Een blik op stap 3

Nog 23!
De tijden van de bestraling zijn heel verschillend, vanmorgen moest ik er al om 7.45 uur zijn. Dan kom je om 8.30 uur weer thuis en gaat iedereen nog naar z'n werk en zo, en ik ben al in Amsterdam geweest, vandaag met m'n buurvrouw, dat is best gek. Ik heb dan het idee dat ik er ongeveer al een dagtaak op heb zitten. Morgen mag ik uitslapen, dan hoef ik er pas om 8.15 uur te zijn:-) Het is wel lekker zo vroeg, maar ik moet wel weer m'n kopje thee missen:-(
Na een feestelijk weekend, Wim was jarig, hadden we gisteren een gesprek met de oncoloog. We hadden al heel wat vragen opgeschreven en die zijn allemaal ter sprake gekomen. Ik schrijf de feiten op, er zullen weinig smiletjes bij komen te staan.
Ik krijg 6 behandelingen met zeer heftig spul, TAC. Ze worden 1 keer in de 3 weken toegediend, dus er gaan ongeveer 18 weken overheen. Ik mag in augustus een week extra ertussen als we naar de bruiloft van mijn zus in Canada gaan:-) Toch een smile!!!! De arts vond het eigenlijk wel een goed idee met het oog op een feest waar je naar uit kan kijken.
De dag na de behandeling krijg ik een injectie met Neulasta, om de weerstand een flinke oppepper te geven, dat doet iets met de witte bloedlichaampjes. Tja, een paar dagen bank zit er dan wel in, de bank hebben we tenslotte niet voor niets. Dit was voldoende informatie voor een eerste gesprek. Eind april krijgen we deze arts nog een keer te spreken en dan ook een uitgebreid gesprek met de oncologie-verpleegkundige.
We gaan ons eerst op de bestralingen richten, af en toe ben ik heel vermoeid, maar gelukkig herstelt dat weer redelijk snel. We wandelen en fietsen veel, het is belangrijk om in beweging te blijven, dat maakt het lichaam ook wat sterker (en het is goed voor de kilo-tjes).