Wim heeft een baan voor 6 uur in de week, het begin is er!!! Hij werd gebeld door een oude bekende, Jan Batteram, zij hadden een vacature en Jan had aan Wim gedacht!! TOP!!! Het was allemaal snel geregeld en per 1 september is Wim daar begonnen. Het is weinig, maar het is fijn om zo weer een beetje in het werkproces terug te komen.
Heel leuk was de eerste dag. Wim kreeg een rondleiding om kennis te maken met de collega's. Hij liep een kantoor in en zag daar toen onze "oude" buurvrouw, Monique!! Dat was een hele leuke verrassing en goed om elkaar weer te zien. Ik hoop dat we elkaar weer gauw spreken!!
Ik had de afgelopen week een gesprek met mijn werkgever en de arbo-arts over de voortgang van mijn werkzaamheden. Want eigenlijk werk ik dus mijn volledige uren, dat zou betekenen dat ik volledig hersteld zou zijn, maar ik werk nog niet in mijn eigenlijke functie, dus dan ben ik nog niet hersteld. Ik zou januari, februari en maart weer voor 4 uur voor de klas, maar ik moet zeggen dat ik er best wel tegenop zag en ik denk dat mijn werkgever ook zijn twijfels had. Het speelt ook mee dat, gezien de crisis, de banen van mijn collega-muziekdocenten niet meer zeker zijn. Ook bij de administratie hebben 3 personen geen verlenging van hun contract gekregen. Dus alles bij elkaar moet er met mij ook wat gebeuren:-), dan maar een gesprek. De arbo-arts had eerst een gesprek met mijn werkgever, daarna met mij en vervolgens met ons allemaal. De arbo-arts was een prettige man die heel goed in de gaten had waar het om ging, kon zich goed inleven in de situatie van ons allemaal. Zijn advies was dat ik voorlopig beter af zou zijn op kantoor, dus helemaal even geen vooruitzicht naar de muzieklessen. Mijn werkgever is het daar mee eens en gaat voor mij zoeken naar een andere functie binnen het bedrijf met de mogelijkheid voor mij om me bij te scholen op dit gebied. Als er ooit weer de mogelijkheid zou zijn dat ik voor de klas zou kunnen, dan is daar altijd over te praten.
Aan één kant was dat een hele geruststelling voor mij, maar toch ook heftig om te zeggen dat ik voorlopig niet meer voor de klas ga. Geen liedjes meer zingen (zullen mijn jongens niet erg vinden), geen enthousiaste kinderkoppies meer, dat zal ik voorlopig missen, maar ik ben heeeeel erg blij dat er een mogelijkheid is om te blijven werken. Wat ik nu doe is zeer afwisselend, komende week mag ik assisteren bij workshops over de kinderboekenweek, toch nog in mijn straatje.
Ik werd benaderd om een liedbijlage te maken voor het muziektijdschrift "de Pyramide", ook erg leuk om te doen. Wie weet waar het allemaal op uitdraait!!!
Inmiddels is Matthijs ook weer naar school gegaan en komt er iets meer rust in huis, het is nog steeds té gezellig hier:-). In ieder geval zijn de nachten weer wat langer, i.p.v. 5.00 uur is het nu 1.00 uur, dat is al een hele vooruitgang:-) 2 weken terug werden we 's nachts uit ons bed gebeld omdat Matthijs onderweg naar het ziekenhuis was. Hij was met 2 biertjes in zijn hand voorover van de barkruk gevallen en kreeg de kruk op zijn rug. Hierdoor ging hij hyperventileren en aangezien hij iets te veel drank op had kreeg hij zijn ademhaling niet meer onder controle. Zijn vrienden hadden de politie erbij gehaald en die hadden toch maar de ambulance gebeld die Matthijs meenamen naar het ziekenhuis. Hij is daar onderzocht, gelukkig was er verder niets aan de hand en kon hij snel mee naar huis. Inmiddels begon het alweer licht te worden.
Je ziet, bij ons is het niet zo snel saai.
Hier nog een foto van Matthijs zijn verjaardag:
Spelletje doen bij Willem en Annelize in Deventer:
Met Jolanda en Wim varen op de Weerribben:
En dan nog even het ei van Barneveld, dit kwamen we onderweg tegen en ik kan mij nog heel goed herinneren dat ik hier als klein kind ben geweest:-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten