Ik leg de zakdoekjes nu pas uit omdat anders het verhaal een beetje te lang werd, dat zou te vermoeiend voor jullie zijn:-)
Je doet erg veel indrukken op in dat ziekenhuis, je weet dat iedereen goed ziek is en dat zie je soms ook duidelijk. Je hoort alles aan en ondergaat dan de beschilderingen. Ja, en toen we dan goed en wel in de auto zaten kwamen de waterlanders, de droom wordt steeds meer werkelijkheid. Papieren zakdoekjes waren bij de hand, maar de zakdoek van Wim was er ook. Daarna besloten we om even een lekker plekje te zoeken om alles nog even te verwerken, en waar kan je beter met je waterlanders terecht dan bij de zee! Tevens even lekker de wind door je hoofd. We hadden daar wel een heel bijzonder moment, het was n.l. heel erg mistig op het strand, maar op het moment dat we bij de zee aankwamen brak ineens de zon even door, dat was voor ons een knipoog.
Woensdagochtend hadden we een gesprek met een klinisch psycholoog, zit allemaal bij het pakket inbegrepen. Deze man is helemaal gespecialiseerd op het ziekteproces, het was ook best prettig om met hem over het geheel te praten, hij zal ons wat ondersteuning bieden.
's Middags moest ik naar de Arbo-arts. Tja, dat was een kort bezoekje, het is wel duidelijk dat ik voorlopig niet kan werken. Nou ja, buiten het muziekonderzoek dan. Over 2 maanden maar weer eens een telefonisch contact, hij wil toch wel op de hoogte blijven van de stand van zaken. Thuisgekomen waren Loes en mijn moeder op bezoek gekomen, een verrassing.
Donderdag hadden we zowaar weer eens een dagje geen ziekenhuis. Het zou mooi weer worden, maar het plekje dat wij opgezocht hadden was erg winderig en best wel koud. Gelukkig komen er nog meer mooie dagen, maar ik denk niet zoveel dagen zonder ziekenhuis.
Vanmorgen een bezoekje aan dr. Jansen, de chirurg. Eigenlijk een beetje een afsluiting van de eerste stap. Alles ziet er gelukkig goed uit, het was een gezellig gesprek, hij nam even goed de tijd voor ons. We moesten wel snel een afspraak maken met de oncoloog omdat we ons toch wel al voor moeten bereiden op de tijd van de chemokuur. Deze afspraak staat op 29 maart.
De eerste stap hebben we samen feestelijk afgesloten met een high tea bij Douwe Egberts!! Is best wel aan te raden hoor! Gelukkig kenden ze me daar niet meer, anders hadden ze niet zulke lekkere dingen voor ons gemaakt:-) (een akkefietje uit het verleden, hihihihi, als je het wilt weten moet je dat maar aan me vragen anders wordt dit verhaal ook weer te lang).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten