conditie goed!

Voor, tijdens en na H en B worden er testen gedaan. Testen op conditie, gezondheid en algehele gesteldheid. De conditie is een pittige test, 3 minuten fietsen. De eerste keer dacht ik: "ach, dat kan toch niet zo moeilijk zijn." Maar dat viel tegen. Na 40 seconden zonder tegengas te hebben gefietst begint het. Elke 10 seconden wordt de druk opgevoerd en dat is zwaar!!! Maar gelukkig kwam ik een stuk verder en is mijn conditie van redelijk naar goed gestegen, en dat in 10 weken tijd! Maar ja, ik ben er nog niet en ga dus zelf verder aan de slag. Ook mijn algehele gesteldheid is er een stuk beter op geworden, en dat voel ik ook. Gister ben ik naar mijn werk geweest om een beetje een programma op te stellen. Ik ga wat klusjes doen voor het muzieklab, een nieuwe samenstelling en ook een nieuwe functie. Degene die dat leidt ga ik helpen, zij werkt er al ruim een half jaar en ik had haar al een aantal keer ontmoet op vergaderingen. Ze was helemaal verbaasd dat mijn haar zo kort was en dacht dat ik het lekker zomers had laten knippen, oeps, kleine blunder, ze had dus duidelijk geen idee wat er aan de hand was, moet kunnen. We hadden een leuk gesprek en ik heb wat leuke klusjes. Vorig jaar was ik bezig met een enquete, lees maar na:-), die mag ik nu dus gaan uitwerken, haha. Maar wel lekker zittend werk, en in de eerste instantie thuis. Rustig aan wennen aan het gebruiken van mijn hoofd:-)!

Op eigen benen

Vandaag hebben we het programma van Herstel en Balans afgesloten. Hier zie je ons in de sportzaal met de 2 fysiotherapeuten Erik en Loes. 4 vrouwen uit onze groep hebben geen chemo gehad, je haalt ze er wel uit. Wat hebben we lekkere pittige korte koppies!:-) We zijn lekker bij een Italiaan in Heemstede gaan lunchen, dat was wel heel gezellig. Het zal wel heel erg gek zijn, zoals gebruikelijk in het leven met dubbele gevoelens. Heerlijk om weer wat meer tijd te hebben, maar jammer om elkaar niet meer zo vaak te zien. We hebben afgesproken om eens per maand met elkaar te gaan wandelen, we zijn allemaal enthousiast, maar ik denk dat het in de praktijk wel wat lastig zal worden. Maar we moeten wel in conditie blijven, dus op zich moet het wel kunnen.

Afgelopen weekend een heel bijzonder weekend gehad, het zangfestijn! Dit was dus van vrijdagavond tot en met zondagmiddag zingen. Ik zag er erg tegenop omdat het best heel vermoeiend is, maar donderdag kreeg ik een mailtje van vrienden dat hun caravan ter beschikking stond als ik even rust wilde, dit stelde me helemaal gerust en het werd een geweldig weekend! Eigenlijk zat ik wel een beetje in een dip, thuis is het gewoon niet echt rustig:-) en eigenlijk nam ik het God best wel kwalijk wat er allemaal gebeurt en gebeurt is, ik voelde me best wel een beetje zielig:-( Maar ja, nu kan je daar lekker in gaan zitten en lekker verder in een dip raken, maar ja, daar schiet je geen ene fluit mee op. Het weekend heeft me heerlijk opgeladen en ik heb bewust de keuze gemaakt om te vertrouwen dat God in alles erbij is en dat Hij er voor zal zorgen dat ik het allemaal aankan en dat er mooie dingen uit zullen ontstaan! Zoals "mijn" lied zegt: "Juist op die momenten, als het echt niet meer gaat, laat me merken, laat me voelen dat U werkelijk bestaat!" Ik merk het ook, ik ben heerlijk opgeladen en ik heb weer meer energie! Om even terug te komen op dat lied, degenen die het lied geschreven, gespeeld en gezongen hebben leidden dit weekend en ik heb ook nog met ze gesproken, was gaaf.

En ja, natuurlijk doet dat hele mooie weer mij heel erg goed!! Wim en ik moeten wel regelmatig terugdenken aan vorig jaar, ook toen was het rond deze tijd erg mooi weer. Ik geloof dat dat wel normaal is:-)

Daar ben ik weer

HET WORDT WEER LENTE!!!

Een prachtige foto van Wim!

Mmm, ja, dat is dus wel heel erg lang geleden. Het kan komen omdat het goed zou gaan......; het kan komen omdat ik het gewoon vergeet, vergeetachtigheid is een bijwerking van de chemo; of eigenlijk "gewoon" omdat er zo heel veel gebeurt.
Dat laatste is wel het geval, wat zijn weerslag heeft op het eerste.
Natuurlijk is het overlijden van mijn moeder zeer ingrijpend, emotioneel, maar ook fysiek kostte dat erg veel. Onze begeleider van Herstel en Balans geeft daar een verklaring voor. De chemo geeft je lichaam een flinke opdoffer, goed, dat heb ik wel beschreven in die tijd, zo ongeveer die bokswedstrijd. Hiermee zijn al mijn reserves teniet gedaan. Gelukkig is mijn lichaam in staat om dat weer op te bouwen, maar dat gaat niet zo snel (zeer frustrerend vaak). Met Herstel en Balans wordt daar heel hard aan gewerkt. Ik merk dat aan de rest van de dag en vaak ook nog wel de volgende dag. De maandag- en donderdagmiddag moet ik echt heel rustig aan doen, dan ben ik gewoon heel erg moe. Voordat mijn moeder overleed merkte ik dat het aan het einde van de dag dan wel weer wat begon bij te trekken, maar nu is dat weer een stuk minder. Omdat er zoveel gebeurt hier ben ik dus doorgegaan, ik kan dan maar moeilijk aan de rem trekken. Met als gevolg dat ik nu 's avonds misselijk ben van vermoeidheid en de laatste dagen ook erg draaierig, dus ik moet echt weer veel rust nemen:-).
Wat is er dan nog meer aan de hand naast het overlijden van mijn moeder?
Ik zal niet alles tegelijk opschrijven, dat wordt te veel, ik begin met Wim.
Op de dag van de begrafenis was Wim uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek! Heel spannend, maar dat moest natuurlijk verzet worden. De week erna kwam dat gesprek. Het was een gesprek met een tussenpersoon, een bedrijf dat ingehuurd was door het bedrijf waar Wim had gesolliciteerd. Het gesprek duurde 2 uur, maar was zeer goed en prettig, dit was een lekkere opsteker voor Wim, het deed hem goed. Het was wel spannend hoe dat verder zou verlopen. Hij werd uitgenodigd voor een 2e gesprek. Nu was één van deze personen zijn schoonvader overleden, dus moest ook dit gesprek uitgesteld worden. Ook het 2e gesprek verliep heel erg prettig, gelukkig iets minder lang:-) Voor het afgelopen weekend zou hij wat te horen hebben gekregen, maar helaas, het bleef stil. Dat is echt niet leuk, er spookte van alles door hem heen, ook door mij. Maar als we dan even eerlijk nadachten, ze hadden niet afgebeld, dus dan was er nog niets verloren! Maandag heeft Wim dan maar zelf gebeld naar de tussenpersoon. Het blijkt dat ze een schaap met 5 poten zoeken en Wim heeft er "maar" 4. Er was zeker een hele goede "klik" en ze denken erover om Wim aan te nemen en dan nog een parttimer voor de 5e poot!! Maar goed, daar moeten ze nog heel hard over nadenken.
Voorlopig is Wim nog steeds thuis en doet nog erg veel klusjes voor mij, dat is erg fijn!
Ik zal nog een paar foto's laten zien over mijn haar. Het groeit best wel, maar niet snel genoeg:-) Het is heerlijk om niet meer iets op je hoofd te hoeven zetten, er dus niet meer aan hoeft te denken en dat je gewoon weer zo naar buiten kan lopen. Ook ziet niet iedereen meer dat je een "kankerhoofd" hebt, het is gewoon lekker kort!
Deze zijn alweer van een maand geleden.

















Deze is van afgelopen weekend.

En hier nog het resultaat van een avondje workshoppen.