Feest!

Weet je wat nu dus zo leuk is aan "ernstig ziek geweest zijn" is..... ALS DE UITSTLAG GOED IS EN ER DUS WEER EEN FEESTJE GEVIERD KAN WORDEN:-):-):-)
Vanmorgen naar het ziekenhuis geweest voor het pletten van mijn borsten, het blijft niet leuk, maar het is gelukkig maar van korte duur. Ik was niet echt zenuwachtig, meer zo van "even de adem inhouden voor wat er komen gaat". Dat komt omdat het steeds nog een stukje beter met me gaat. Ik werk nu weer mijn volledige uren en ook dat gaat me nu redelijk af. Tja, en als het alleen maar beter gaat en ik voel me goed, kan er toch moeilijk slecht nieuws komen. Maar ik moet zeggen dat het goede bericht wel oplucht en toch even een wat steviger goed gevoel geeft.
Vanavond komen Rob en Marieke gezellig eten en we, Wim en ik, zijn ons helemaal lekker aan het uitleven, Indonesisch eten! Veel werk, maar erg lekker! Tussendoor even zitten, mooi tijd om de blog even te schrijven:-)
Gister wel een vervelend bericht gehad. Tom, één van Matthijs z'n vrienden die af en toe even voor een time-out bij ons was, is onverwachts uit huis geplaatst en zit nu helemaal in Hoorn. Hij kwam het ons vertellen, hij was behoorlijk aangeslagen. Wij ook, wat is zoiets toch heftig voor zo'n jongen.
Ruben krijgt waarschijnlijk per 1 maart woonruimte. Het geeft mij zeer gemengde gevoelens, bij hemzelf trouwens ook. Het is fijn en goed dat hij iets heeft, maar het is ook echt wel heeeel erg gek dat de eerste het huis uit gaat.

Slechts één week

Vandaag is het feest! Ruben is 21 geworden. We hebben een bord voor het raam met hele grote cijfers "21" en daaronder: "eindelijk verstandig":-), hij kon het goed waarderen. Het gaat weer heel goed met hem en dat is wel zo gezellig, we maken er een gezellige dag van. Wim z'n broers en zussen komen eten waar Ruben nog niks vanaf weet, er komen ook nog 2 vrienden en Joyce is er ook. Afgelopen nacht heeft Joyce om 24.00 uur voor Ruben gezongen in de kroeg, ik was er niet bij, maar heb hem vlak na 12en even aan de lijn gehad om hem te feliciteren en gelijk te vragen hoe het was, wij wisten n.l. wel van deze verrassing. Hiermee kon z'n dag al niet meer stuk! Er is nog geen bezoek en hij is best onrustig, net als vroeger:-)
Het was wel weer een aardige week met allerlei gebeurtenissen. Maandag heb ik mij op mijn werk beter gemeld!! Ja, dat was best een hele stap vooruit!!! Gelukkig gaat het goed met mijn been, m'n enkel is nog pijnlijk, maar ik kan er goed mee "uit de voeten". Dinsdagochtend ging ik weer voor het eerst naar de Ter Cleeff, de school waar ik 4 jaar terug ook heb gewerkt. Het was nog vroeg en de weg was een beetje nat, ik moet zeggen, ik vond het doodeng om bepaalde bochten om te fietsen, dat had ik eigenlijk niet zo ingeschat. Gelukkig ben ik goed aangekomen en het was heel erg leuk om daar weer te komen, zo hartelijk als ik ontvangen werd, echt heel erg leuk. Ik kreeg van de directeur een paar dikke zoenen, nou, dat overkomt je echt niet zo vaak. Het was wel heel vermoeiend, 3 nieuwe groepen, 84 kinderen, dat is toch ff aanpoten.
Thuisgekomen hadden Wim en Egbert boodschappen gedaan, Wim had de was opgeruimd en kon ik 's middags lekker uitrusten. Ik moet wel even elke dag m'n lessen doornemen voor de volgende dag, het lukt me niet om dat allemaal tegelijk in me op te nemen. Wat dat betreft ben ik blij dat ik per dag eenzelfde groep heb. Vroeger kon het wel zo zijn dat ik 4 verschillende groepen had, dus 4 verschillende lessen en dan ook wel verschillend materiaal voor de verschillende lessen mee moest nemen, dat was ook wel veel. Maar nu dus 3 dezelfde groepen per dag, dat is goed te behappen. Als ik het dan verdeel over 4 dagen is dat goed te doen.
Dinsdagavond zijn we bij een studie geweest in de pinkstergemeente, dat was erg leerzaam.
Woensdagochtend op de Zonnewijzer gewerkt, 's middags werkoverleg op kantoor en 's avonds een tupperware avond bij mij thuis. Gelukkig zorgt Wim voor het reilen en zeilen thuis, daar hoef ik me geen zorgen om te maken, wat een zegen!!!
Zo gezellig, terwijl ik hier zit te tikken zitten Ruben en Joyce op de bank en is Joyce aan het zingen!!! Eigenlijk ontroert het me, ze zingt heel mooi.
Donderdagochtend was een spannende ochtend, we hadden een gesprek met onze dominee. We zijn een beetje los aan het komen van de Pelgrimkerk en zoeken we naar wegen waarin we verder kunnen groeien in ons geloof. Het was best moeilijk om het aan Sicco te vertellen, maar het is ook best een stap om, na ruim 30 jaar, andere wegen te gaan. We zijn nog niet weg, maar wel minder vaak aanwezig. Het is belangrijk om ons hart te volgen en God zal ons daarin de weg wijzen, Hij omgeeft ons van achteren en van voren, Hij legt zijn hand op ons (Psalm 139). Wat een rijkdom om dat te mogen weten!
Goed, gister en vandaag de voorbereidingen voor Ruben z'n verjaardag en straks visite. Ik ben er klaar voor!

Enkel-been-nieuws

Ik loop alweer aardig rond te huppelen:-), het gaat lukken om vanaf maandag weer volledig aan het werk te zijn!!!!!
Woensdag ben ik voor controle naar het ziekenhuis geweest. Een controle-afspraak was niet echt noodzakelijk, maar aangezien het toch nog aardig pijnlijk was leek het me wel goed. Er zijn weer foto's gemaakt, nu ook van mijn enkel. Gelukkig was alles goed, de breuk zag er ook netjes uit en m'n enkel is dus alleen maar verstuikt. Nu voel ik die breuk dus bijna niet meer, maar die verstuiking is best nog "gevoelig" en kan wel 6 weken duren. Als het na 6 maanden nog niet over is moet ik terug komen:-). Voorlopig maar even wat versteviging. Gister ben ik weer op de fiets gestapt, heerlijk was dat! Weer een stuk mobiler. (kunnen de luie kilootjes er weer af)
Inmiddels is Wim keihard aan het werk gegaan. De badkamer lijkt wel weer als nieuw. We hadden nogal wat schimmel op het stucwerk, met speciale, niet al te milieuvriendelijke, middelen kon dat helemaal opgelost worden, het is echt heel mooi geworden.
De kerstspullen hebben we ook allemaal al opgeruimd. Wim heeft alles weer op de vliering gezet en meteen even flink opgeruimd daar. Ik word altijd vreselijk chagerijnig van de rotzooi op de vliering, maar Wim heeft het super netjes neergezet. Ik denk dat het ook heel erg helpt dat de wieg weer van de vliering af komt:-) Jaja, er gaat weer een klein hummeltje in komen! Nieuwsgierig????? Dave en Ina krijgen weer een baby! Leuk!! Zeker als het kindje in ons wiegje komt te liggen!
Met de jongens gaat het goed. Egbert heeft de hele vakantie gewerkt. Afgelopen dinsdag hadden ze de 100e voorstelling, morgen hebben ze ter ere van dit heugelijke feit een feest.
Ruben heeft weer een vriendin, Joyce, klein en prachtig rood haar. Een leuke meid die zich al aardig thuis voelt hier. Matthijs heeft erg veel vrienden over de vloer, maar een meisje brengt echt wel heel wat anders, een wat hoger vrouw-gehalte is niet vervelend:-)
Op de valreep van het oude jaar hebben we nog een erg leuk gesprek gehad met een neef van ons, net een paar jaar puber-af, dus nog verse adviezen voor ons. Het was erg waardevol en we hebben ook wel wat adviezen toegepast waarop we zeer verbaasde reakties kregen van de jongens. De tekst op de scheurkalender van die dag was: "Wonderen bestaan, God is een God van wonderen", dat was best wel toepasselijk. Natuurlijk hebben we zelf meegewerkt aan deze verwondering, maar de gebeurtenissen en timing zijn echt wel bijzonder.
Soms vind ik het best moeilijk om hele persoonlijke dingen op te schrijven, maar ik vind het fijn om te doen en ik hoor regelmatig dat mijn verhalen ook gelezen worden.
Morgen gaan we naar de pinkstergemeente hier in de buurt, Peter Steffens spreekt daar, die hoor ik graag.

