Daar ben ik weer

HET WORDT WEER LENTE!!!

Een prachtige foto van Wim!

Mmm, ja, dat is dus wel heel erg lang geleden. Het kan komen omdat het goed zou gaan......; het kan komen omdat ik het gewoon vergeet, vergeetachtigheid is een bijwerking van de chemo; of eigenlijk "gewoon" omdat er zo heel veel gebeurt.
Dat laatste is wel het geval, wat zijn weerslag heeft op het eerste.
Natuurlijk is het overlijden van mijn moeder zeer ingrijpend, emotioneel, maar ook fysiek kostte dat erg veel. Onze begeleider van Herstel en Balans geeft daar een verklaring voor. De chemo geeft je lichaam een flinke opdoffer, goed, dat heb ik wel beschreven in die tijd, zo ongeveer die bokswedstrijd. Hiermee zijn al mijn reserves teniet gedaan. Gelukkig is mijn lichaam in staat om dat weer op te bouwen, maar dat gaat niet zo snel (zeer frustrerend vaak). Met Herstel en Balans wordt daar heel hard aan gewerkt. Ik merk dat aan de rest van de dag en vaak ook nog wel de volgende dag. De maandag- en donderdagmiddag moet ik echt heel rustig aan doen, dan ben ik gewoon heel erg moe. Voordat mijn moeder overleed merkte ik dat het aan het einde van de dag dan wel weer wat begon bij te trekken, maar nu is dat weer een stuk minder. Omdat er zoveel gebeurt hier ben ik dus doorgegaan, ik kan dan maar moeilijk aan de rem trekken. Met als gevolg dat ik nu 's avonds misselijk ben van vermoeidheid en de laatste dagen ook erg draaierig, dus ik moet echt weer veel rust nemen:-).
Wat is er dan nog meer aan de hand naast het overlijden van mijn moeder?
Ik zal niet alles tegelijk opschrijven, dat wordt te veel, ik begin met Wim.
Op de dag van de begrafenis was Wim uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek! Heel spannend, maar dat moest natuurlijk verzet worden. De week erna kwam dat gesprek. Het was een gesprek met een tussenpersoon, een bedrijf dat ingehuurd was door het bedrijf waar Wim had gesolliciteerd. Het gesprek duurde 2 uur, maar was zeer goed en prettig, dit was een lekkere opsteker voor Wim, het deed hem goed. Het was wel spannend hoe dat verder zou verlopen. Hij werd uitgenodigd voor een 2e gesprek. Nu was één van deze personen zijn schoonvader overleden, dus moest ook dit gesprek uitgesteld worden. Ook het 2e gesprek verliep heel erg prettig, gelukkig iets minder lang:-) Voor het afgelopen weekend zou hij wat te horen hebben gekregen, maar helaas, het bleef stil. Dat is echt niet leuk, er spookte van alles door hem heen, ook door mij. Maar als we dan even eerlijk nadachten, ze hadden niet afgebeld, dus dan was er nog niets verloren! Maandag heeft Wim dan maar zelf gebeld naar de tussenpersoon. Het blijkt dat ze een schaap met 5 poten zoeken en Wim heeft er "maar" 4. Er was zeker een hele goede "klik" en ze denken erover om Wim aan te nemen en dan nog een parttimer voor de 5e poot!! Maar goed, daar moeten ze nog heel hard over nadenken.
Voorlopig is Wim nog steeds thuis en doet nog erg veel klusjes voor mij, dat is erg fijn!
Ik zal nog een paar foto's laten zien over mijn haar. Het groeit best wel, maar niet snel genoeg:-) Het is heerlijk om niet meer iets op je hoofd te hoeven zetten, er dus niet meer aan hoeft te denken en dat je gewoon weer zo naar buiten kan lopen. Ook ziet niet iedereen meer dat je een "kankerhoofd" hebt, het is gewoon lekker kort!
Deze zijn alweer van een maand geleden.

















Deze is van afgelopen weekend.

En hier nog het resultaat van een avondje workshoppen.