Een stapje terug

De arbo-arts was heel duidelijk, eigenlijk wilde hij dat ik de komende 2 maanden niet voor de klas ga. Aangezien we in blokken werken snapte hij wel dat het lastig is om halverwege een blok in te vallen, niet handig gewoon. Dit betekent dat ik pas weer in september met lessen kan beginnen. Op m'n werk zijn ze ook heel duidelijk, zij willen ook september aanhouden. Als ik eerder moed heb mag ik wel meelopen, maar alleen voor de klas gewoon nog niet. Ze vinden het helemaal niet erg, want ze kunnen me op kantoor goed gebruiken.

Vrijdag had ik een gesprek met een psycholoog, erg prettig was dat, een hele lieve vrouw. Ik moet mentale inspanning met fysieke inspanning af wisselen om tot een betere balans te komen. Dit betekent bewust omgaan met m'n energie. Het was meteen al te merken, ik was 's avonds helemaal gesloopt. Ik ben dan dus heel misselijk van vermoeidheid, maak me dan weer zorgen omdat ik bang ben dat het niet goed is en zo beland ik dan in een verkeerd kringetje. Gelukkig ben ik het me bewust en probeer dat kringetje te doorbreken. Vroeg naar bed helpt dan heel goed:-)

Ik had voor zaterdag een studiedag in Vleuten staan, te leuk om niet te gaan. Ik heb de stoute schoenen aangedaan en ben met de trein heen gegaan. Het ging heel goed, maar ik heb toch besloten om na de lunch weer naar huis te gaan. Kwam ik nog een collega tegen en ben ik met haar mee terug gereden, was heel gezellig! Het was een hele leuke ochtend! Eerst een half uurtje inzingen, erg leuk en daarna een workshop van Maria Speth, zij is dansdocent en heeft 2, bijna 3 boeken geschreven, "Dansspetters". De les van het "oerwoud", zie een aantal blogs terug, staat in 1 van haar boeken. Nu dus weer 2 nieuwe dansen gedaan.

Tja, en dan nog wat.... Ruben gaat nog niet uit huis. Op zijn werk zijn ze niet zo heel tevreden over hem en krijgt hij een contract voor 30 uur waardoor hij minder salaris krijgt. Hierdoor ziet hij het niet zitten om zijn woning te bekostigen. Dat was een enorme domper voor hem. Wat ik nu zo ongelooflijk knap vind is dat Marise hem meegenomen heeft naar het strand om even tot rust te komen. Vanmiddag hebben we met z'n vieren zitten praten, dat was heel erg bijzonder! Het gaat heel goed met Ruben en Marise is echt een geweldige meid. Ze zijn samen in evenwicht en halen de goede dingen bij elkaar naar boven, heel leuk en natuurlijk heel fijn om te zien!

Matthijs is druk bezig om lekker bruin te worden en dat lukt ook nog, om jaloers op te worden:-), hij is de enige (bij ons) die de getinte huid van mijn schoonmoeder heeft, daar is hij ook erg blij mee:-)