zondag 30 mei 2010

Al ga ik door een diep dal.........!

Ja daar zit ik dan achter de pc terwijl dit Margreet moet zijn. Het gaat niet, we kunnen wel zeggen dat de chemo als een bom is ingeslagen. Margreet is heel maar dan ook heel erg moe en ziek. Ik kan het niet aangeven hoe erg. Ze ligt uren op de bekende bank of op bed. Iets wat ik nog nooit heb meegemaakt in de ruim 30 jaar dat we elkaar kennen. Eten gaat met kleine beetjes, niets smaakt echt ook door de enorme verandering van smaak of geheel wegvallen. En dan nog die lekkere Neulasta prik, je zou verwachten dat zo'n ding van ruim € 1500,- toch iets meer plezier geeft in plaats van erg pijnlijke benen.
Ik zit er midden in dus komt het ook extra hard aan en is de toekomst met mooie dingen heel ver weg, maar de berichten waar wij in geloven beloven veel goeds en bieden wat hou vast.
"Al gaat mijn weg door een donker dal, ik vrees geen gevaar, want U bent bij mij........"
Er moet echt een omslag plaats vinden voor 2 juni. Daar vertrouwen we wel op en dat we dan met jullie een feestelijk samen zijn zullen hebben ter gelegenheid van 50 jaar Margreet!!!

3 opmerkingen:

  1. Wat zal jij je machteloos voelen Wim. Het is ontzettend fijn dat jullie kracht kunnen putten uit het geloof.
    Ik wens jullie allen ontzettend veel sterkte in deze zware tijd en hoop dat Margreet zich op haar 50e verjaardag een stuk beter mag voelen.

    Groetjes, Annelie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ha die Margreet en Wim,
    Wat rot Margreet dat je er zo beroerd van bent. Heeft je art's niet wat pillen die er voor zorgen dat je je wat minder rot voelt? Hopelijk gaat deze fase snel over. Wat het lijkt me voor jou en voor je bezorgde omgeving heel moeilijk.
    Veel sterkte ermee!! Groetjes Karin

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lieve Wim en Margreet.
    Ook ik kan niets anders doen dan jullie heel veel sterkte wensen.Wat zul je je machteloos voelen, Wim.Maar voor Margreet zal het alleen al fijn zijn dat je er gewoon bent voor haar.Ik hoop voor jullie dat deze ellende snel voorbij is en we toch aanstaande woensdag feest kunnen vieren.
    Dikke knuffel, Marleen.

    BeantwoordenVerwijderen