De tijd vliegt echt voorbij, maar dat komt ook omdat ik alles in een heeeeel rustig tempo doe. Op deze manier is het allemaal best te doen, het gaat steeds beter. Traplopen kost erg veel energie, had ik niet gedacht, maar vanmorgen was ik even in de stad en dat gaat best goed, daar loop je natuurlijk ook niet echt snel:-)
Ik probeer weer netjes m'n dagelijkse loopje te doen, maar dat zit er nog niet echt in. 's Avonds is het wel erg donker en 's morgens is er altijd wel wat. Natuurlijk al 2 x fysio om 8.30 uur. Van de week had ik mijn schoenen aan en had het idee dat één voet wat dik was, maar goed, toch gewoon lekker gelopen. De volgende dag ontdekte ik dat het zooltje van mijn schoen naar voren was geschoven en dus in een prop voorin zat. Ik moet daar wel goed op letten, want ik heb geen gevoel in het voorste deel van mijn voet, dus ik voel het niet als mijn tenen bekneld zitten. De arts raadde mij ook aan om een paar keer in de week mijn voeten goed te inspecteren, en dus ook even mijn schoenen. Die ongevoeligheid kan wel een jaar duren.
Donderdag was een erg drukke en intensieve dag, ik heb die goed doorstaan en kan dus mijn energiepeil dus wel opvoeren. Op dit moment staat hij op 5. Donderdag was het eerst fysio, douchen en daarna een pittig gesprek met Matthijs op zijn school. 's Middags eerst eten gekookt, want Matthijs moest vroeg eten, daarna hadden we een bruiloft van de oudste zoon van vrienden van ons. Gelukkig wel in de buurt, ik ben er zelfs op de fiets heen gegaan, en dat met behoorlijke wind, dankzij de sterke arm van Wim:-) kwamen we goed aan. Vervolgens snel gegeten en naar Nieuwegein om onze nieuwe neef te bewonderen! Wat is dat toch weer klein!!! En wat een wonder zo'n klein ventje!!!
Inmiddels slik ik al een week de Tamoxifen, het anti-hormoon. Ik kan er nog niet veel van zeggen. Af en toe heb ik het behoorlijk warm, of dat dan een opvlieger is weet ik niet, maar ik ben er in ieder geval niet misselijk van.
M'n smaak is nu wel terug, maar de nasmaak van de meeste dingen is nog niet echt prettig. In het begin ging ik dan maar weet wat anders eten om die vieze smaak weg te krijgen, maar ja, dat is niet zo'n goed idee, dus dan maar weer vaker de tanden poetsen en niet steeds maar snoepen:-)
Gister was het voor Wim de laatste dag op zijn werk. Hij is nu thuis totdat hij een andere baan heeft gevonden. Het is natuurlijk heel dubbel, lekker dat hij thuis is en een handje mee kan helpen, maar het zal wel erg wennen zijn. Hij zal ook veel weg moeten voor de out-placement-begeleiding, maar dat moet nog opgestart worden. Hij begint in ieder geval met wat kleine klusjes in huis, wat zal het netjes worden bij ons:-)
M'n haar wil nog niet zo erg, het voelt allemaal nog erg bloot en kaal. Ik voel wel soms wat stoppeltjes, maar het zet nog geen zoden aan de dijk(op mijn hoofd in dit geval). Ik vind het nu niet heel erg meer om naar die kale kop te kijken omdat ik weet dat er spoedig nieuwe haren op zullen groeien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten