intern waren die op deze functie hadden gereageerd, dus weinig kans. Er waren alweer nieuwe vacatures en zelfs gesprekken, zelfs een baan voor 6 uur bij Sig. Dat was al een heerlijke stap en Wim had het daar erg naar zijn zin. Onderhand moest hij van het UWV wel door blijven solliciteren, want 6 uur is toch wel te kort!
"Maandag" belde dus met de vacature van augustus en de vraag of Wim nog beschikbaar was. Ja, dat was hij, dezelfde middag was daar een gesprek met "Maandag" en vervolgens een uitnodiging om vandaag om 10.00 uur dat gesprek aan te gaan. Eerst om half 9 in Alkmaar met "Maandag" en daarna samen naar Stedebroec. Het was een heel prettig gesprek, de klik was wederzijds. De vraag kwam waarom hij al zo lang thuis was. De richting waar Wim in zit is vrij specifiek. Dat hadden ze inderdaad ook gemerkt, want het was voor hun moeilijk om een geschikte systeembeheerder te vinden. Tja, en toen was het snel bekeken, Wim kreeg het nog te horen voordat hij weer vertrok!
Hij gaat 4 maanden voor "Maandag" werken, krijgt dan een auto van dat bedrijf, en als het wederzijds goed klikt komt hij na die 4 maanden in dienst van Stedebroec.
Nou, dat is wel een rede voor een feestje, een dubbel feestje!
Wim en Ad hebben de afgelopen tijd heel veel met elkaar opgetrokken, ze zaten in hetzelfde schuitje. Het dubbele feest is dat Ad afgelopen woensdag een nieuwe baan heeft gekregen!! Zeer bijzonder en zeer geweldig!!!! We gaan het met elkaar vieren!!!

###!!!:-(!!!####

###!!!:-( Vandaag te horen gekregen dat mijn dienstverband per 1 januari stopt!!!####:-(
Waarom???? Ik snap er werkelijk niks meer van!!
Nu zijn we dit jaar allemaal ontslagen geweest, Matthijs bij Action, maar werkt nu bij de Deka; Ruben bij Bijster, werkt nu bij de Praxis; Egbert bij het Beatrixtheater, zit nu nog op school; Wim zat al zonder werk, werkt nu 6-12 uur bij Sig, en dan ook ik nog.
Mijn leidinggevende zei dat ze er slapeloze nachten van heeft gehad, dat zal mij niet gebeuren.

Psalm 121:
Ik sla mijn ogen op naar de bergen,
van waar komt mijn hulp?
Mijn hulp komt van de Heer
die hemel en aarde gemaakt heeft.

Hij zal mijn voet niet laten wankelen,
hij zal niet sluimeren, mijn wachter.
Nee, hij sluimert niet,
hij slaapt niet,
de wachter van Israël.

De Heer is mijn wachter,
de Heer is de schaduw
aan mijn rechterhand:
overdag kan de zon mij niet steken,
bij nacht de maan mij niet schaden.

De Heer behoedt mij voor alle kwaad,
hij waakt over mijn leven,
de Heer houdt de wacht
over mijn gaan en mijn komen
van nu tot in eeuwigheid.

Afscheid

Even stilstaan bij mijn vader, vandaag zou hij jarig zijn.

Wim heeft het erg naar zijn zin op z'n werk. Het inwerken is erg lastig voor 1 dag in de week, daarom mag hij tijdelijk 2 dagen in de week werken. Hij is hier erg blij mee.
Matthijs heeft gister bij een wedstrijd korfbal zijn vinger gebroken. Gek hoor, hij is met 2 vrienden naar het ziekenhuis gegaan en heeft alles zelf afgehandeld, dus toch volwassen??:-)

Op de foto staat Matthijs, met het ijs om z'n vinger, naast Johan. Johan was de scheidsrechter en daarnaast staat Mariëlle, een teamgenoot van Matthijs en een dochter van Johan's broer, grappig is dat!!!
Op m'n werk gaat het prima, doe lekker allerlei klussen en wen aan het 3 ochtenden werken. Er is nog niets bekend hoe het verder gaat. Ik ben nu ook de muziekkast aan het sorteren, heel veel, en ook wel oud, liedmateriaal, erg leuk om te doen.
Vorige week hebben we afscheid genomen van onze jaren in de Pelgrimkerk.
Het was aangrijpend. Ik besefte dat het een veilige plek was waar we 32 jaar zijn geweest, nu stappen we daar uit. Toen de dienst begon vroeg ik me nog af waarom we dit deden, maar naarmate de dienst vorderde begreep ik het weer. We hebben een verlangen in ons hart om God te zoeken. Ik vergeleek het in een woord aan de gemeente, namens Wim en mijzelf,  met onze caravan. Je plaatst de caravan achter de auto, je neemt je eigen spullen mee en je gaat op reis naar nieuwe plaatsen waar je nieuwe dingen ziet en leert. Zo gaan we op reis naar een nieuwe plek, we nemen onze eigen bagage mee en gaan nieuwe dingen zien en leren.
Sicco, de voorganger, sprak een kort woord naar ons, vervolgens sprak ik onze dank uit voor de jaren die we op deze veilige plek konden zijn en daarna zong de gemeente ons toe met: "Vrede van God." een erg mooi lied, ontroerend.
Na de dienst konden we veel hartelijke woorden, zoenen en knuffels in ontvangst nemen. Het was goed om het op deze manier af te sluiten.
Vandaag waren we weer in de pinkstergemeente, een enkeling wist van ons afscheid en heette ons welkom in deze gemeente. We zullen ons nu aanmelden als gastlid en zullen dan eerdaags in de gemeente voorgesteld worden. Het wordt een mooie reis en we gaan niet alleen!!

Veranderingen

Er zijn goede veranderingen te melden:
Wim heeft een baan voor 6 uur in de week, het begin is er!!! Hij werd gebeld door een oude bekende, Jan Batteram, zij hadden een vacature en Jan had aan Wim gedacht!! TOP!!! Het was allemaal snel geregeld en per 1 september is Wim daar begonnen. Het is weinig, maar het is fijn om zo weer een beetje in het werkproces terug te komen.
Heel leuk was de eerste dag. Wim kreeg een rondleiding om kennis te maken met de collega's. Hij liep een kantoor in en zag daar toen onze "oude" buurvrouw, Monique!! Dat was een hele leuke verrassing en goed om elkaar weer te zien. Ik hoop dat we elkaar weer gauw spreken!!
Ik had de afgelopen week een gesprek met mijn werkgever en de arbo-arts over de voortgang van mijn werkzaamheden. Want eigenlijk werk ik dus mijn volledige uren, dat zou betekenen dat ik volledig hersteld zou zijn, maar ik werk nog niet in mijn eigenlijke functie, dus dan ben ik nog niet hersteld. Ik zou januari, februari en maart weer voor 4 uur voor de klas, maar ik moet zeggen dat ik er best wel tegenop zag en ik denk dat mijn werkgever ook zijn twijfels had. Het speelt ook mee dat, gezien de crisis, de banen van mijn collega-muziekdocenten niet meer zeker zijn. Ook bij de administratie hebben 3 personen geen verlenging van hun contract gekregen. Dus alles bij elkaar moet er met mij ook wat gebeuren:-), dan maar een gesprek. De arbo-arts had eerst een gesprek met mijn werkgever, daarna met mij en vervolgens met ons allemaal. De arbo-arts was een prettige man die heel goed in de gaten had waar het om ging, kon zich goed inleven in de situatie van ons allemaal. Zijn advies was dat ik voorlopig beter af zou zijn op kantoor, dus helemaal even geen vooruitzicht naar de muzieklessen. Mijn werkgever is het daar mee eens en gaat voor mij zoeken naar een andere functie binnen het bedrijf met de mogelijkheid voor mij om me bij te scholen op dit gebied. Als er ooit weer de mogelijkheid zou zijn dat ik voor de klas zou kunnen, dan is daar altijd over te praten.
Aan één kant was dat een hele geruststelling voor mij, maar toch ook heftig om te zeggen dat ik voorlopig niet meer voor de klas ga. Geen liedjes meer zingen (zullen mijn jongens niet erg vinden), geen enthousiaste kinderkoppies meer, dat zal ik voorlopig missen, maar ik ben heeeeel erg blij dat er een mogelijkheid is om te blijven werken. Wat ik nu doe is zeer afwisselend, komende week mag ik assisteren bij workshops over de kinderboekenweek, toch nog in mijn straatje.
Ik werd benaderd om een liedbijlage te maken voor het muziektijdschrift "de Pyramide", ook erg leuk om te doen. Wie weet waar het allemaal op uitdraait!!!
Inmiddels is Matthijs ook weer naar school gegaan en komt er iets meer rust in huis, het is nog steeds té gezellig hier:-). In ieder geval zijn de nachten weer wat langer, i.p.v. 5.00 uur is het nu 1.00 uur, dat is al een hele vooruitgang:-) 2 weken terug werden we 's nachts uit ons bed gebeld omdat Matthijs onderweg naar het ziekenhuis was. Hij was met 2 biertjes in zijn hand voorover van de barkruk gevallen en kreeg de kruk op zijn rug. Hierdoor ging hij hyperventileren en aangezien hij iets te veel drank op had kreeg hij zijn ademhaling niet meer onder controle. Zijn vrienden hadden de politie erbij gehaald en die hadden toch maar de ambulance gebeld die Matthijs meenamen naar het ziekenhuis. Hij is daar onderzocht, gelukkig was er verder niets aan de hand en kon hij snel mee naar huis. Inmiddels begon het alweer licht te worden.
Je ziet, bij ons is het niet zo snel saai.
Hier nog een foto van Matthijs zijn verjaardag:

Spelletje doen bij Willem en Annelize in Deventer:

Met Jolanda en Wim varen op de Weerribben:

En dan nog even het ei van Barneveld, dit kwamen we onderweg tegen en ik kan mij nog heel goed herinneren dat ik hier als klein kind ben geweest:-)

Haakwerk

Helaas zit de vakantie er alweer op, ik moest even slikken toen Wim de caravan weer terug ging brengen, volgend jaar weer! We hebben een mooie tijd gehad, ook wel een bijzondere tijd, dat had ik de vorige keer nog niet geschreven.
We zijn ook een dagje naar Volendam geweest met een speciaal doel. 5 jaar terug had mijn vader nog een wens om met zijn broers in Volendam stoofaal te gaan eten. Aangezien hij niet zo goed meer was en zelf bijna niet meer in de auto reed, vroeg hij of ik mee wilde, dan kon ik rijden. Op de dag dat hij wilde kon ik niet, dat vond hij heel erg moeilijk, want het moest snel gebeuren, maar goed, hij ging ermee accoord dat het 2 weken later werd, het werd toen oktober.

Het was een leuke tijd, ik met zijn broers nog een stukje in Volendam gelopen, hijzelf kon dat niet meer, en toen lekker gegeten.
Nu wilde ik graag in ditzelfde restaurant weer stoofaal eten, ter nagedachtenis aan mijn vader. Van tevoren had ik niet een idee hoe ik dat zou ervaren, maar ik wilde het graag doen.
Het ontroerde me erg en ik moest wel een traan wegpinken. Ik heb niet veel bijzondere momenten met mijn vader gehad, maar dit is een zeer waardevol moment geweest.

En..... de stoofaal was heeeeeeeerlijk!!

Ik zou nog mijn activiteiten even laten zien, hierbij mijn haakwerk, inmiddels heb ik er drie gemaakt:-)

Dit was de eerste, gemaakt voor Ruben, erg vrolijk.

De tweede was voor Luc, die kon ik dus niet eerder op mijn blog zetten, het was een verrassing. Niet dat Luc dat in de gaten had, maar Dave en Ina wel:-)

Dit is dus de derde. Matthijs wilde er toch ook één. Het was wel grappig, voordat we op vakantie gingen had ik nog maar een paar vierkantjes gehaakt. Aangezien ik veel heb gehaakt op vakantie ging het toch wel snel en kreeg ik het idee om hem op zijn verjaardag af te hebben. Het was net niet gelukt, maar ik kon hem wel op z'n verjaardag afmaken! Het was echt een verrassing voor Matthijs.
Deze is wat rustiger, Matthijs had zelf dit ontwerp bedacht.
Het is eigenlijk best wel verslavend. Ik rust lekker uit en ik ben toch nog lekker bezig, je kan er heerlijk bij wegdromen of diep bij nadenken, muziek luisteren of zelfs een film kijken.
Ik geniet erg van de vakantie, nog 1 week, het kantoor begint een week eerder dan de scholen, tja, onderscheid moet er zijn:-) als vakleerkracht had ik 8 weken vakantie, nu dus "maar" 5.
Komende week gaan we nog een rondje Oost-Nederland, even de tijd nemen om een aantal vrienden te bezoeken.
De jongens redden zich makkelijk, zeker nu Matthijs ook volwassen is:-). Het was vorige week een groot feest, zijn 18e verjaardag! Heel erg gezellig met heel veel jongelui, 's middags al, toen een bbq en daarna nog in de tuin met de vuurkorf aan. Het was erg fijn dat het zulk mooi weer was, daardoor hadden ze heerlijk de ruimte buiten en aan het eind van de avond zijn ze nog (met veel kabaal) een poosje doorgegaan in de hekslootpolder, daar hadden de eenden dan ook nog wat gezelschap:-)

Vakantie in Edam

Zo, heerlijk vakantie vieren!! Nou ja, het is hier wel erg nat.
De eerste dagen waren heerlijk!! Edam is een heel leuk dorpje, echt of je heeeel ver weg bent. Op de kaasmarkt zijn heel veel nationaliteiten.

Heel erg leuk dat we daar Willem Andrea tegenkwamen met de notenkraam!

We hebben een leuke boerencamping gevonden vlak aan het markermeer. Deze foto is vanaf de dijk genomen.

We moeten daarvoor alleen even de dijk oversteken. Helaas is het nog geen weer geweest om daarin te zwemmen, maar pootjebaden was wel lekker.

 

Het is een kleine camping met een aantal vaste gasten. Deze mensen zitten er al een aantal jaar en organiseren elk jaar een visfestijn waarvan de opbrengst voor het Emma-kinderziekenhuis is. De moeder van onze buurvrouw, 76 jaar, loopt vele wandeltochten, waaronder ook de Nijmeegse vierdaagse, en laat zich sponseren voor dit kinderziekenhuis.

Afgelopen zaterdag was dit visfestijn! Ook wij waren van de partij.
Ze hadden 50 kilo mosselen gekocht.

Hierbij hadden ze zalm, haring, paling, kibbeling en scharretjes gekregen, echt heel veel. Voor degene die echt geen vis lustten was er ook nog patat met frikandel.

Het was echt heel gezellig allemaal. Alles ging goed tot we aan de 2e ronde van de loterij begonnen. Er kwam een hele donkere lucht aan, eerst druppels, maar al gauw werd het een stortbui!! En niet zo'n kleintje ook. We konden gelukkig in de kantine, maar we hadden geen tijd om buiten alles op te ruimen. Maar het eten was zo ongeveer klaar, dus dat gaf geen problemen meer:-)

Op facebook had ik al een foto gezet, maar onze voortent moest het ook ontgelden. Ik zal hem hier ook plaatsen.

De ondergrond is dus heel erg nat:-(, maar dat mag hem de pret niet drukken, we genieten van een heerlijke rust. Slapen lekker, als het niet te hard regent en ik haak me suf:-)
Wim geniet van het koken op de skottel, "hij mag blijven!" zou mijn vader zeggen.

Bijzonder nieuws

Ja, bijzonder, dat is het best wel.
Afgelopen zondag hadden we op een bijzondere manier avondmaal in de gemeente, het werd buiten gehouden, bijzonder door het beginnende mooie weer en door de activiteiten van de komende week, n.l. Sonrise! (Het blijft een geweldig mooi gebeuren!!) Er lagen briefjes op de tafels en na de viering konden we op het briefje schrijven wat ons verlangen was voor de komende week.
Wim z'n eerste reaktie was "duidelijkheid voor de toekomst!"
Wim is nu bijna 2 jaar thuis, uit de ICT en dat is niet voordelig. Een paar weken terug had hij een aantal gesprekken in één week, hij kwam daarbij heel ver, als één van de twee bleef hij over, dat maakte heel wat los en ja, logisch, dan ga je van alles bedenken. Vervolgens hoorde hij van beide bedrijven niets meer....., dit was echt een enorme teleurstelling. Het zette hem ook aan het denken. De ene functie was een pittige baan, de vraag kwam bij hem op: "wil ik dit nog wel?? Eigenlijk weer helemaal opnieuw beginnen en me voor 200% inzetten??? Werkt dat nog wel???"
Toen kwam toch ons plan B weer naar voren, zullen we dan toch maar daar mee verder gaan? Toch met bekenden een gesprek aangegaan die met een boerderij opzetten bezig zijn. Dat was zeker een enthousiasmerend gesprek en we hadden toch het plan opgepakt om er mee verder te gaan, maar echt duidelijk was het ons toch niet.
Nu kwam de zondag en is het toch ons verlangen om een duidelijke keus te gaan maken.
We spraken een buurman, ook een tijd werkeloos geweest en nu bedrijfsleider van Karwei, had sinds kort een vaste aanstelling gekregen ondanks zijn leeftijd, 60 jaar. Wim zag dat ook wel zitten en ging zoeken op dit soort werk, en ja hoor, ook hier zijn vacatures, dus dan maar een poging wagen.
Dus dat kan ook nog:-)
Maar gister werd Wim opgebeld door een oude vriend, Jan Batteram, die naar de status van zijn werk vroeg. Al snel kwam naar voren dat hij op zoek is naar een medewerker bij systeembeheer, alleen maar voor 6 uur in de week. Wim toch een brief geschreven naar Jan persoonlijk en ja hoor, vanmorgen werd Wim opgebeld en vanmiddag had Wim al een gesprek en vervolgens zelfs de mededeling dat hij geselecteerd is en vrijdag gaan ze de arbeidsvoorwaarden bespreken en dan kan hij per 1 september beginnen!
Tja, het is een kleine functie, maar de ervaring leert dat zoiets verder kan rollen.
Zodoende blijft de zorg/woonboerderij toch nog even in de koelkast.
Ikzelf moet morgen naar de Arbo-arts, er wordt gekeken naar de mogelijkheden in mijn werk. Mijn collega's is ontslag aangezegd, niet dat er al meteen ontslagen zijn, maar de kans is aanwezig. Voor mij geldt dan een andere regel omdat ik nog in de ziektewet zit. Wel werk ik op kantoor mijn volledige uren, nu niet, vakantie, maar er wordt gekeken naar mijn mogelijkheden en de mogelijkheden van mijn baas, best spannend. Ik hoop eigenlijk dat ik een beetje een combinatie kan krijgen, een paar uur voor de klas en aanvullend kantoorwerk. Het kantoorwerk vind ik ook erg leuk, een leuke richting, de muziek.
Verder doe ik heel erg rustig aan en dat bevalt me heeeeel erg goed. Ik speel heel veel viool en vind dat erg leuk, ik ga zelfs een poosje op les. Nu heb ik niet zo'n goeie viool, maar ik leer het er een beetje op. Als iemand nog een goede viool weet houd ik me aanbevolen.
Ik haak me een slag in de rondte, de volgende keer zal ik er een foto van laten zien. De eerste, die voor Ruben bestemd is, is erg leuk geworden, zeer vrolijk! Nu ben ik er één voor Matthijs aan het maken, die wou er ook één. En tussendoor heb ik er nog een gemaakt, een kleinere, ook erg leuk. Maar de volgende keer dus een foto van alle 3.

Voetbal en werk

Geniet van het commentaar van de jongens bij het voetballen:-) Wat is het spannend!! Hihihi.
Mooi voor mij even de tijd om wat te schrijven, want ja, wat is een mens toch kwetsbaar en het leven onvoorspelbaar.
Zo schrijf ik dus dat Egbert het goed heeft op zijn werk en tegelijkertijd kregen ze een bericht dat "Ghost" uitgesteld wordt en dat er voor een aantal mensen, waaronder Egbert, dus geen werk meer is, een donderslag bij heldere hemel. Nu draait hij alleen nog Miss Saigon tot 8 juli en dan misschien nog afbouwen en dan.... vakantie! Hij is er erg rustig onder, gaat inderdaad lekker vakantie houden. Dat mag ook eigenlijk wel eens, want de afgelopen 3 jaar heeft hij tijdens de vakantie steeds de voorstelling afgebouwd en de nieuwe weer opgebouwd, dat was altijd best hard werken en dan daar achteraan full-time de voorstelling.
Wim heeft afgelopen dinsdag een sollicitatie-gesprek gehad, was helaas niet helemaal goed ingeschat, was wat te hoog gegrepen. Het was wel een hele reis, hij ging al vroeg met de trein naar Dordrecht, daar werd hij opgepikt door een medewerker van Netflex waarna ze doorreden naar Sliedrecht, waar het hoofdkantoor van Netflex zit. Daar heeft Wim weer wat oude bekende gesproken en heeft hij een voorbespreking gehad. Daarna is hij met die medewerker naar het gesprek in Utrecht gegaan. Al vrij snel hadden ze door dat het niet helemaal klopte. Toch had Wim weer de nodige tips opgedaan. Nu gaat hij maandag weer voor een ander gesprek, dat ziet er wel beter uit. Het is in Leiden, is ook wat beter te bereiken.
Helaas ziet het er voor mij ook niet zo goed uit.
Oeps, doelpunt:-)
Ik ga het kantoorwerk opbouwen tot mijn volledige uren op 1 augustus. Aangezien ik toch nog snel moe ben zie ik het niet zitten om al voor de klas te gaan. Nu is de vraag of ik weer terug kan of dat mijn baas vervangend werk voor mij heeft. Aangezien er op dit moment 2 administratrices weg moeten zit het er niet in dat ik op kantoor kan blijven. Dit moet voor half september beslist zijn. Mijn leidinggevende zal haar best doen, maar kan mij niets beloven.
Voorlopig doe ik lekker rustig aan, doe wat klussen op kantoor en geniet van het mooie weer:-), en ja, we zien het wel. Ik ben druk aan het oefenen op de viool en ik vind het heel erg leuk, het klinkt voor geen meter, maar dat hoort erbij en komt allemaal goed:-) Ik heb nu een goedkope viool, via internet op de kop getikt, maar misschien weet iemand nog een goede, ik hou me aanbevolen!!
Morgen hebben we een gesprek met de voorganger van de pinkstergemeente waar we tegenwoordig vaak naar toe gaan. Het is een hele stap om weg te gaan uit de Pelgrimkerk, we kwamen daar al ruim 30 jaar! En ja, het zijn toch gewoon allemaal lieve mensen! Maar ja, we gaan niet alleen voor de mensen naar de kerk, het is toch onze bedoeling dat we zoeken naar meer van God. En we denken dat we in de pinkstergemeente weer nieuwe dingen zullen ontdekken. Nou, dat merken we eigenlijk al. We volgen een studie en het is heerlijk om over nieuwe dingen te brainstormen!! Ik geniet ook erg van de muziek, het is heerlijk om je mee te laten nemen door de muziek en je op die manier te richten op God.
De voetbalwedstrijd is afgelopen, een lichte kater:-(
We gaan maar lekker naar bed, een rustige nacht, we zijn weer met z'n vijven. We hadden even weer een jongen extra in huis, maar sinds vandaag heeft Matthijs zijn kamer weer voor zichzelf.

Stand van zaken

Zo, ik ben weer goedgekeurd voor een half jaar! In Januari krijg ik weer een mammografie, dat is dan een iets uitgebreider onderzoek.
Inmiddels heb ik wel weer wat gesprekjes achter de rug, 2 artsen bij de WIA en de Arbo-arts. Helaas voor mijn baas kom ik niet in aanmerking voor een uitkering via de WIA, mijn aanstelling is daar te klein voor, ik werk maar 12 uur in de week. En aangezien ik kan zitten, lopen, staan en praten achten zij mij voor 6 uur per dag in staat om te werken, 2 uur om 's middags te kunnen rusten. Dus dat gaat het niet worden. Mijn baas is daar natuurlijk niet zo blij mee, het houdt in dat hij mij gewoon moet doorbetalen, weer maximaal 2 jaar. Nu werk ik 2 dagdelen van 3 uur in de week op kantoor, in juli wordt dat 9 uur in totaal en in augustus (de vakantie, hihi) wordt dat 12 uur. Dan is het nu dus de vraag of ik weer voor de klas ga of dat ze vervangend werk hebben op kantoor. Het werken op kantoor gaat me goed af en het is ook nog eens leuk, ik zit dicht bij de organisatie van allerlei muziekevenementen en dat is echt heel erg leuk. Zo ga ik eind juni met collega's naar Simon Bolivar, een "jeugdorkest" uit Venezuela (leuk om even op internet op te zoeken!) Maar het is wel zo dat ook onder het administratief personeel bezuinigd moet worden. Nou ja, we zien wel, ik hou jullie op de hoogte.
Ruben heeft nu weer een baan bij de Praxis op de houtafdeling. Hijzelf moet nog even wennen, het is goed dat hij weer werk heeft. Het gaat erg goed met hem en Marise, ze zijn goed aan elkaar gewaagd.
Matthijs heeft even een inzinking, maar we slepen hem erdoor!!! Het is gewoon dé opleiding voor hem en het zou niet goed zijn als hij het opgeeft.
Egbert heeft het heel druk met school en baan, soms maakt hij onwijs lange dagen, 's morgens om 10.30 uur op school, om 17.00 uur meteen door naar z'n werk en dan om 0.30 uur weer thuis, dus dat is best veel, maar deze week alweer de laatste schooldag, dan nog wat presentaties en dan is het alweer vakantie van school. Op z'n werk wordt het dan weer aanpoten, want dan moet het theater omgebouwd worden naar een volgende voorstelling, "Ghost".
Wim is net gebeld voor een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek op een laboratorium in Leiden, spannend.
Ik moet stoppen, ik word teveel afgeleid, volgende keer wat minder zakelijk.

Stilte

Het was een heerlijke week zo samen met Wim op de camping, nu ben ik er alleen. Het weer is echt niet heel erg prettig, dus ik zit veel in de caravan. Is dus niet erg, want ik lees en haak veel.
Ik had bedacht dat het wel heel mooi zou zijn om eens 's morgens vroeg bij het vogelgebied te gaan kijken, zo gezegd zo gedaan. Het was inderdaad heel mooi, ik kwam aan en daar stond een lepelaar op zo'n 20 meter afstand!! Het was nog te schemerig om daar een foto van te kunnen maken. Hij liep heel rustig weg, een mooi gezicht! Ik liep verder om nog meer vogels te gaan bekijken, maar die beesten zien mij eerder dan dat ik hun zie en zijn dus vertrokken als ik ook maar in de buurt kom:-( Er zijn onwijs veel soorten eenden en ganzen, heeeeeel erg veel jongen. Ook veel kivieten en grutto's, ook zitten er kluten, bijzonder, want die zitten normaal in het waddengebied (heb ik mij laten vertellen). Zo 's morgens vroeg maken die vogels echt heel veel geluid, dat is gaaf om te horen, maar helaas heb ik ze niet zo van dichtbij gezien, ik was te eng!:-) Op de terugweg, het is zo'n 500 meter bij de camping vandaan, kreeg ik dus een flinke plensbui op m'n dak, ik was werkelijk doorweekt! Gelukkig zijn er hier genoeg schuren en kon ik mijn kleren drogen, het is niet koud en ik heb genoeg bij me. Maar de rest van de dagen blijf ik lekker lang en warm in m'n bedje liggen, 's morgens vroeg dan.
Hier het vogelgebied overdag:

Met de vele ganzen en eenden:

Het is hier ook echt heel erg nat!! Voor mijn tent heb ik dus een privé-vijver, de eenden denken dat ze hier kunnen zwemmen, zo erg!

Gister ben ik echt de hele dag binnen geweest, dan deed ik een poging om een stuk te gaan wandelen en dan zag de lucht er zo donker uit dat ik toch maar binnen ben gebleven, ik wilde niet weer een plensbui ondergaan.
Ik moet er erg aan wennen om alleen eten te koken voor mijzelf, wat is dat weinig!! Lunchen ziet er heel gezellig bij mij uit....

De plaid die ik aan het maken ben wordt echt heel erg leuk. Alle  144 granny's (dat zijn de vierkantjes) zijn af en ze zitten al voor de helft aan elkaar, hij wordt echt heel vrolijk!

Vakantie

Wat is het boerenleven toch heerlijk!!! We zitten in Waverveen, vlakbij Vinkeveen, op een boerencamping, het is er heerlijk! Rust en ruimte. Eindeloze weilanden.

En natuurlijk veel water.

Als je hier fietst kom je bijna geen auto tegen.

Op de camping zelf is het niet heel rustig, meivakantie, maar ik kan me heerlijk terugtrekken in ons eigen huisje, wat is dat lekker. Soms regent het ook flink en dan kom je vanzelf niet buiten,

Regendruppels op de tent...

alhoewel.... Net gingen we buiten eten koken en buiten eten, tijdens het koken/bakken begon het al een beetje te spetteren, maar we bleven buiten. Tijdens het nuttigen van de maaltijd begon het te onweren. Het bleef redelijk droog dus we bleven buiten en dan is het dus een onwijs mooi gezicht als je boven de weilanden tegen de donkere lucht die bliksemschichten ziet!!! Echt heel bijzonder, zou je thuis nooit doen:-) Het onweer was ver weg, vandaar dat het bij ons bijna droog was, maar we konden genoeg zien en horen.

De camping is zeer eenvoudig en vrij nat, het regent ook regelmatig:-), iedereen loopt in een grote boog om ons heen....???? wij zijn n.l. bevoorrecht met een "vijver" voor onze tent en ook ernaast.

We leren een hoop van het camperen, het is absoluut niet complex, je bent bezig met je eerste levensbehoeften en vooral.... rustig aan en genieten! Tja, en dat is iets waar Wim en ik veel behoefte aan hebben. (Wie niet, het is een aanrader).
Het weekend zijn Matthijs en Emiel bij ons geweest, verliep niet helemaal gladjes, het valt ook niet mee voor 17-jarigen op een boerencamping, maar ze hebben zich uiteindelijk heerlijk vermaakt:
Varen op de Vinkeveense plassen.

Tussendoor even een versnapering.

Eten maken.

Vuurtje maken en stoken.

 

En toch nog maar even stiekem op de skelter.
Op de voorgrond zie je onze "vijver".

Er was ook een barretje, wel leuk, maar te weinig leeftijdgenoten en verder waren er genoeg spelen waar ze zich wel mee hebben vermaakt. Het voordeel van deze boerencamping was dat er van alles mogelijk was, lekker aanklooien dus.

Hilarisch

Ja, dat kan je wel zeggen!!
We reden gister met z'n vieren door de waardepolder, Wim, Matthijs, Emiel en ik. We zaten te kletsen over alles wat kapot ging, allerlei kleine dingen, en ook wat grotere:-) Nu had ik een klein wondje aan mijn middelvinger en meldde ik dus dat mijn vinger ook kapot was, waarop Matthijs zei dat ook zijn vinger kapot was. Ik dus met mijn middelvinger omhoog en draai me naar Matthijs, die hetzelfde deed. En met dat ik naar Matthijs kijk, kijk ik enigszins langs hem heen en kijk recht in de ogen van de......politie! (echt niet verzonnen), roep dat dus ook waarop Matthijs zich een beetje draait, met zijn middelvinger omhoog, oeioeioei, ze keken niet blij en bleven eerst een poos naast ons rijden en vervolgens nog een hele poos achter ons. Wim reed gelukkig heel netjes 50, dus toen we de snelweg op gingen lieten ze ons verder met rust. Wat een timing:-) en ja, we hebben er vreselijk om gelachen, ik moet er eigenlijk nu ook nog steeds om lachen als ik er weer aan denk.

Studiedag

Vandaag en morgen stonden 2 studiedagen op de planning, beide van 9.00 uur tot 15.00 uur. Voorheen hadden we deze mogelijkheid niet, maar sinds anderhalf jaar krijgen we regelmatig deze dagen aangeboden. Het is erg leuk en er komen heel veel dingen naar boven. Als muziekdocent werk je vaak alleen en het is erg leuk als je elkaar dus spreekt en zeker van elkaar hoort waar je tegenaan loopt. Ik ervaar het dus als zeer waardevolle dagen en had er dan ook heel veel zin in. Vandaag zou ik de hele dag blijven, het was bij InHolland, waar ik de pabo heb gevolgd en we kregen begeleiding van een voormalig leraar van mij. Tot aan de lunch ging het goed. Tijdens de lunch zaten we op zachte banken, het leek me heerlijk om daar even een tukkie op te doen, maar ja, we waren met z'n 18en, dus niet zo'n goed idee. Vol goede moed begon ik aan de middag, we maakten nog een muziekstukje met elkaar en toen stortte ik in. Toevallig liep mijn leidinggevende even langs, ik sprak haar aan en zei dat ik ongemerkt weg zou gaan. Het was me aan te zien zei ze.
Wat voelt dat onwijs rot!!! Ik keek ernaar uit, had er veel zin in, maar het gaat gewoon niet. Ik zat daar gewoon zowat te janken, dat voelt PIEIEIEP! Eigenlijk weet ik even niet meer wat ik wel en niet moet doen, ik heb geen zin om alleen maar thuis te zitten haken of weet ik veel wat. Thuisgekomen kreeg ik een heerlijk kopje thee van Wim, xxx, en ben m'n bed ingedoken. Daarna ging het wel weer een beetje. Ik werd nog opgebeld door mijn leidinggevende, ze vroeg hoe het ging en we spraken af dat ik morgen maar niet naar de studiedag ga:-(
Ga morgen maar weer verder haken, dan is de plaid gauw klaar, ik heb al 72 vierkantjes, precies op de helft.

Wat een heerlijk idee om de feestdagen met minimale planning in te gaan. Alleen de kerkdienst stond gepland en de 2e paasdag was Egbert vrij, dus dan leek het ons gezellig om te gaan gourmetten. Altijd een ongedwongen manier om met elkaar te eten.

Zondag was Egbert aan het werk en Ruben en Marise waren bij Marise thuis, dus alleen Matthijs thuis, dat was best wel stil, dachten we:-). Maar niets is minder waar. 's Middags kregen we Tom al over de vloer met: "wat heerlijk hier, tenminste geen poespas". 's Avonds was Wim een film aan het kijken met Matthijs en de één na de ander schoof aan: "M'n moeder haalde de fotoboeken weer voor de dag, nou, dan moet je wegwezen!" en "M'n neefjes waren op bezoek, dus ik wil even vluchten!" en "Ik heb helemaal geen zin in spelletjes, dus ik kom ff langs". Tja, zo had ieder zijn reden om hier te komen en zat het huis nog vol met mannen, want ja, klein zijn ze niet meer dus het vult aardig. Gelukkig staat de grote bank (aangeschaft toen ik ziek werd) er nog en past het allemaal goed, het was wel de bedoeling dat die bank weer snel weg zou gaan, maar in dit soort gevallen is het toch lekker dat hij er nog staat. Ruben en Marise kwamen vroeg thuis en wilden ook nog het één en ander vertellen, Ruben mag in de mei-vakantie met de familie mee naar Frankrijk, dus zij waren beide heel erg blij. Al met al was het voor ons laat geworden, dan kan het zomaar zijn dat ik te moe ben om rustig te kunnen slapen, gelukkig konden we lekker uitslapen!

Dus dat was al een gezellig dagje. Vandaag gaat al niet anders. Willem en Annelize uit Deventer kwamen onverwachts langs, de vrienden van Ruben uit Denemarken kwamen ook nog even, dus ook weer heel gezellig!! Dan is het huis weer aardig gevuld:

Alleen dus al de gang met alle schoenen:-), ook de voetjes zijn niet zo klein meer.

Paas

Ik voel me heel dubbel, jammer dat de muzieklessen nog niet lukken, ik geniet erg van de rust! Er zijn eigenlijk maar weinig dingen die echt belangrijk zijn, het leven gaat gewoon door:-). Er ligt alweer een aardig laagje stof op de piano (en de rest), maar ik vind het leuker om te bakken en te koken. Dus met de paasdagen is ons huis stoffig en rommelig, maar we hebben wel lekker paasstol en monchoutaart. Met kinderen in huis loopt er wel eens wat anders dan gepland. Ik had alles redelijk goed gepland met boodschappen, maar ja, dan drinken ze ineens weer veel melk. Aangezien er in de paasstol melk moest greep ik mis. En als bodem van de monchoutaart had ik bastognes in huis gehaald en ja hoor.... opgegeten:-)
Morgen is het paasfeest. Jezus is opgestaan!!
Ik wil iedereen hele gezegende paasdagen toewensen, dat de genade van de Here Jezus tot ieder door mag dringen. God houdt van mij, God houdt van jou! Hij kent mij, jou, van voor tot achter, van boven tot onder, helemaal. Als ouders wil je het beste voor je eigen kinderen, zo is God ook, Hij wil het beste voor ons. Jezus moest lijden om zich te kunnen verplaatsen in ons. Hij gaf zijn leven voor ons.

Een stapje terug

De arbo-arts was heel duidelijk, eigenlijk wilde hij dat ik de komende 2 maanden niet voor de klas ga. Aangezien we in blokken werken snapte hij wel dat het lastig is om halverwege een blok in te vallen, niet handig gewoon. Dit betekent dat ik pas weer in september met lessen kan beginnen. Op m'n werk zijn ze ook heel duidelijk, zij willen ook september aanhouden. Als ik eerder moed heb mag ik wel meelopen, maar alleen voor de klas gewoon nog niet. Ze vinden het helemaal niet erg, want ze kunnen me op kantoor goed gebruiken.

Vrijdag had ik een gesprek met een psycholoog, erg prettig was dat, een hele lieve vrouw. Ik moet mentale inspanning met fysieke inspanning af wisselen om tot een betere balans te komen. Dit betekent bewust omgaan met m'n energie. Het was meteen al te merken, ik was 's avonds helemaal gesloopt. Ik ben dan dus heel misselijk van vermoeidheid, maak me dan weer zorgen omdat ik bang ben dat het niet goed is en zo beland ik dan in een verkeerd kringetje. Gelukkig ben ik het me bewust en probeer dat kringetje te doorbreken. Vroeg naar bed helpt dan heel goed:-)

Ik had voor zaterdag een studiedag in Vleuten staan, te leuk om niet te gaan. Ik heb de stoute schoenen aangedaan en ben met de trein heen gegaan. Het ging heel goed, maar ik heb toch besloten om na de lunch weer naar huis te gaan. Kwam ik nog een collega tegen en ben ik met haar mee terug gereden, was heel gezellig! Het was een hele leuke ochtend! Eerst een half uurtje inzingen, erg leuk en daarna een workshop van Maria Speth, zij is dansdocent en heeft 2, bijna 3 boeken geschreven, "Dansspetters". De les van het "oerwoud", zie een aantal blogs terug, staat in 1 van haar boeken. Nu dus weer 2 nieuwe dansen gedaan.

Tja, en dan nog wat.... Ruben gaat nog niet uit huis. Op zijn werk zijn ze niet zo heel tevreden over hem en krijgt hij een contract voor 30 uur waardoor hij minder salaris krijgt. Hierdoor ziet hij het niet zitten om zijn woning te bekostigen. Dat was een enorme domper voor hem. Wat ik nu zo ongelooflijk knap vind is dat Marise hem meegenomen heeft naar het strand om even tot rust te komen. Vanmiddag hebben we met z'n vieren zitten praten, dat was heel erg bijzonder! Het gaat heel goed met Ruben en Marise is echt een geweldige meid. Ze zijn samen in evenwicht en halen de goede dingen bij elkaar naar boven, heel leuk en natuurlijk heel fijn om te zien!

Matthijs is druk bezig om lekker bruin te worden en dat lukt ook nog, om jaloers op te worden:-), hij is de enige (bij ons) die de getinte huid van mijn schoonmoeder heeft, daar is hij ook erg blij mee:-)

Zingen

Wow, dat was een heeeeerlijk weekend!!
In Januari ben ik dan weer helemaal aan het werk gegaan. Eigenlijk met in gedachten: "zo, dat is allemaal weer voorbij en nu maar weer gewoon doen." Maar ja, dat werkt dus niet zo:-).
Ik was de laatste maand jankerig en moest regelmatig denken aan wat er allemaal gebeurd is, dat heet geloof ik "verwerken". Er is wel heel veel veranderd sinds januari 2010, zeker nu ik merk dat "gewoon doen" nog niet lukt. Maar "gewoon doen" zoals voor die tijd wil ik eigenlijk ook niet meer, de rust die ik nu ervaar is gewoon fijn en wil ik eigenlijk vast houden. Maar er komen wel heel veel vragen naar boven. Wat wil ik nu eigenlijk? Wat is belangrijk? Wat is de zin van het leven? Wat betekent God voor mij? Natuurlijk vragen die niet alleen van nu zijn, maar ze zijn nu wel in een heel ander perspectief komen te staan. Ook de studie die we doen in de Immanuel gemeente geeft veel stof tot praten en nadenken.
Het afgelopen weekend was dan ook super, een soort retraite, een heel weekend zingen met af en toe een korte of heel korte overdenking.
Vorig jaar toen ik naar dit zangweekend ging heb ik met mezelf afgesproken: "oké, God bestaat, want dat heb ik heel vaak ervaren. Nu ervaar ik dat even niet, maar als ik dan naar de natuur kijk, of naar de mens, wat ongelooflijk ingenieus is dat allemaal gemaakt, dan kan ik niet anders dan zien dat Iemand daar weet van heeft. En eerlijk gezegd begrijp ik God ook helemaal niet, maar met mijn verstand weet ik het."
Nu is het weer een jaar verder en heb ik in het afgelopen jaar het e.e.a. gelezen, bestudeerd, aangehoord en besproken. Het was goed om nu weer stil te staan bij de vraag wat God nu voor mij betekent. Het is moeilijk om te omschrijven, maar ik kwam bij een heel bekend stuk uit en dat zal ik opschrijven:
"Heer, U hebt gezegd dat - als ik eenmaal besloot U te volgen - U dan de hele weg met mij zou gaan. Maar nu zie ik dat er juist in de moeilijkste tijden van mijn leven slechts één paar voetstappen in het zand is. " De Heer antwoordde: "Ik houd van je en zou je nooit verlaten. In jouw momenten van strijden en lijden, daar waar je maar één paar voetstappen ziet.... dat waren de tijden dat Ik je droeg."
Als ik nu terugkijk dan merk ik dat ik dat heb mogen ervaren. Ik heb kracht mogen ontvangen op de tijden dat het nodig was en zeker heb ik in alle moeilijke momenten toch vrede mogen voelen. Het was ook mijn vraag, het lied dat ik zong op mijn 50e verjaardag:
"Juist op die momenten als het echt niet meer gaat,
laat me merken laat me voelen dat U werkelijk bestaat.
En dat Uw armen om mij heen zijn en Uw liefde mij omgeeft.
Dat ik zal zien, als ik terugkijk, dat U mij gedragen heeft."

Dat waren dus wat gedachten die mij zo maar bezighouden:-)
Morgen moet ik naar de arbo-arts. Ik ga nu op zoek wat nog haalbaar is, in ieder geval niet meer zoveel muzieklessen, ik hoop dat ze me op kantoor nog voor wat meer uren kunnen gebruiken. Muziekprojecten voorbereiden is ook heeeeel erg leuk werk!!

Werkperikelen

De gesprekken zijn alweer achter de rug. Op mijn werk reageerden ze zeer bijzonder. Ik kwam woensdag om te bespreken wat de mogelijkheden waren, maar dat ging anders: "Als je het ermee eens bent heb ik vast vervanging voor je geregeld voor de komende 4 weken, dan is dit blok afgelopen." Tja, je snapt wel dat ik zeer verrast was. Ik had in mijn hoofd dat ik volgende week wel weer 2 dagdelen voor de klas zou gaan en dan de andere dagen maar later inhalen ofzo. Dat hoeft dus niet, de komende weken rust, wel werk ik op kantoor, maar dat is goed te behappen. Vandaag was ik in het ziekenhuis bij de mammacare. Eerst had ik een gesprek met dr. Silvis, Rob genaamd, hij zat op de lagere school bij mij in de klas en onze moeders waren vriendinnen, grappig is dat dan dat je elkaar hier weer tegenkomt, of eigenlijk niet, want het is een omgeving waar je natuurlijk beter niet kunt zijn. Maar goed, dit was dus niet een gesprek op medisch niveau:-), dat had ik met de verpleegkundige van de mammacare. Ik kreeg een compliment dat ik alles zo goed onder woorden kon brengen, gelukkig, dan ben ik in ieder geval duidelijk. Maar ja, het is toch een klacht die heel veel voorkomt en waar niet heel veel aan te doen is. Gezond en evenwichtig leven, tja, dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. En ja, al pratende blijkt gewoon dat mijn werk op dit moment te zwaar is. Ik heb mijn uren verdeeld over 5 dagen, 4 dagen voor de klas en 1 dag voor de voorbereidingen, en iedere dag na de lessen ben ik zo moe dat ik eerst naar mijn bed moet, dan is er al een groot deel van de dag voorbij, en dat voor maar 12 uurtjes. Dus dat is niet goed. Als ik om 8.35 uur moet beginnen ga ik om 7.45 uur de deur uit, op school nog even spullen klaarzetten, evt. nog wat copiëren. De eerste les duurt dan tot 9.15 uur, de tweede les van 9.20 tot 10.00 uur. Dan gaan de kinderen naar buiten en heb ik een half uur pauze. De 3e les is dan van 10.30 uur tot 11.10 uur, dan nog even wat opruimen en zo, dan ben ik zo rond 11.45 uur thuis. Dan ben ik dus 4 uur onderweg om 2 uur les te geven, plus nog een uur slapen, dat is ook niet zo handig, maar ja, meer les op één dag lukt ook niet. Ik vind het ook best lastig dat ik dus wel van dat heeeeerlijke weer kan genieten, veel wandelen en zo, maar niet voor de klas kan. Ik kan gesprekken krijgen met een psycholoog die hier gespecialiseerd in is, ik hoop zo wel verder te komen. Voorlopig kan ik op kantoor wel het e.e.a. betekenen en dat is ook erg leuk werk. Muziek projecten voorbereiden, echt heel leuk werk! Ze zijn erg blij met me op kantoor en betrekken me ook steeds meer bij het echte werk. Morgen is er weer een uitvoering van een school in de Philharmonie, van kinderen die een korte tijd vioolles hebben gehad. Voor de vakantie ben ik in het Patronaat geweest bij een uitvoering van 3 scholen. De kinderen van de groepen 5 t/m 8 krijgen 6 weken lang 1 uur per week les op een muziekinstrument, 4 electrische gitaren, 6 keyboards en 2 drummers, de rest van de klas zingt. Zo studeren ze 2 liederen in en laten dat dan horen. Echt heel erg leuk dat je zoveel kan met die kinderen in zo'n korte tijd, dan maar hopen dat ze er verder mee gaan.
Morgen ga ik heerlijk het weekend naar het zangfestijn, heerlijk een weekend zingen met een paar vriendinnen! Dat wordt genieten! Ongeveer 12 nieuwe liederen leren met een geweldige band, nog meer vrienden ontmoeten en lekker bijkletsen.

Minder

Mmm, tja, ehhh, het ging even niet meer:-( Heb me helaas ziek moeten melden, ik kwam gewoon niet meer vooruit. Morgen heb ik een gesprek op mijn werk en overmorgen in het ziekenhuis. Natuurlijk ben ik niet de enige die last heeft van vermoeidheid, maar de powernapjes waren niet meer toereikend, ik werd alleen maar moeier en moeier, ik ging steeds sneller janken en daar houd ik niet zo van:-). Maar weer even flinke stukken wandelen en even nadenken wat de oorzaak zou kunnen zijn.

Ik heb hier wel wat rustgevends gevonden, alhoewel het wel verslavend is:

Het wordt een plaid voor Ruben. Hij heeft een bank die wel een fris teintje kan gebruiken.