Rust??!!??

Rust, waar kan je dat vinden? In het woordenboek! "toestand die intreedt bij het ophouden van vermoeienis of inspanning", "Slaap", "Stilte", "Pauze".
Gelukkig is er dus nog rust te vinden, want slapen, dat doe ik wel! Verder is het lastig om rust te vinden, er gebeurt veel.



Wim en Ruben hebben een schitterend staaltje werk in de keuken laten zien. We hebben een ander fornuis, dat hebben ze heel mooi ingebouwd, echt heel erg mooi!!!
Dinsdagmiddag kreeg ik een telefoontje van de Rijp dat het met mijn moeder niet heel goed ging, zij moet overgeplaatst worden naar het verpleeghuis en wel a.s. donderdag. Dus dat is even een hoop geregel. 's Middags met mijn zus kennismaken in Overspaarne. Gister wat spulletjes bij elkaar gezocht die als eerste mee moeten en dan vandaag mijn moeder begeleid naar Overspaarne. In het weekend zullen we haar spullen verhuizen.

Tja, en dan heb je ook nog eens Egbert!:-) Hij en zijn vriend gingen naar de Cruquis en hadden een paar films gekocht. Op de terugweg, nat wegdek, scherpe bocht, tja, toen namen ze een duik en kwamen in de sloot terecht. Niet echt een handige manier om te gaan zwemmen:-). Gelukkig is het met de jongens goed afgelopen, een natte broek en natte schoenen, maar voor de auto was dit niet zo goed:-(. De auto was van de ouders van Egberts vriend, echt heel vervelend.

Nu, na de fysio/sport/massage lig ik gestrekt en dat zal ik de rest van deze dag volhouden! Denk ik:-)

5 op de schaal van energie

Als eerste wil ik even kwijt dat Ina, mijn zus, bevallen is van een prachtig knulletje!! Vader en zoon maken het goed, moeder moet nog een beetje opknappen. Een datum om nooit meer te vergeten, 20-10-2010.
De tijd vliegt echt voorbij, maar dat komt ook omdat ik alles in een heeeeel rustig tempo doe. Op deze manier is het allemaal best te doen, het gaat steeds beter. Traplopen kost erg veel energie, had ik niet gedacht, maar vanmorgen was ik even in de stad en dat gaat best goed, daar loop je natuurlijk ook niet echt snel:-)
Ik probeer weer netjes m'n dagelijkse loopje te doen, maar dat zit er nog niet echt in. 's Avonds is het wel erg donker en 's morgens is er altijd wel wat. Natuurlijk al 2 x fysio om 8.30 uur. Van de week had ik mijn schoenen aan en had het idee dat één voet wat dik was, maar goed, toch gewoon lekker gelopen. De volgende dag ontdekte ik dat het zooltje van mijn schoen naar voren was geschoven en dus in een prop voorin zat. Ik moet daar wel goed op letten, want ik heb geen gevoel in het voorste deel van mijn voet, dus ik voel het niet als mijn tenen bekneld zitten. De arts raadde mij ook aan om een paar keer in de week mijn voeten goed te inspecteren, en dus ook even mijn schoenen. Die ongevoeligheid kan wel een jaar duren.
Donderdag was een erg drukke en intensieve dag, ik heb die goed doorstaan en kan dus mijn energiepeil dus wel opvoeren. Op dit moment staat hij op 5. Donderdag was het eerst fysio, douchen en daarna een pittig gesprek met Matthijs op zijn school. 's Middags eerst eten gekookt, want Matthijs moest vroeg eten, daarna hadden we een bruiloft van de oudste zoon van vrienden van ons. Gelukkig wel in de buurt, ik ben er zelfs op de fiets heen gegaan, en dat met behoorlijke wind, dankzij de sterke arm van Wim:-) kwamen we goed aan. Vervolgens snel gegeten en naar Nieuwegein om onze nieuwe neef te bewonderen! Wat is dat toch weer klein!!! En wat een wonder zo'n klein ventje!!!
Inmiddels slik ik al een week de Tamoxifen, het anti-hormoon. Ik kan er nog niet veel van zeggen. Af en toe heb ik het behoorlijk warm, of dat dan een opvlieger is weet ik niet, maar ik ben er in ieder geval niet misselijk van.
M'n smaak is nu wel terug, maar de nasmaak van de meeste dingen is nog niet echt prettig. In het begin ging ik dan maar weet wat anders eten om die vieze smaak weg te krijgen, maar ja, dat is niet zo'n goed idee, dus dan maar weer vaker de tanden poetsen en niet steeds maar snoepen:-)
Gister was het voor Wim de laatste dag op zijn werk. Hij is nu thuis totdat hij een andere baan heeft gevonden. Het is natuurlijk heel dubbel, lekker dat hij thuis is en een handje mee kan helpen, maar het zal wel erg wennen zijn. Hij zal ook veel weg moeten voor de out-placement-begeleiding, maar dat moet nog opgestart worden. Hij begint in ieder geval met wat kleine klusjes in huis, wat zal het netjes worden bij ons:-)
M'n haar wil nog niet zo erg, het voelt allemaal nog erg bloot en kaal. Ik voel wel soms wat stoppeltjes, maar het zet nog geen zoden aan de dijk(op mijn hoofd in dit geval). Ik vind het nu niet heel erg meer om naar die kale kop te kijken omdat ik weet dat er spoedig nieuwe haren op zullen groeien.

