Update

Na een worsteling vannacht tegen de heftige pijn in heupen en benen en daarnaast nog weinig slapen, hebben we vanmorgen vroeg besloten het om ziekenhuis te bellen voor een oplossing.
Om 6:00 uur waren we aan de beurt. Er werd begonnen met een bloed onderzoek, wat achteraf goed bleek te zijn, geen ontsteking. Dan een lichamelijk onderzoekje door een arts en vervolgens lang wachten op de uitslag en wat men gaat bieden tegen de pijn. Gelukkig zat is iets in het assortiment. Eerst "Pantoprazol Actavis" ter bescherming van de maag en dan het echte werk tegen de pijn "Diclofenacnatrium Actavis" Hoe verzinnen ze het maar het begint te helpen! En daar gaat het tenslotte om.

p.s. De medicatie helpt inderdaad. Margreet heeft zelfs lekker kunnen douche, iets waar je na zulke dagen per defenitie al van opknapt. En ook heeft ze kunnen genieten van het eten. Ok nu ligt ze alweer te slapen op de bank. Hopelijk lukt dat in de nacht ook dan komen we een heel eind.

Groet,
Wim

Al ga ik door een diep dal.........!

Ja daar zit ik dan achter de pc terwijl dit Margreet moet zijn. Het gaat niet, we kunnen wel zeggen dat de chemo als een bom is ingeslagen. Margreet is heel maar dan ook heel erg moe en ziek. Ik kan het niet aangeven hoe erg. Ze ligt uren op de bekende bank of op bed. Iets wat ik nog nooit heb meegemaakt in de ruim 30 jaar dat we elkaar kennen. Eten gaat met kleine beetjes, niets smaakt echt ook door de enorme verandering van smaak of geheel wegvallen. En dan nog die lekkere Neulasta prik, je zou verwachten dat zo'n ding van ruim € 1500,- toch iets meer plezier geeft in plaats van erg pijnlijke benen.
Ik zit er midden in dus komt het ook extra hard aan en is de toekomst met mooie dingen heel ver weg, maar de berichten waar wij in geloven beloven veel goeds en bieden wat hou vast.
"Al gaat mijn weg door een donker dal, ik vrees geen gevaar, want U bent bij mij........"
Er moet echt een omslag plaats vinden voor 2 juni. Daar vertrouwen we wel op en dat we dan met jullie een feestelijk samen zijn zullen hebben ter gelegenheid van 50 jaar Margreet!!!

Lekker weer thuis

Dat was een lekker dagje ziekenhuis, ik heb heerlijk liggen lezen en naar muziek liggen luisteren.
Mijn bloeddruk liep aardig op en was voor mijn doen best hoog, gelukkig zakte die vanmorgen weer en mocht ik toch naar huis. We waren om 12.15 uur weer thuis en om 12.45 uur moesten we in Noord zijn voor de fysiotherapeut. Uiteindelijk waren we om 13.45 uur weer thuis. Ik trok het niet meer en heb tot 17.00 uur liggen slapen, lekker in mijn eigen bed. Ik heb nog steeds een aardig rood hoofd en best wel wat dikker dan normaal. Ik ben niet tot veel in staat, maar geef er wel aan toe, ik moet woensdag tenslotte weer goed op krachten zijn om jullie te woord te staan:-)
Ik kijk er erg naar uit!

Een van de zes!

Het is nu 19:00 uur, 2 uur geleden is de laatste druppel naar binnen gegleden. Ik heb (nog) geen last van misselijkheid of diarree, maar ben wel vreselijk moe en heb een vreselijk rood hoofd. Maar ik mag dan ook lekker op bed blijven liggen.
Ik heb een spannend dik boek en vermaak me nog wel een paar uurtjes. Ik lig alleen op een twee-persoonskamer, lekker rustig, geen last van gesnurk.
Ik kom aardig in de stemming van oranje, ik plas n.l. oranje:-), wie doet mij dat na?!
Ik was erg moeilijk te prikken, had ze ook gewaarschuwd, maar ze wilden het toch proberen. Uiteindelijk ging ik naar de uitslaapkamer van de O.K. om daar door "vakmensen" geprikt te worden. Hier lukte het in één keer, gelukkig maar de infuusnaald moet nog tot morgenochtend blijven zitten. Mocht ik accuut misselijk worden dan kunnen ze me via het infuus wat geven.

Zon en zee

De eerste pillen zijn al geslikt, tegen de misselijkheid en tegen allergische reakties. Dat is om een spiegel op te bouwen. Genoeg te doen vandaag, lekker voor de afleiding:-) Koffer gepakt, nagels gelakt met nagelharder, dit kreeg ik mee uit het ziekenhuis, je nagels zijn n.l. ook kwetsbaar, ze worden broos, dan is het goed om ze te harden. En dan als klap op de vuurpeil na het eten nog even naar het strand, wat was dat heerlijk!!!! Nog even de wind door mijn haren, even nog een GEZONDE frisse hap lucht voordat al die troep mijn lijf in gaat. De zon scheen over het water, het gebulder van de golven, de geur van zout water, samen kijken naar deze mooie zon het water en het zand, het waren ontroerende momenten, ik zal ze morgen meenemen naar het ziekenhuis. Wim heeft een foto afgedrukt, kan ik het ook nog zien.

Opwekkingsconferentie

Wow, dat was me d'r even een weekend!!!

Ik weet eigenlijk niet hoe ik dit allemaal op moet schrijven, het was gaaf en er gebeurde veel!

We hadden een heerlijk plekje op het mindervalide-terrein. Dit was heel fijn, het was er rustig, dichtbij de toiletten (lekker belangrijk), dichtbij het "centrum" en .... we hadden stroom! Op alle andere kampeerterreinen hadden ze dus geen stroom en de toiletten moeten ze met veeeeeeel meer mensen delen. Dus ja, het had aardig wat voordelen. Ook mochten we er donderdag al naar toe, de andere gasten mochten pas vrijdag komen, zo'n 16.000 caravans en tenten, je snapt wel dat dat wat tijd kost:-) Het is gewoon een heel dorp. Er was ook constant politie, brandweer en EHBO, er stond een ambulance op het terrein, een brandweer, beide met bemanning. Artsen, verpleegkundigen, nou ja, alles wat er maar nodig zou moeten zijn, ja, .... en dan dus allemaal vrijwilligers!!! Echt ongelooflijk.

Er is een grote lectuurtent, een muziektent, een tent met allerlei kleine standjes met info, een enorme snacktent en dan de grote tent met 10.700 zitplaatsen! en dan dus nog zo'n 5000 zitplaatsen buiten met 2 grote schermen. Ook nog wat kleinere tentjes met allerlei informatie. Op andere terreinen stonden de tenten, ook groot, voor de jongeren, de tieners en de kleine kinderen.

Dan het weekend zelf. Er was van alles te doen, sprekers, theater, dans, cabaret en..... heeeel veeeeel zingen! Dat was echt grandioos met een geweldige band en zoveel mensen zingen, echt heel erg gaaf. Op zondagmiddag was er een sing-in, dan is het op een groot grasveld, een grote kuil wel, waar we dus met 50.000 mensen zingen, ja, je snapt wel dat dat heel veel indruk maakt. Volgende week, 2 juni, zal het wel iets minder druk zijn:-), maar niet minder mooi hoor! Ik kan er nu al van genieten en kijk er naar uit (dan zit de eerste rottige week erop, dus dubbel prettig).

Heel veel mooie dingen gehoord en gezien, een enorme bemoediging voor me! Ik ben geestelijk helemaal opgeladen en ik ben klaar voor de tijd die gaat komen.

Nog een dagje

Veel goede dingen gehoort, maar dat gaat Margreet jullie zelf schrijven.
Margreet, Matthijs, Eline en Joël vermaken zich prima. De eerste dagen was het wel koud door de wind. Gisteren was het net als hier lekker warm. Hoewel bij de Sing-in te warm zeker als je niet voldoende water mee had. Verder is het mooi om met zoveel mensen je geloof te delen. De omgeving is al indrukwekkend, dat mocht ik donderdagavond ervaren. Alles is groot. Neem alleen al de tent voor de volwassenen, ik heb mijn ogen uitgekeken. Maar daar is het voor mij bij gebleven. Er zijn ook heel veel mensen en al die drukte werkt nu niet bij mij. Ik heb thuis in alle rust heel veel gelezen o.a. in het boek "Leef koninklijk" van Martin Koornstra. Echt een aanrader als je een andere invulling wil geven aan je leven. Tenslotte ben ik daar best wel mee doende door alles wat er alleen al dit jaar tot ons is gekomen. Dat kan niet zomaar zijn, de ervaring die je opdoet moet je gewoon kunnen gebruiken voor Gods koningkrijk. Daar schreeuwt de mensheid op deze wereld naar!
Ik ga nu kijken naar Nedeland zingt met Arie en het boek uitlezen. En dan vol verwachting uitzien naar Margreet en de kids. Ik mis haar best wel. Gelukkig kunnen we met de gsm bellen maar dat is toch anders dan dat ze naast je op de bank zit. Niet zo avontuurlijk maar wel gezelliger.
Heb een fijne Pinksterdag!

Weer weg

Nou ja, vergeten, het heeft dus wel veel invloed. Nu we van alles hebben gehoord bevliegt de angst je wel eventjes, blijft er nog wel wat van me over??? Gelukkig zijn er genoeg bezigheden en aldoende kan je alles wel weer relativeren, het gaat tenslotte toch heel vaak goed, zeker de eerste paar keer.
En ja, we gaan het weekend lekker naar Opwekking!! Matthijs, Eline, Joël en ik. Tja, ik bof ook nog eventjes, want ik mag op het invalideterrein staan. Daar zitten veel voordelen aan, het is dicht bij de grote tent, een stukje rustiger, dichtbij toiletten en.... we hebben stroom. Wat ook nog lekker is is dat we er morgen al heen kunnen, de grote meute mag pas vrijdag vanaf 9.00 uur het terrein op, dat wordt echt heel erg druk, 17.500 kampeerders in één dag, ik zit dan lekker voor de caravan in het zonnetje te genieten. Matthijs, Eline en Joël gaan naar Walibi, die vermaken zich daar denk ik wel:-) Ik neem de laptop niet mee, dus ik ben weer een paar dagen offline.
Nu eerst nog alles bij elkaar vissen, er is geen kampwinkel, dus ik mag niets vergeten. Het belooft mooi weer te worden, wat willen we nog meer! Meestal komt er wel een heeeeeel klein stukje in het journaal of zo, dan weten jullie dat ik er ook ben.
Nog een klein:-) berichtje: de reis naar Canada is geboekt!!!! Ik ga met mijn zus, 2 broers en een neef, 17 tot 24 augustus. Best spannend!!!!

112 of 121

Wat een lieve mensen hebben wij om ons heen. Zondagavond hadden we een kamer vol mensen. Voordat de stap naar de chemo begint hebben we met elkaar gebeden, wat is dat bijzonder om met elkaar te doen, wat een houvast geeft dat.
"Ik kijk omhoog naar de bergen. Waar vandaan kan ik hulp verwachten?
De Here helpt mij. Hij heeft immers de hemel en de aarde gemaakt
Hij zal voorkomen dat u valt, want Hij is uw beschermer en slaapt nooit.
De Here beschermt u, waar u ook gaat."
Dit staat in Psalm 121.
Ik merk dat de bestraling wegebt, ik krijg weer een beetje energie. Het was een heel gek gevoel, je kan het niet vermoeid noemen, ik had nog genoeg energie om einden te fietsen of te lopen. Ook niet iets van een mist, ik was niet echt duf, maar meer zoiets dat mijn hersenen maar voor 50% werkten, er ging gewoon heel veel langs me heen. Was best wel lekker hoor, het gaf een hoop rust. Alleen al de voorbereidingen voor het weekje Epe, meestal ben je dan wel al een paar dagen van te voren met de was en de boodschappen bezig, maar het kwam veel op Wim z'n schouders terecht en op het laatste moment moest er nog van alles gebeuren. Maar het is toch allemaal gelukt, eigenlijk ging het perfect.... dus weer wat geleerd:-)
Ik heb erg veel last van mijn schouder. Lastig, want iedereen stuurt me naar een ander, van het kastje naar de muur. De fysiotherapeut in het ziekenhuis had al aangegeven dat ze het heel erg druk had, als ik die bel kan ik over 2 weken terecht, nou, dat is te lang dus, zij raadde mij aan een fysiotherapeut in de buurt te zoeken. Nu is er eentje dichtbij die gespecialiseerd is in oncologie, mooi, dacht ik, dat komt goed uit. Ik kon maandag al terecht. Tja, die wilde eerst overleggen met de fysio uit het ziekenhuis en ik moest een verwijsbrief regelen bij het ziekenhuis. In het ziekenhuis zeggen ze dat het door de bestraling komt, dus ga maar naar het AVL. In het AVL zeggen ze dat dat nog niet kan, te snel, ga maar naar de chirug. Ja, duuuuuhuuuuu. Nou morgen nog maar even verder proberen, dat is om bezig te blijven:-)
Vanmorgen waren we bij de oncologisch verpleegkundige, maar ik moest alles vergeten wat ze had gezegd, dus ... ik weet het niet meer.

De onbekende weg

Hallo iedereen, we zijn weer online!

Dat was een zeer rustig weekje Epe. Helaas was het niet zulk mooi weer, maar gelukkig wel droog. We hebben lekker kunnen wandelen en fietsen, dat kan in Epe heel goed, het is een prachtige omgeving. Je kan gewoon einden lopen en fietsen zonder te verdwalen. Je slaat een onbekende weg in en je komt vanzelf weer een bekend punt tegen, net als in het traject dat we nu doormaken. Verder hebben we weinig ondernomen, Matthijs vond het heerlijk om achter zijn playstation te zitten, Wim kon lekker lezen en ik had te weinig energie om leuke dingen te bedenken.

Ik heb genoten van de zorg die ik van Matthijs en Wim kreeg, naast de liters thee hebben ze heerlijk eten gekookt, elke dag een glas versgeperste sinaasappelsap, voor de broodnodige vitamientjes, en de kachel goed op temperatuur gehouden. Dat laatste lukte niet helemaal, zondagavond ging de kachel stuk,de volgende ochtend was het slechts 8 graden, best wel frisjes hoor. Maandagmiddag rond vieren voelden we weer de warmte van de kachel, dat is dan zeer welkom.

Waar we heel erg van genoten hebben is de zang van een zanglijster, echt werkelijk heel erg mooi. Iedere ochtend van 5 tot een uurtje of 9 en dan aan het eind van de middag weer tot een uur of 8, echt heel bijzonder, dat was iedere dag een gratis concert:-) De laatste dag zat hij een stuk verderop en konden we hem niet zo goed horen, ik denk dat hij het er niet mee eens was dat we weg gingen:-), ja logisch natuurlijk, hij zal ons vreselijk missen:-(

Ik krijg steeds meer last van mijn schouder, toen we thuis kwamen heb ik meteen een fysiotherapeut uitgezocht. Heel bijzonder dat er heel dichtbij een praktijk zit die gespecialiseerd is in oncologie, dat is fijn en ik kan maandag al terecht. Ik hoop dat ze wat verlichting kan geven.

En dan is de koek weer op! Het was heerlijk thuis komen, het is tenslotte ook altijd weer lekker om thuis te zijn. Het was nu extra lekker want het huis was helemaal opgeruimd en schoon, dank je wel Egbert!!! En dan..... het zonnetje ging nog schijnen en we dronken thee in de tuin:-)

Epe

Vanmorgen toch nog maar even naar het AVL. Mijn huid is nu op 3 plaatsen stuk, iets minder prettig. Uit één van die plekken kwam wat pusserig vocht en dat wilde ik nog wel even na laten kijken voordat we een weekje weg zouden gaan. Het is gelukkig niet verontrustend. Ze vertelde dat het allemaal heel logisch was. De tijd van de bestralingen ga je er helemaal voor en dan leef je naar de laatste bestraling toe. Maar dan gaat het proces nog zo'n 2 tot 3 weken door. Wat van binnen stuk gemaakt is moet enigszins naar buiten toe, vandaar dat er vuil uitkomt en de huid dus stuk gaat. Ze vond verder dat de huid er goed uitzag en vroeg wat ik tijdens de bestraling gebruikt had, ja, maizena! Dit heeft dus goed gewerkt:-) Ook ben ik echt wel erg moe en dat is dus ook de bestraling die nog doorwerkt. Dat is wel even lastig, je denkt dat je klaar bent en weer gaat opknappen, maar dan krijg je nog net even een extra zetje naar beneden. Maar gelukkig zitten we nu voor een week in Epe, waar we heerlijk kunnen wandelen en genieten van de natuur.
Ook zijn we nog even bij de chirurg geweest, dat was een controle-afspraak, je ziet, een aardig drukke dag. Eerst het AVL, vervolgens de auto inpakken, dan naar het Kennemer Gasthuis, gelukkig in Noord, en dan naar Epe. Maar dan kunnen we ook wel extra lang uitrusten:-) Bij de chirurg was alles prima in orde, we hoeven pas weer in oktober terug te komen.

Uitnodiging!

50 jaar is al een mooie mijlpaal en dan nog eens in deze situatie is het fijn dat ik deze verjaardag mag vieren.
In mijn leven heb ik ervaren dat God dicht bij is, zeker ook in de afgelopen maanden, daarom wil ik Hem ook betrekken bij het vieren van mijn verjaardag. We hebben een leuke band uitgenodigd, Egbert speelt erin!! Ze spelen niet heel zachtjes:-) dus het zal heel fijn zijn als er veel mensen zijn die lekker komen meezingen.
Na afloop kunnen we elkaar nog ontmoeten onder het genot van een hapje en een drankje.

P.S. als je de uitnodiging niet zo goed kan lezen, de lettertjes te klein ofzo:-), dan kan je op de uitnodiging dubbel klikken en wordt hij groter.

De nachtegaal

Tjonge, wat waren er veel vlaggen:-)

Wat een heerlijk wonder dat ik mij zo goed mag voelen. Evengoed naar de rommelmarkt geweest en evengoed de traditionele pannenkoeken kunnen eten!!

Tja, en dan vandaag nog even langs de pruikenwinkel, we zullen het nu maar verklappen, maar het wordt helaas dus niet de rode pruik, hihihi, grapje! Hierbij onthullen we de "echte" pruik, Wim heeft er weer een mooie collage van gemaakt, wat kan hij dat toch goed!

Toen ik van de week een flinke off-day had moest ik op verschillende plaatsen wat boodschappen doen en ik eindigde bij mijn moeder. Toen ik daar vandaan ging bedacht ik mij dat het aan het strand wel eens erg lekker kon zijn, zodoende ging ik, niet fluitend, op weg. Natuurlijk nam ik de verkeerde weg en kwam ik in Utrecht uit, nee hoor, zo erg was het niet:-) Maar ik reed wel een stukje om, gelukkig was het prachtig weer en was dat niet erg. Nog steeds niet fluitend kwam ik op het strand, ik vond dat ik genoeg had gefietst en plofte al snel in het zand. Het was eigenlijk best wel erg lekker, de lucht van de zee, het geluid van de zee en al die verstandige ouders die met hun kinderen genoten van het mooie strandweer.

Ik stapte alweer iets opgeruimder op de fiets. Het was zo stil en mooi onderweg dat ik echt even moest stoppen. Ik ben niet zo'n goede vogelkenner maar de vogels zongen geweldig! Terwijl ik stond te luisteren kwam er een vrouw naast me staan luisteren, zij wist er wel wat meer vanaf dan ik, dus liet ik mij van alles vertellen. Nu was zij heel verheugd toen zij de nachtegaal hoorde zingen, we hebben er samen even naar staan luisteren, bijzonder. Ik stapte nog wat opgeruimder op de fiets. Thuisgekomen hebben we gesproken met elkaar en konden we alles opruimen, beter zo.