Dit bloemstuk had ik laten maken voor de begrafenis van mijn moeder. Het heeft een betekenis die ik jullie zal meegeven.Mijn moeder kreeg elke week bloemen van mijn vader. Op het laatst van zijn leven, toen hij zelf niet meer kon, vroeg hij het aan mij.
In de Rijp miste mijn moeder dat soms wel eens en dan kochten we samen een bos bloemen aan de overkant. Ik moest dan ook een bos voor mijzelf kopen.
Zeg het met bloemen.
Van Barbara leerde ik dat je veel kunt zeggen met bloemen.
Dat komt in dit stuk naar voren.
Ik wil dit stuk "brokstukken" noemen, ook al lijkt het daar in de eerste instantie niet op.
Mijn moeder was een mooie vrouw, ze zag er altijd goed verzorgd uit. Van binnen had ze het vaak niet makkelijk, wat ze maar moeilijk kon uiten. Hierdoor zijn er jammergenoeg veel dingen onuitgesproken blijven liggen.
Ik heb dat samengevat in de witte steen zoals beschreven in Openbaring 2:
"Wie overwint zal ik van het verborgen manna geven, en ook een wit steentje waarop een nieuwe naam staat die niemand kent, behalve degene die het ontvangt."
De steen ligt op een groen blad wat aangeeft dat haar leven ligt in Gods hand waar ze veilig en geborgen is.
De klimop staat voor Gods trouw, waar ze zich aan vasthield.
Op de schaal zien we hyacintbollen als teken van nieuw leven, leven dat ze aan ons doorgegeven heeft.
De witte tulpen staan voor gebed, de bloembladen staan open naar de hemel, een groot deel van haar leven was dat haar levenshouding.
De bloesemtakken reiken naar de hemel, waar ze nu in vrede mag verblijven.
Nu heb ik de weinige spulletjes die ze nog had, bij mij in huis staan, het moet allemaal een plekje krijgen. Fijn dat ik er alle rust voor heb om dit te doen.
De vele gedichten die zij heeft geschreven liggen nu ook hier, ik weet niet zo goed wat daar mee moet.
Het volgende gedicht kwam ik de afgelopen dagen tegen:
Altijd angst gehad
mijn hele leven.
En nu,
wat blijft er over?
Hoe leef je?
Wat doe je?
Wat doe je?
Mijn leven was niet mooi,
wat blijft er over?
De brokstukken
De brokstukken
kan ik bij elkaar vegen.
Heer, is er vergeving
voor alles?
Het is zoveel.
Het is zoveel.
Bij U is vergeving,
voor mij?
Prachtige symboliek van het bloemstuk en wat een indrukwekkend gedicht. Dit roept vast vragen op waar je nog graag een antwoord op zou willen hebben.
BeantwoordenVerwijderenMargreet, Prachtig bloemstuk, sterkte gewenst de komende tijd, ook voor Wim en je zonen....Ook ik heb een boek vol gedichten van mijn moeder....ik vind het erg fijn dat ik nog steeds van haar gedachten en schrijfwijze kan genieten en ik zou het zeker ( als ik jou was) een plek geven in je huis en dan na ongeveer 2 jaar tevoorschijn pakken, nooit wegdoen! Een prachtig gedicht trouwens! Dikke knuffel van Erica (kraamzorg opleiding)
BeantwoordenVerwijderenDag lieve Margreet,
BeantwoordenVerwijderenDoor mijn weekje weg had ik je post gemist!
Wat een prachtige symboliek ligt er in het bloemstuk wat je voor je moeder hebt laten maken. Een ode aan haar!
Wat bijzonder dat je allemaal gedichten van je moeder hebt. Het is toch een dierbare herinnering aan haar!.
Een troost om te weten dat al haar vragen nu beantwoord zijn!
Een hele lieve groet en fijne week!
Alma