Ja, we hebben net heerlijk taart gegeten want alles is goed!! Over een half jaar hoef ik pas terug te komen, dus het is nu echt weer gaan genieten van een gezond lijf.
Het lukt niet om meer te schrijven, m'n hoofd is denk ik te vol, of juist te leeg:-)
vrijdag 28 januari 2011
donderdag 27 januari 2011
Lente
Het is nog vroeg in de morgen, ik ben 's nachts vaak wakker, kan door de medicijnen komen. Ach, het geeft niet, als ik moe ben slaap ik gewoon weer een nacht heel erg vast, dan kan ik er weer tegen:-) Het kan ook zijn omdat er zoveel dingen gebeuren.
Vandaag is mijn moeder jarig, 76 is ze geworden. Ik was gister even bij haar, het was fijn want ze was heel erg helder!
"Tussenland" verdwijnt steeds verder, er komt een schitterende, heldere blauwe lucht, met af en toe nog wat wolken:-) Het is zoals we in de "elfjes" op de kerstkaart schreven: "puur licht, puur wit, puur leven, een nieuw begin!" LENTE!!
We zijn hier met z'n allen alles aan het verwerken. Morgen krijg ik de eerste onderzoeken, het brengt veel herinneringen aan vorig jaar naar boven: onderzoeken, wachten, uitslag. Ik ben niet heel zenuwachtig, maar het is wel spannend. Wim krijgt steeds meer energie en idee om te solliciteren, ook dat is best erg spannend. Egbert is wel onze stabiele factor in het gezin, wow, dat is echt bijzonder! Stevig, letterlijk en figuurlijk:-) Hij krijgt in maart weer een contract bij Joop v.d. Ende, helemaal te gek voor hem. Hij maakt evengoed dit jaar van zijn studie af, maar daarna stopt hij en gaat zelf verder studeren d.m.v. het behalen certificaten in de ICT. Ruben gaat voor zijn examen op het hout en meubileringscollege en krabbelt steeds verder omhoog! Matthijs is gestopt met school, hij gaat zijn examen niet halen. Hij loopt 4 dagen in de week stage en gaat nog 1 dag naar school, hij is tenslotte nog leerplichtig. Een goede oplossing voor hem, even tot rust komen en dan over een paar weken kijken wat hij het volgende schooljaar gaat doen.
In dit alles is het gaaf dat we thuis zijn en ervaren we rust en balans.
Dat brengt me weer bij vandaag, straks naar "herstel en balans"! Het is erg leuk en goed om te doen, ik zal proberen om daar vanmiddag nog wat over te schrijven. Nog even m'n bed in voordat het ochtendritueel weer gaat beginnen:-)
Vandaag is mijn moeder jarig, 76 is ze geworden. Ik was gister even bij haar, het was fijn want ze was heel erg helder!
"Tussenland" verdwijnt steeds verder, er komt een schitterende, heldere blauwe lucht, met af en toe nog wat wolken:-) Het is zoals we in de "elfjes" op de kerstkaart schreven: "puur licht, puur wit, puur leven, een nieuw begin!" LENTE!!
We zijn hier met z'n allen alles aan het verwerken. Morgen krijg ik de eerste onderzoeken, het brengt veel herinneringen aan vorig jaar naar boven: onderzoeken, wachten, uitslag. Ik ben niet heel zenuwachtig, maar het is wel spannend. Wim krijgt steeds meer energie en idee om te solliciteren, ook dat is best erg spannend. Egbert is wel onze stabiele factor in het gezin, wow, dat is echt bijzonder! Stevig, letterlijk en figuurlijk:-) Hij krijgt in maart weer een contract bij Joop v.d. Ende, helemaal te gek voor hem. Hij maakt evengoed dit jaar van zijn studie af, maar daarna stopt hij en gaat zelf verder studeren d.m.v. het behalen certificaten in de ICT. Ruben gaat voor zijn examen op het hout en meubileringscollege en krabbelt steeds verder omhoog! Matthijs is gestopt met school, hij gaat zijn examen niet halen. Hij loopt 4 dagen in de week stage en gaat nog 1 dag naar school, hij is tenslotte nog leerplichtig. Een goede oplossing voor hem, even tot rust komen en dan over een paar weken kijken wat hij het volgende schooljaar gaat doen.
In dit alles is het gaaf dat we thuis zijn en ervaren we rust en balans.
Dat brengt me weer bij vandaag, straks naar "herstel en balans"! Het is erg leuk en goed om te doen, ik zal proberen om daar vanmiddag nog wat over te schrijven. Nog even m'n bed in voordat het ochtendritueel weer gaat beginnen:-)
woensdag 19 januari 2011
Ik wil dat ik het kan!!!
Wat kan ik mijzelf toch in de weg zitten, ik wist niet dat mijn wil zo sterk was:-), ik moet hem steeds manen tot rust. Was toch ietwat te enthousiast, voel me nu al dagen niet zo lekker, een steen op mijn maag (helpt goed voor de overtollige kilootjes). Mijn psycholoog zei: "als je langer dan 2 dagen last hebt ben je te ver gegaan." Ik vind het heel moeilijk om daaraan toe te geven. Morgen wel weer het programma van "herstel en balans", zal de rest van de dag maar weer rustig aan doen.
Ik heb gister wel voor het eerst weer mijn muziekspullen bekeken, ik wil een lesprogramma maken voor 12 weken. Dit is voor mijn werk, er komt een nieuwe werkwijze, we gaan werken met projecten van 12 weken. Ik kan het zittend doen, dus dat is best rustig, alleen nog kijken of mijn hoofd dat ook aankan.
Ik zal nog wat schrijven over "herstel en balans", ik kort het af tot HenB.
Afgelopen maandag was dan de eerste keer. We kregen eerst een uur uitleg over de verschillende apparaten die we gaan gebruiken en hoe we die moeten gebruiken. Vervolgens een half uurtje pauze en daarna nog wat eenvoudige oefeningen, een beetje lummelen met de bal en nog wat overgooi spelletjes. Ik was dus 's middags behoorlijk moe, viel me echt heel erg tegen. Toch 's avonds met mijn zus nog naar Overspaarne gegaan waar een lezing werd gehouden over dementie. Was wel erg interessant, mijn conclusie is dat demente bejaarden erg op pubers lijken:-), je moet ze vooral niet dwingen, ze vinden het heerlijk als je bij ze zit en vooral niks zegt en ze lopen vanzelf weg als het ze niet zint. Ze maken vaak vreemde geluiden en zitten te boeren aan tafel, kortom het was best een leuke avond:-)
Ik heb gister wel voor het eerst weer mijn muziekspullen bekeken, ik wil een lesprogramma maken voor 12 weken. Dit is voor mijn werk, er komt een nieuwe werkwijze, we gaan werken met projecten van 12 weken. Ik kan het zittend doen, dus dat is best rustig, alleen nog kijken of mijn hoofd dat ook aankan.
Ik zal nog wat schrijven over "herstel en balans", ik kort het af tot HenB.
Afgelopen maandag was dan de eerste keer. We kregen eerst een uur uitleg over de verschillende apparaten die we gaan gebruiken en hoe we die moeten gebruiken. Vervolgens een half uurtje pauze en daarna nog wat eenvoudige oefeningen, een beetje lummelen met de bal en nog wat overgooi spelletjes. Ik was dus 's middags behoorlijk moe, viel me echt heel erg tegen. Toch 's avonds met mijn zus nog naar Overspaarne gegaan waar een lezing werd gehouden over dementie. Was wel erg interessant, mijn conclusie is dat demente bejaarden erg op pubers lijken:-), je moet ze vooral niet dwingen, ze vinden het heerlijk als je bij ze zit en vooral niks zegt en ze lopen vanzelf weg als het ze niet zint. Ze maken vaak vreemde geluiden en zitten te boeren aan tafel, kortom het was best een leuke avond:-)
zondag 16 januari 2011
Benedictus
Ongeveer een maand geleden schreef ik over een boekje dat ik gekocht had over Benedictus, ik zou er nog op terug komen, bij deze.
Voor diegenen die de Visie lezen, deze week met onze Emily!!!!! op de voorpagina, wil ik attenderen op het stukje "volle agenda, nooit druk". Dit gaat over het boekje dat ik gelezen heb.
Het is nog steeds een item bij mij, het ligt heel erg voor de hand, maar het doet zo heel erg goed.
De leefregel van Benedictus is een afgewogen ritme van acht uur bidden, acht uur werken en acht uur rusten. Het schema was helder, je hoefde niet na te denken over je gebed tijdens je werk en andersom, stabilitas noemde de geestelijke grootmeester dat. Werken vanuit een vast dagritme geeft namelijk de broodnodige rust, regelmaat, overzicht en duidelijkheid, waardoor je alles met aandacht kunt doen. Een dagritme als deze is voor mij niet haalbaar, maar meer bewust met de dingen bezig zijn zeer zeker wel. Een open deur: "doe wat je moet doen, of je het nu leuk vindt of niet". Ik sta elke ochtend gewoon vroeg op, ook al is het lekker om te blijven liggen, ik hoef toch niet naar het werk. Maar ook, wat een belangrijk onderdeel is van de Benedictijnen, neem elke dag tijd voor een stukje studie, of dat dan lezen of echt studeren is, maar doe dat bewust. Ook de klusjes die gedaan moeten worden, stel ze niet uit, het geeft zoveel onrust.
Dit heeft mij al goed geholpen om tussenland te verlaten en uit te kijken naar de dromen die bij ons leven.
"Stel niet uit maar ga!" Doe wat je moet/wil doen!
Nu ga ik gauw :-) aan het werk, de taart voor Ruben moet nog klaar.
Voor diegenen die de Visie lezen, deze week met onze Emily!!!!! op de voorpagina, wil ik attenderen op het stukje "volle agenda, nooit druk". Dit gaat over het boekje dat ik gelezen heb.
Het is nog steeds een item bij mij, het ligt heel erg voor de hand, maar het doet zo heel erg goed.
De leefregel van Benedictus is een afgewogen ritme van acht uur bidden, acht uur werken en acht uur rusten. Het schema was helder, je hoefde niet na te denken over je gebed tijdens je werk en andersom, stabilitas noemde de geestelijke grootmeester dat. Werken vanuit een vast dagritme geeft namelijk de broodnodige rust, regelmaat, overzicht en duidelijkheid, waardoor je alles met aandacht kunt doen. Een dagritme als deze is voor mij niet haalbaar, maar meer bewust met de dingen bezig zijn zeer zeker wel. Een open deur: "doe wat je moet doen, of je het nu leuk vindt of niet". Ik sta elke ochtend gewoon vroeg op, ook al is het lekker om te blijven liggen, ik hoef toch niet naar het werk. Maar ook, wat een belangrijk onderdeel is van de Benedictijnen, neem elke dag tijd voor een stukje studie, of dat dan lezen of echt studeren is, maar doe dat bewust. Ook de klusjes die gedaan moeten worden, stel ze niet uit, het geeft zoveel onrust.
Dit heeft mij al goed geholpen om tussenland te verlaten en uit te kijken naar de dromen die bij ons leven.
"Stel niet uit maar ga!" Doe wat je moet/wil doen!
Nu ga ik gauw :-) aan het werk, de taart voor Ruben moet nog klaar.
vrijdag 14 januari 2011
Storm
Wow, het gaat echt heel erg goed!
Na pittige puberperikelen een heerlijke intensieve theatertraining, woensdagmiddag een workshop "Jazz in de klas", je snapt, van mijn werk. Dit was echt heel erg leuk en gaf mij eigenlijk een flinke kik!! Het lukt weer! Ik voelde me alsof ik de hele wereld weer aankan. Donderdag een pittig gesprek op school, allerlei boodschapjes ter voorbereiding op Ruben z'n verjaardag, erg veel dus. Af en toe ben ik even heeeeel erg moe, maar als ik dan even rust neem trekt dat weer bij.
Afgelopen zondag heb ik voor het laatst mijn pruik op gehad. Ik had eigenlijk een speciaal moment willen uitzoeken, maar het gaat gewoon vanzelf. Ik heb geen zin meer om dat "ding" op te zetten en ik ben redelijk om aan te zien:-) Ik had hem al steeds minder op, zo ook op maandag toen ik bezoek kreeg. Deze persoon schrok eigenlijk en vroeg of ik weer behandelingen had gekregen sinds de vorige keer dat hij mij had gezien, een maand geleden. Dat was gelukkig(!) niet het geval, maar volgens hem had ik de vorige keer haar:-) tja, dat was mijn pruik. Voor mij was toen het punt om hem eigenlijk niet meer op te zetten. Bij theatersport vond ik het wel even spannend, maar even een grapje en het ijs is gebroken. En weet je..... het is heerlijk om de wind weer door mijn "haren" te voelen. Vanmorgen was dat helemaal het geval. Ik was al vroeg even gaan wandelen, maar wat ging de storm te keer!! Eigenlijk gaf mij dat zoveel kracht, ik kon een lekker stuk stevig lopen, voelde de wind door mijn haren en ik voelde me goed na alle bezigheden.
"Je hoeft niet bang te zijn,
al gaat de storm tekeer.
Leg maar gewoon je hand,
in die van onze Heer."
Ik heb het gevoel dat ik "tussenland" aan het verlaten ben, dat voelt heel goed.
Na de wandeling ben ik naar "herstel en balans" gegaan, een introductie, kennismaking. Mijn eerste indruk is dat het een leuke groep is, we waren met 8 vrouwen, er komt er nog eentje bij. We zijn met 5 vrouwen uit Haarlem-Noord, met twee anderen hebben we afgesproken met elkaar te reizen, dat is handig en gezellig. Eén vrouw kende ik van de Deka:-). Zij had te horen gekregen dat ze haar haar niet kwijt zou raken, maar dat gebeurde toch. Hierdoor had ze geen pruik en droeg ze sjaals en hoofddoekjes. Hierdoor raakten we een paar maanden geleden aan de praat. We hadden elkaar al een hele poos niet gezien en toen we elkaar voor het eerst weer zagen zagen we wel wat bekends, maar moesten even nadenken, ja, we hadden nu allebei weer haar:-)
Het was erg leuk en we hebben er allemaal zin in.
Na pittige puberperikelen een heerlijke intensieve theatertraining, woensdagmiddag een workshop "Jazz in de klas", je snapt, van mijn werk. Dit was echt heel erg leuk en gaf mij eigenlijk een flinke kik!! Het lukt weer! Ik voelde me alsof ik de hele wereld weer aankan. Donderdag een pittig gesprek op school, allerlei boodschapjes ter voorbereiding op Ruben z'n verjaardag, erg veel dus. Af en toe ben ik even heeeeel erg moe, maar als ik dan even rust neem trekt dat weer bij.
Afgelopen zondag heb ik voor het laatst mijn pruik op gehad. Ik had eigenlijk een speciaal moment willen uitzoeken, maar het gaat gewoon vanzelf. Ik heb geen zin meer om dat "ding" op te zetten en ik ben redelijk om aan te zien:-) Ik had hem al steeds minder op, zo ook op maandag toen ik bezoek kreeg. Deze persoon schrok eigenlijk en vroeg of ik weer behandelingen had gekregen sinds de vorige keer dat hij mij had gezien, een maand geleden. Dat was gelukkig(!) niet het geval, maar volgens hem had ik de vorige keer haar:-) tja, dat was mijn pruik. Voor mij was toen het punt om hem eigenlijk niet meer op te zetten. Bij theatersport vond ik het wel even spannend, maar even een grapje en het ijs is gebroken. En weet je..... het is heerlijk om de wind weer door mijn "haren" te voelen. Vanmorgen was dat helemaal het geval. Ik was al vroeg even gaan wandelen, maar wat ging de storm te keer!! Eigenlijk gaf mij dat zoveel kracht, ik kon een lekker stuk stevig lopen, voelde de wind door mijn haren en ik voelde me goed na alle bezigheden.
"Je hoeft niet bang te zijn,
al gaat de storm tekeer.
Leg maar gewoon je hand,
in die van onze Heer."
Ik heb het gevoel dat ik "tussenland" aan het verlaten ben, dat voelt heel goed.
Na de wandeling ben ik naar "herstel en balans" gegaan, een introductie, kennismaking. Mijn eerste indruk is dat het een leuke groep is, we waren met 8 vrouwen, er komt er nog eentje bij. We zijn met 5 vrouwen uit Haarlem-Noord, met twee anderen hebben we afgesproken met elkaar te reizen, dat is handig en gezellig. Eén vrouw kende ik van de Deka:-). Zij had te horen gekregen dat ze haar haar niet kwijt zou raken, maar dat gebeurde toch. Hierdoor had ze geen pruik en droeg ze sjaals en hoofddoekjes. Hierdoor raakten we een paar maanden geleden aan de praat. We hadden elkaar al een hele poos niet gezien en toen we elkaar voor het eerst weer zagen zagen we wel wat bekends, maar moesten even nadenken, ja, we hadden nu allebei weer haar:-)
Het was erg leuk en we hebben er allemaal zin in.
dinsdag 11 januari 2011
Herstel en balans
Ik heb de intake van "herstel en balans" ondergaan en ben goed genoeg bevonden. Vrijdag de introductie en maandag gaat het beginnen.
Van mijn fysiotherapeut kreeg ik steeds te horen dat mijn conditie zo goed was, maar die is eigenlijk wel weer de grond ingeboord:-( Ik moest makkelijk zittende kleding aan en sportschoenen, dus ik helemaal klaar om te gaan sporten. Wat bleek, ik hoefde maar 3 minuten te fietsen en ik haalde nog niet eens 2 minuten!!! Oeps, dat viel tegen. En dan die weegschaal..... die was helemaal erg, hij geeft 6 kilo zwaarder aan dan onze eigen weegschaal, whaaaaa, wat een narigheid. Ik ben nu vanaf het begin 6 kilo aangekomen en het wil maar niet zakken. Tijdens het programma mag ik niet afvallen en het is zelfs mogelijk dat ik nog aankom omdat er meer spierweefsel ontstaat. Misschien moet ik dan toch nog maar afhaken:-( Nou, nee hoor, ik ga er helemaal voor! Ik ben het thuiszitten toch wel aardig zat en ik hoop dat ik mijn energiepijl omhoog krijg en dat ik ook alles mentaal een plekje kan gaan geven.
Gister heb ik een gesprek met mijn leidinggevende gehad over het verloop van het afgelopen jaar en ook een beetje een vooruitblik. Was best wel inspannend en toen hij na een uur wegging had ik het wel even gehad.
Wim heeft inmiddels 2 leuke vacatures gevonden en gaat daarmee aan de slag. Hij begint vrijdag aan een cursus "solliciteren", gelukkig een stuk eerder dan gepland, het zou n.l. eind maart pas beginnen.
Van mijn fysiotherapeut kreeg ik steeds te horen dat mijn conditie zo goed was, maar die is eigenlijk wel weer de grond ingeboord:-( Ik moest makkelijk zittende kleding aan en sportschoenen, dus ik helemaal klaar om te gaan sporten. Wat bleek, ik hoefde maar 3 minuten te fietsen en ik haalde nog niet eens 2 minuten!!! Oeps, dat viel tegen. En dan die weegschaal..... die was helemaal erg, hij geeft 6 kilo zwaarder aan dan onze eigen weegschaal, whaaaaa, wat een narigheid. Ik ben nu vanaf het begin 6 kilo aangekomen en het wil maar niet zakken. Tijdens het programma mag ik niet afvallen en het is zelfs mogelijk dat ik nog aankom omdat er meer spierweefsel ontstaat. Misschien moet ik dan toch nog maar afhaken:-( Nou, nee hoor, ik ga er helemaal voor! Ik ben het thuiszitten toch wel aardig zat en ik hoop dat ik mijn energiepijl omhoog krijg en dat ik ook alles mentaal een plekje kan gaan geven.
Gister heb ik een gesprek met mijn leidinggevende gehad over het verloop van het afgelopen jaar en ook een beetje een vooruitblik. Was best wel inspannend en toen hij na een uur wegging had ik het wel even gehad.
Wim heeft inmiddels 2 leuke vacatures gevonden en gaat daarmee aan de slag. Hij begint vrijdag aan een cursus "solliciteren", gelukkig een stuk eerder dan gepland, het zou n.l. eind maart pas beginnen.
dinsdag 4 januari 2011
Nieuwjaar
Allemaal een heel goed en gezond nieuwjaar gewenst!
Het is alweer 4 januari en het "gewone" leventje gaat alweer door na al die feestdagen. Vanmorgen al de kerstspullen opgeruimd, wat geeft dat weer een ruimte in huis:-), maar de lichtjes van de kerstboom zullen we toch wel even missen, was best wel gezellig.
Vandaag alweer meteen een pittige dag.
Ik ben vanmiddag bij de begrafenis geweest van André van der Leer, 49 jaar oud, man van Greta, voor mij, en vele anderen, een inspirerende vrouw op het gebied van gebed.
Er gaat van alles door me heen.
Confronterend, ik had daar ook kunnen liggen, maar dat geldt voor iedereen. Maar het voelt toch anders als je er zelf wel heel dichtbij bent geweest, of in ieder geval het in je eigen leven speelt.
Afschuwelijk, als je een dierbare zo jong moet missen, je maatje, je partner, en ook voor de kinderen hun vader.
Maar zo mooi dat we mogen weten dat hij bij onze Vader is en dat we elkaar weer zullen ontmoeten.
Ik vind het moeilijk om onder woorden te brengen, maar ik ervaar het des te meer dat het genade is dat ik er nog mag zijn, dat ik nog verder mag, hoe lang dat ook zal zijn en dat ik mag leven met de wetenschap dat we naar de Vader toe zullen gaan waar geen verdriet meer zal zijn en waar we eeuwig in vrede mogen leven. Zoals het bij André op de kaart staat: "....ik was al begonnen met eeuwig leven..."
Ik citeer een lied, Opwekking 665, dat ik zelf ook erg mooi vind en dat we vanmiddag hebben gezongen.
Ooit zal het zo zijn,
dat we leven in een stad,
waar geen pijn en geen verdriet is.
Ooit zal het zo zijn,
als we komen in die stad,
dat de Vader onze tranen wist.
Tot aan die dag
wil ik weten wie U bent,
wil ik leven dicht bij U
en mij geven in aanbidding.
Tot aan die dag
wil ik horen wat U zegt
en uw woorden tot mij nemen,
als een kostbaar geschenk.
Tot aan die dag!
Ik verlang zo naar die dag
dat ik neerkniel aan Uw voeten
en ik U mag herkennen aan Uw stem.
Als we samen hand in hand
het hemels paradijs betreden,
zal ik eeuwig mogen zijn waar U bent.
link naar lied:
http://www.youtube.com/watch?v=ohcorwOXAkw&feature=related
Het is alweer 4 januari en het "gewone" leventje gaat alweer door na al die feestdagen. Vanmorgen al de kerstspullen opgeruimd, wat geeft dat weer een ruimte in huis:-), maar de lichtjes van de kerstboom zullen we toch wel even missen, was best wel gezellig.
Vandaag alweer meteen een pittige dag.
Ik ben vanmiddag bij de begrafenis geweest van André van der Leer, 49 jaar oud, man van Greta, voor mij, en vele anderen, een inspirerende vrouw op het gebied van gebed.
Er gaat van alles door me heen.
Confronterend, ik had daar ook kunnen liggen, maar dat geldt voor iedereen. Maar het voelt toch anders als je er zelf wel heel dichtbij bent geweest, of in ieder geval het in je eigen leven speelt.
Afschuwelijk, als je een dierbare zo jong moet missen, je maatje, je partner, en ook voor de kinderen hun vader.
Maar zo mooi dat we mogen weten dat hij bij onze Vader is en dat we elkaar weer zullen ontmoeten.
Ik vind het moeilijk om onder woorden te brengen, maar ik ervaar het des te meer dat het genade is dat ik er nog mag zijn, dat ik nog verder mag, hoe lang dat ook zal zijn en dat ik mag leven met de wetenschap dat we naar de Vader toe zullen gaan waar geen verdriet meer zal zijn en waar we eeuwig in vrede mogen leven. Zoals het bij André op de kaart staat: "....ik was al begonnen met eeuwig leven..."
Ik citeer een lied, Opwekking 665, dat ik zelf ook erg mooi vind en dat we vanmiddag hebben gezongen.
Ooit zal het zo zijn,
dat we leven in een stad,
waar geen pijn en geen verdriet is.
Ooit zal het zo zijn,
als we komen in die stad,
dat de Vader onze tranen wist.
Tot aan die dag
wil ik weten wie U bent,
wil ik leven dicht bij U
en mij geven in aanbidding.
Tot aan die dag
wil ik horen wat U zegt
en uw woorden tot mij nemen,
als een kostbaar geschenk.
Tot aan die dag!
Ik verlang zo naar die dag
dat ik neerkniel aan Uw voeten
en ik U mag herkennen aan Uw stem.
Als we samen hand in hand
het hemels paradijs betreden,
zal ik eeuwig mogen zijn waar U bent.
link naar lied:
http://www.youtube.com/watch?v=ohcorwOXAkw&feature=related
Abonneren op:
Posts (Atom)