Het AVL

We moesten al heel vroeg op vanmorgen (voor ons doen dan), ik moest zelfs mijn kopje thee missen! Ik zal even wat uitleggen, dan moet ik alleen wel mijn verwennerij prijsgeven. Ik mag elke ochtend lekker in mijn bed blijven liggen, Wim maakt dan de jongens wakker (best wel een hele klus) en dan krijg ik ook nog eens een kopje thee op bed, dus echt luxe! Vanmorgen moest ik dat dus missen.
We hadden ruim de tijd genomen om in Amsterdam te komen en waren dus ook wel wat aan de vroege kant. Het voordeel was dat we op ons gemak dat grote gebouw konden verkennen en we ook nog een, ja, ja, kopje thee konden drinken. Het is allemaal heel ruim en licht opgezet, best wel erg mooi. Het is niet een ingewikkeld gebouw, we hadden dan ook snel door waar we moesten zijn.
Eerst kregen we nog een oriënterend gesprek. Hierbij kregen we helemaal precies te horen wat er deze dag en de komende tijd te gebeuren staat. Na het gesprek kregen we nog een kleine rondleiding met de belangrijkste punten, waar we ons moeten melden, waar we het rooster per week kunnen ophalen en waar we onze wensen over de tijden te kennen kunnen geven, ze proberen daar dan rekening mee te houden.
Toen moest ik toch wel even doorgelicht worden of ik geen verboden spullen in mijn lijf zou hebben:-) Dit gebeurde met een CT-scan. Wim kon mijn ribben tellen en merkte op dat mijn hart leeg was, nou, daar ga je dan met je goeie gedrag, een leeg hart, hoe kan dat nou???!!
Uit het plafond en uit de muren kwamen laserstralen. Met deze laserstralen werd ik in vakjes gedeeld en werden bepaalde lijnen hiervan op mijn lijf geschilderd, ook kreeg ik nog 4 tatoeages, kleine puntjes maar hoor, als ijkpunten. Ik ben nu bevorderd tot indiaan. Als ik nu kom voor de bestraling dan moeten mijn lijnen corresponderen met de laserstralen, slim bedacht!
Ik werd goed bevonden en mocht weer naar huis.
Papieren zakdoekjes nemen ook goed tranen op, maar een stoffen zakdoek prefereer ik, lekker zacht en warm, tenminste, die van Wim wel.