Tamoxifen

Wat smaakt dat fruit toch onwijs lekker!!!!!!! Het is echt helemaal smullen, vooral ook die fruitmoesjes bij de groentenman vandaan, mmmmm. Daar kan ik op het ogenblik dus echt van genieten. Vandaag voor het eerst mandarijntjes geprobeerd. Vooral citrusfruit is een overwinning, dat smaakte het ergste. Eigenlijk dus best snel dat mijn smaak weer beter wordt, zelfs thee krijg ik weer redelijk naar binnen:-) Met nog een weekje zal dat dan allemaal weer helemaal het oude zijn. Als de rest dan ook zo snel gaat:-), oke, het komt goed!
Ik heb op diverse plaatsen nog erg veel vocht in mijn lijf. Ook mijn geopereerde arm wordt wat pijnlijk en stijf, daar gaan ze maandag even naar kijken, een oedeemtherapeut. Zo leer je wel heel wat mensen en beroepen kennen.
Afgelopen dinsdag was er een programma op tv, labyrint, waarin de chemotherapie en het medicijn Tamoxifen werd besproken. Tijdens het programma werden we steeds gestoord door van alles, dus ik moet het nog even goed bekijken. Maar ze kunnen dus een mammaprint maken van de tumor, waarin ze kunnen zien of een chemokuur zin heeft of niet. Ook van het gebruik van Tamoxifen kunnen ze bepalen of het zal aanslaan of niet. Hoe, daarvoor moet ik het programma nog eens bekijken, maar het zal voor mij de moeite waard zijn om te kijken of ik Tamoxifen moet blijven slikken of niet.
Tamoxifen is een middel dat ervoor zorgt dat het oestrogeen dat mijn lichaam produceert zijn werk niet meer doet. Door dit medicijn te slikken raak ik vervroegd in de overgang. Dus als jullie denken mij aan het blozen te krijgen is dat dus gewoon een opvlieger:-) Dit medicijn moet ik zo'n 5 jaar slikken.
Na deze uitzending is er al 1 zorgverzekeraar die de mammaprint, zo'n 3000 euro, vergoedt.
Vanmorgen na het sporten, douchen en Koffietijd alle moed verzameld en naar de markt gefietst. Het fietsen en de andere omgeving deden me heel erg goed en ben dus ook naar de groentenman gefietst om een fruitmoesje te kopen. Ik lig nog niet op apegapen en geeft dus een goed gevoel.

Rust

Ik was begonnen en weer gestopt, eigenlijk ben ik klaar voor deze dag. Aardig wat was gedaan, natuurlijk buiten gehangen met dit mooie weer wat dan ook extra traplopen inhoudt. Dat is toch erg vermoeiend, voorheen had ik daar geen erg in, maar nu probeer ik van alles te combineren zodat ik niet meer dan nodig de trap op en af ga. Mijn energie-pijl is laag, in het ziekenhuis moet je overal een cijfer aan geven van 0-10, ik zou nu het cijfer 2 geven, dat houdt in dat het dus al omhoog is gegaan:-)!!!!
Wij hebben een scheurkalender hangen met elke dag een tekst, als ik achter mijn laptop zit en ik kijk even voor mij uit zie ik de tekst, nou ja, als mijn ogen beter waren kon ik hem lezen, ik word er aan herinnerd en weet 's avonds meestal nog wel wat er staat.
Goed, ik was klaar voor deze dag, sloot mijn laptop af en zag de tekst van vandaag. Ineens schoot het door mij heen, hmm, wel toepasselijk, ik wil hem eigenlijk wel met jullie delen, er staat:
"God geeft rust na de strijd"
De strijd is geweest, ik vind het nog erg moeilijk om de rust te vinden, maar deze is wel heel belangrijk om toch weer nieuwe krachten op te doen en om alles een plek te kunnen geven. De behandelingen zijn nu achter de rug, maar er zal nog genoeg gebeuren en ik zal voorlopig nog blijven schrijven.

De stijgende lijn

Het is nu te lang geleden, de rest van het ziekenhuisverhaal zal ik jullie sparen, verder ging het eigenlijk vrij rustig en ik mocht heerlijk woensdag weer naar huis. Het lekkerste was om in mijn eigen bed te slapen en zonder infuus!
Ik knap ook weer een beetje op, kan nu typen zonder verbandje om mijn vinger. Het voelt nog wel een beetje raar, hij is nog wat dik, maar iedere keer terug fouten herstellen door het verband is ook niks. Straks even naar het ziekenhuis voor controle van de vinger.
Vrijdag ben ik alweer even naar de Deka gegaan, ik stond wel te bibberen op mijn benen, maar het ging beter dan de vorige keer. Zaterdag ook al een klein rondje gelopen, fijn dat het weer wat beter gaat.
Wat heel fijn is is het gevoel dat ik donderdag niet weer hoef!!!!! Dat is echt zo'n opluchting! M'n smaak komt ook weer een heel klein beetje terug en dat wordt alleen maar beter! Ik kan weer van alles gaan proberen, dan moet ik ook wel meer gaan bewegen anders vliegen de kilo's er aan.