Goede berichten

Zo, maar weer eens even "bijpraten".
Er is inmiddels heel veel veranderd, de grootste verandering is wel dat Wim weer hele dagen naar zijn werk is. Hij vertrekt zo rond half 7 en is 's avonds rond kwart voor 6 weer thuis, dat is 4 dagen. Op dinsdag werkt hij nog bij Sig, dan kunnen we uitslapen:-) en zelfs aan het einde van de dag nog samen koffie drinken. Vooral dat koffie drinken vind ik erg ongezellig om alleen te doen en sla ik dan maar over, thee is sneller.
Wim nam heel veel werk voor mij uit handen en nu moet ik het allemaal weer zelf doen. Het is goed om te merken dat dat heel goed gaat, het geeft me zelfs meer energie. Ik sta ook vroeg op, Wim gaat natuurlijk al om 6 uur zijn bed uit, een half uur later gaat Matthijs zijn bed uit en dan nog weer een uurtje later komt Ruben, tja, dan kan je er dus net zo goed uit gaan en lekker rustig wakker worden. Ik ben altijd al een ochtend-mens geweest. In mijn zieke periode was dat even weg en lukte het niet om zo vroeg op te staan, maar nu is dat dus weer terug.

Wat mijn werk betreft, 18 december neem ik afscheid. Het gaat een beetje vreemd, ze vragen of ik vrijwilligerswerk wil doen. Eén functie is publieksbegeleider, een soort gastvrouw, bij evenementen voor de scholen in het Patronaat of de Philharmonie of schouwburg of iets dergelijks. Hiervoor in de plaats krijg ik korting op mijn vioollessen, dat is misschien nog wel te doen. Maar ik ben ook hartelijk welkom om dezelfde werkzaamheden te komen doen wat ik nu ook doe, ik krijg tenslotte een uitkering, dus dan kan ik best wel komen werken. Tja, een beetje vreemd. Gelukkig krijg ik begeleiding van een out-placement bureau en kan ik daar met dit soort dingen terecht.
Ik vind het erg moeilijk om te bedenken welke werkzaamheden ik zou willen gaan doen en wat in mijn mogelijkheid ligt. De man van het out-placement bureau opperde al huiswerkbegeleider, is best wel leuk. Ik kan ook de zorg in gaan, daar liggen ook nog wel kwaliteiten van mij. Het wordt hard nadenken:-)

Inmiddels zijn al mijn extra kilo's er weer af en daar ben ik heeeeeel erg blij mee, weer een beetje mijn eigen lichaam terug. Ook mijn haar groeit weer een beetje, maar dat gaat wel heel langzaam hoor.

En dan heb ik nog een zeeeeeer bijzondere ervaring te melden......

Mijn piano werd altijd gestemd door Rob Otto, nog uit de overlevering van mijn ouders. Nu is het zo dat een zoon van vrienden van ons inmiddels ook pianostemmer is bij Andriessen, hier in Haarlem. Al een poos denk ik dat het leuk zou zijn als hij onze piano komt stemmen. 2 weken terug ben ik daar eindelijk achteraan gegaan en afgelopen vrijdag kwam hij de piano stemmen. Ik had hem verteld dat ik 16 december een vioolconcertje bij ons thuis heb en dat de piano niet op de goede frequentie zit. Hij bekeek dat en inderdaad, normaal is hij gestemd op 442 en mijn piano is 440, dus te laag en dat is met violen niet zo fijn. Maar goed, hij heeft hem een klein stukje omhoog gestemd, iets beter te doen. Ook heeft hij het kraken van het pedaal verholpen, iets wat Otto niet wilde doen, hij was niet zo weg van onze piano. Toen hij klaar was en alles ingepakt had stond hij naar de piano te kijken en dacht diep na, zeer diep. Toen kwam het hoge woord eruit..... zij hadden een vleugel verkocht en kregen daarbij de piano van deze mensen. Het is geen topmerk, maar een zeer goede piano. Aangezien Andriessen alleen topmerken verkoopt doen ze er verder niets mee. Ze hadden onderling besloten dat als ze iemand kenden die ze heel blij konden maken met deze piano ze deze voor een symbolisch bedrag zouden verkopen. En Bart dacht zo dat deze piano hier heel goed zou passen!!!!!! Dus ik krijg een andere piano!!!! Het is gewoon niet te geloven, ik ben verschrikkelijk blij en zeeeeeer verrast!!
Morgen ga ik even kijken en zal ik er een foto van maken.

Ik heb pas geleden nog leuke foto's van de jongens gemaakt, een gezellige ochtend in het bos.