Sonrise

Wat is Sonrise toch een geweldig project!!! Ik word er onwijs blij van!

Ik was vanmorgen naar een samenkomst van hen, als ik dan al die enthousiaste jongeren zie, 150 stuks, dan krijg ik gewoon koude rillingen van ontroering. Wat een energie en blijdschap stralen zij uit, ondanks dat ze al ruim een week bezig zijn en flink moe!!!

Elke dag ben ik aanwezig, of bij ons om de hoek of bij onze eigen kerk. Op 14 plaasten in Haarlem, Velserbroek, Heemskerk, IJmuiden, Castricum, Hoofddorp en Heemstede vindt dit sportproject plaats, je ziet regelmatig de oranje of blauwe shirts door Haarlem fietsen. Morgen is er de afsluiting op de Grote Markt, ik ben heel nieuwsgierig, dit is de eerste keer dat het op deze manier wordt afgesloten.

Ik heb 2 dagen mogen koken. Verder ben ik gewoon aanwezig en heb gesprekjes met deze en gene en geniet ik van de vrolijke kindersnoetjes en natuurlijk het enthousiasme van de sporters!

Er gebeuren bijzondere dingen. Ook hier word ik bepaald bij de jongeren, er zijn veel gesprekken met hangjongeren in de verschillende buurten en wat is er veel verdriet onder hen. In zo'n samenkomst als vanmorgen, waar alle sporters samenkomen, worden sommige dingen verteld van de gesprekken die er zijn en wat voor uitwerking deze gesprekken hebben.

Het is zo gaaf om te zien hoe God aan het werk is op alle gebieden! Ik word hier stil van.

2 oktober is er een samenkomst van al de kerken die meedoen aan Sonrise in de Kennemer Sporthal, wat zal dat gaaf zijn!! Voor iedereen die nieuwsgierig is zou ik deze datum alvast noteren.

Het is allemaal erg vermoeiend, maar ik geloof dat ik een aardige balans heb in dit gebeuren.

Vorig jaar had ik net een chemo gehad en kon ik er bijna helemaal niet bijzijn, nu al veel meer en volgend jaar weer als vanouds:-)!!!

Overdrijven

Ik word gewoon af en toe, gelukkig af en toe, niet goed van mezelf:-)

Ik ben gewoon met van alles bezig. Op de naaimachine, zo'n oude van mijn oma, ligt een tafelblad wat bijna gevuld is met mozaïk, bijna klaar. Gister "even" een broodmandje gemaakt, overal slingeren boeken en tijdschriften die ik aan het lezen ben, m'n tas met muzieklessen ligt nog te zwerven, er liggen wat blaadjes met dingen die ik nog moet doen en niet moet vergeten en dan ook nog de computer. Waarom doe ik dit allemaal???? En dan wil ik ook nog in huis gaan schilderen, de tuin opknappen en de keuken verbouwen, ahhhh. Gelukkig ben ik niet alleen en is Wim er om mij op het goede pad te houden. Dank je wel Wim.

Vanmorgen gesport en voordat ik dan een beetje ben bij gekomen en weer fris ruik:-) is het al 11 uur, het grootste deel van de ochtend. Dan moet de was nog gedaan, eerst nog even verzamelen:-), meestal besteed ik daar niet zoveel tijd aan, als de jongens het niet in de wasmand gooien, dan hebben ze pech. Tja, dan is de ochtend alweer gevuld. Dan weer even uitrusten:-).

Gelukkig heb ik nog vakantie en is er alle tijd, zeker voor leuke dingen zoals genieten van het zonnetje.

Ik moet nog even wat schrijven over de kennismaking op de Zonnewijzer, ik was erg beduusd en moet er nog steeds aan denken. Ik liep daar rond met de directeur naar de verschillende klassen. Komt er een vrouw naar de directeur lopen die hem heeeel dringend wilde spreken. De directeur gaf aan dat hij nu even met mij bezig was, maar ze kon echt niet wachten en het was maar een korte klacht. Wat was het geval? In de klas van haar kind was een spreekbeurt gehouden door een ander kind, dat ging over de Evangelische Gemeente. Dat was al tegen het zere been, maar nog erger was het dat er aan het eind van die spreekbeurt stickers werden uitgedeeld van deze Evangelische Gemeente, en er waren nog veel meer ouders die dit te ver vonden gaan. De directeur vroeg of zij het al met de leerkracht had besproken. Dit was het geval, maar die zag het probleem niet. Ze werd steeds bozer en eindigde met de mededeling dat ze haar kinderen niet voor niets op een openbare school had gedaan. Het paste niet om er op te reageren. Ik vind het gewoon zeer merkwaardig dat juist zo iets op dat moment moest plaatsvinden. Maar goed, ik zal er rekening mee houden.

Vakantie

Toch ben ik wel blij met die Arbo-arts:-)

Door hem heb ik nu een paar weken weer mijn eigen werk gedaan, ik heb ervaren hoe het is en ik heb nu echt vakantie. Gisteren heb ik kennis gemaakt met de nieuwe school waar ik na de vakantie ga werken, het is hier heel dichtbij, de zonnewijzer. Het is de school die rond de reclames op de televisie komt, grappig hè. Ik ga daar 3 groepen 3 lesgeven, een half uur per groep, en 2 groepen 4, 40 minuten per groep. Dit doe ik op 2 verschillende dagen, dus dan heb ik genoeg tijd om weer even uit te rusten. Misschien komt er nog een andere school bij waar ik 2 uur ga werken, maar dat is nog niet zeker, het is voor mijn leidinggevende altijd weer een hele klus om alles zo te organiseren dat iedereen aan zijn uren komt. Hij is dus nog druk aan het puzzelen:-). Maar er is ook grote schrik op kantoor, onze directeur, een man van rond de vijftig, heeft vorige week te horen gekregen dat hij kanker heeft op meerdere plaatsen in zijn buik, hij heeft niet lang meer te leven. Ik denk steeds aan hem en vind het heel moeilijk. Ik realiseer me dat ik heel erg veel geluk heb dat ik er nog mag zijn, dat je als mens zo enorm kwetsbaar bent en dat het belangrijk is om bewust te leven.

"De grote kunst schuilt altijd weer in 't omgaan met je kansen.
Als het geluk jouw kant op komt, dan moet je ermee dansen."

Uitspraak van Toon Hermans.

Ik moet me erg rustig houden, als ik te veel doe word ik echt ziek en gaan er een aantal dagen overheen voordat ik weer een beetje vooruit kom. Dat zijn ook momenten dat ik ongerust ben, "het zal toch niet terug komen?" denk ik dan. Dan spreek ik mijzelf toe dat ik me niet ongerust moet maken en bewust even voelen en bedenken waar het door komt, dan gaat het meestal wel weer en kan ik mijzelf overgeven aan de rust. De rust is ook goed, maar ik vind het heel lastig. Bewust nadenken over wat ik wel en wat ik beter niet kan doen.

Vorige week donderdag hadden we 's middags de expositie van Ruben z'n school en zijn werkstuk, daarbij ook een diploma-uitreiking met een klein feestje. Echt hele prachtige werkstukken waren daar te zien!! Ruben krijgt zijn diploma pas in oktober omdat hij zijn stage niet af kon maken door zijn gebroken been, hij gaat in september nog 5 weken stage lopen. 's Avonds hadden we de bruiloft van neef Johan en Sabrina, een gaaf feest wat letterlijk in het water was gevallen, gelukkig niet figuurlijk! Weten jullie nog, het was echt heeeeel erg slecht weer, best wel sneu, maar de feestvreugde had er niet onder te lijden!!! Dan is het dus handig om de volgende dag niets te plannen.

Veel nieuws

Het is inmiddels meer dan een maand geleden dat ik voor het laatst geschreven heb. Er valt ook wel heel wat te schrijven.
We hebben een heerlijke week in Frankrijk gehad, echt een geweldige tijd om op terug te kijken.