Nieuw

Ik wens iedereen heel veel licht en zegen in het nieuwe jaar!!!

We hebben hele gezellige dagen gehad en genoten van elkaars aanwezigheid. Ik heb veel op de bank gezeten:-(, maar dat gaf wel veel rust. Ik vind het erg moeilijk om te zitten en gewoon t.v. te kijken of te lezen. Ik merk dat ik nog steeds moet leren om rust te zoeken, ik verlang er erg naar, maar vind het moeilijk om er aan toe te geven. Ik vind zoveel dingen leuk, maar ik ga hier keuzes in maken zodat ik de rust kan blijven behouden. Ik sta er versteld van dat de dagen, ondanks dat ik niet veel doe, zo ontzettend snel voorbij gaan. Voorlopig word ik nog even gedwongen om veel te zitten, m'n been en voet zijn nog erg pijnlijk.

Ik ben vanmorgen met Ruben naar het ziekenhuis geweest, hij ging voor een second opinion naar de KNO-arts in het Spaarneziekenhuis. Hij had al een gesprek gehad en 2 weken terug had hij een scan, nu kreeg hij daar de uitslag van. In het Kennemer Gasthuis is hij al een paar keer geopereerd met de mededeling dat zijn gehoor verbeterd zou worden, maar dat was steeds niet gelukt door cholesteatoom. Dit zijn goedaardige cellen die achter het trommelvlies groeien en gehoorbeschadiging kunnen veroorzaken. Volgens de eerste arts moest het goed schoon zijn en kon daarna zijn gehoor verbeterd worden. Echter de 2e arts geeft aan dat een operatie voor gehoorverbetering een riskante operatie is omdat er juist ook beschadiging kan ontstaan aan het slakkenhuis en dan ben je verder van huis, hij ziet een operatie voor gehoorverbetering niet zitten. Eigenlijk had Ruben het wel verwacht, maar het was natuurlijk toch een hele harde klap. We hebben heel uitgebreid koffie gedronken met elkaar en fijne gesprekken met elkaar kunnen voeren.

Poeh, dat waren 2 pittige onderwerpen voor het nieuwe jaar, nog maar even een "luchtige" foto.

Oliebollen bakken in de schuur. Ik moet dan altijd aan Opa en Oma de Bree denken in Westzaan, Opa bakte altijd oliebollen in hun hele oude schuurtje. Ik heb een foto van de hele oude schuur, maar niet digitaal. Dit zijn zeer bijzondere, waardevolle herinneringen. Alleen zat Opa er niet zo relaxed bij:-)