Hier een foto van Wil, Mw. en Hr. Larroude (ouders van Jacques), Jacques en ik.

Het is daar geweldig mooi. Ik hou erg van zee en strand, ik heb mijn hart daar helemaal op kunnen halen. Zeker in Biarritz, waar ik even met mijn voeten in de zee wilde lopen. Er kwam een golf aan, dat kringelt zo lekker om je voeten heen, maar deze niet:-), ik was tot aan mijn navel nat, haha, ach, dat droogt wel weer. Wim z'n schoenen waren dus ook nat, tja, je moet ook geen schoenen aan op het strand.

We hebben erg veel gezien en gedaan, ook regelmatig even een "powernap" genomen, geleerd van zwager Jacques. Ik had me voorgenomen om dat thuis ook maar wat vaker te doen, even een dutje, maar op de één of andere manier kan ik mij daar niet toe zetten, alleen maar als ik echt heeeel erg moe ben.

Natuurlijk moest er toch wel even gezwommen worden in die machtig hoge golven!!

Waar zou deze trap naar toe leiden? We hebben een prachtige wandeling gemaakt, we kwamen redelijk hoog en konden zo de stad en de kust vanaf een hoger punt overzien, heeeel erg mooi. Dit is trouwens wel Spanje.

En na zo'n heerlijke wandeling is het echt wel tijd voor een ijsje!!!
Ik ben ook nog jarig geweest in Frankrijk, het was echt een hele bijzondere dag, heel wat anders dan vorig jaar! De gedachten gaan vaak terug naar wat er vorig jaar allemaal is gebeurd, het is nog steeds niet te bevatten, zeker niet omdat ik me eigenlijk best goed voel.

Dit zijn mijn verwen cadeautjes! Ik kan er erg van genieten om in het zonnetje gezet te worden:-)

Wim maakte de foto en Jacques was aan de powernap.

Inmiddels heb ik ook al weer een paar uurtjes voor de klas gestaan. Als ik in september weer voor de klas ga wilde ik dat toch wel even geprobeerd hebben. Ik besprak dit met mijn leidinggevende en die zou er nog wel op terug komen. Tja, als ik daarop moet wachten is het dus al vakantie, want zoveel tijd is er niet meer. Ik ben naar de Emma-school gegaan en heb gevraagd of ik daar wat lessen mocht gaan geven. Dat mocht wel, maar dan moest ik wel alle kleuterklassen doen en dat zijn er 6, best wel veel dus. Maar we hebben een goede opbouw gevonden. De eerste week op een ochtend 2 groepen, even naar huis om te lunchen en uit te rusten en dan 's middags nog een groep. De tweede week ook en inmiddels heb ik de derde week achter de rug waar ik dit 2 dagen heb gedaan, dus alle 6 de groepen in één week. Het is wel weer heeeeel erg leuk, al die heerlijke enthousiaste kleuters. Ja, vermoeiend is het ook, maar het is goed te doen, even een powernapje erna en dan gaat het best wel weer. Bijkomend is dat ik niet meer rustig door de buurt kan lopen:-), er wonen heel veel kinderen vlakbij of ze spelen lekker buiten en dan moeten ze even de "muziekjuf" groeten, dat maakt het eigenlijk nog leuker!
Gister ben ik ook weer naar de arbo-arts geweest. Het is best een aardige man hoor, hij was nu in ieder geval een stuk begripvoller en gaf ook aan dat hij me best wel begreep, maar dat er niet heel veel tijd meer is om rustig aan te reïntegreren. In januari moet ik weer volledig aan het werk zijn, anders moeten er andere maatregelen genomen worden en dat is een heel gedoe. Hij gaf ook aan dat ik heel goed bezig was en dat hij er alle vertrouwen in had dat het ook allemaal wel goed komt. Al met al dus een stuk prettiger dan de vorige keer.

Ik zit nu het weekend in Driebergen bij Ina en Dave, zij zijn het weekend erg druk en ik mag Jesse vertroetelen, heerlijk zo'n klein neefje!