Het is alweer een week geleden dat ik de laatste kuur heb ondergaan. Vergeleken bij de vorige keer heb ik hem redelijk verdragen:-(, maar NOOIT, NOOIT, NOOIT meer!!!!
Het is heel dubbel. Na de eerste kuren had ik nog zoiets "als het de laatste keer is hang ik de vlag uit!" Nu is het de laatste keer en ik heb de vlag niet uitgehangen. Vorige week had ik nog wel zoiets van als ik dan wat opgeknapt ben, misschien dan nog. Ik heb dat punt nog niet bereikt. Ik heb wel weer kaarten gekregen, die doen me erg goed. Wim had donderdagochtend, ik was naar de fysio, een grote bos zonnebloemen neer gezet, dat was een grote verrassing en die staan heel vrolijk, ze zijn echt heel erg mooi!!!
Ik heb de kuur dan wel redelijk verdragen, maar mijn energie is echt ver beneden peil.
Ik moest erg denken aan een bokswedstrijd, eigenlijk ken ik die alleen maar uit de tekenfilmpjes:-), maar na iedere stoot zak je weer een stuk verder in elkaar, tot er uiteindelijk nog maar twee hoopjes naast de scheidsrechter staan, de scheids met twee armen in zijn handen, hij tilt mijn arm op, ik heb gewonnen, ik heb het gehaald, maar van binnen voelt dat niet zo, alles is zo ongeveer gebroken.
Ik ben echt heel blij dat ik niet meer hoef, maar gek genoeg maakt het ook onzeker. Hoe gaat het nu verder, ik kan eigenlijk niet veel meer, komt het allemaal wel weer goed, kan ik weer gaan werken, is het echt weg, komt het niet meer terug? En nog veel meer.
Nu is het vooral keuzes maken, wat is belangrijk. Ja, wat is nu eigenlijk belangrijk???!!! Een avondje theatersport en dan 2 dagen ziek? Vandaag voor het eerst even een paar kleine boodschapjes gedaan bij de Deka, dat viel tegen. Er stond ook nog een lange rij, ik ben maar zo vrij geweest om te vragen of ik eerst mocht, het ging echt niet. En dan heb ik natuurlijk nog de "pech" dat ik er zo goed uit zie. Ik heb gelukkig nog weer eten kunnen koken, dat is een leuke afleiding. Maar goed, als ik mij heeeeeel erg rustig houd, dan blijft mijn hoofd helder en kan ik wat denkwerk gaan doen:-), dat moet dan natuurlijk wel leuk denkwerk zijn. Ik heb nu bedacht:-) dat ik het wel leuk zou vinden om weer te gaan schilderen, nee, niet ons huis, maar op papier en doek, wie weet, ik heb alles nog in huis. Dus de komende tijd als ik op een verjaardag kom (als ik weer wat meer energie heb) krijg je een echte MMA (in ons huis is te weinig plek).
Het is heel dubbel. Na de eerste kuren had ik nog zoiets "als het de laatste keer is hang ik de vlag uit!" Nu is het de laatste keer en ik heb de vlag niet uitgehangen. Vorige week had ik nog wel zoiets van als ik dan wat opgeknapt ben, misschien dan nog. Ik heb dat punt nog niet bereikt. Ik heb wel weer kaarten gekregen, die doen me erg goed. Wim had donderdagochtend, ik was naar de fysio, een grote bos zonnebloemen neer gezet, dat was een grote verrassing en die staan heel vrolijk, ze zijn echt heel erg mooi!!!
Ik heb de kuur dan wel redelijk verdragen, maar mijn energie is echt ver beneden peil.
Ik moest erg denken aan een bokswedstrijd, eigenlijk ken ik die alleen maar uit de tekenfilmpjes:-), maar na iedere stoot zak je weer een stuk verder in elkaar, tot er uiteindelijk nog maar twee hoopjes naast de scheidsrechter staan, de scheids met twee armen in zijn handen, hij tilt mijn arm op, ik heb gewonnen, ik heb het gehaald, maar van binnen voelt dat niet zo, alles is zo ongeveer gebroken.
Ik ben echt heel blij dat ik niet meer hoef, maar gek genoeg maakt het ook onzeker. Hoe gaat het nu verder, ik kan eigenlijk niet veel meer, komt het allemaal wel weer goed, kan ik weer gaan werken, is het echt weg, komt het niet meer terug? En nog veel meer.
Nu is het vooral keuzes maken, wat is belangrijk. Ja, wat is nu eigenlijk belangrijk???!!! Een avondje theatersport en dan 2 dagen ziek? Vandaag voor het eerst even een paar kleine boodschapjes gedaan bij de Deka, dat viel tegen. Er stond ook nog een lange rij, ik ben maar zo vrij geweest om te vragen of ik eerst mocht, het ging echt niet. En dan heb ik natuurlijk nog de "pech" dat ik er zo goed uit zie. Ik heb gelukkig nog weer eten kunnen koken, dat is een leuke afleiding. Maar goed, als ik mij heeeeeel erg rustig houd, dan blijft mijn hoofd helder en kan ik wat denkwerk gaan doen:-), dat moet dan natuurlijk wel leuk denkwerk zijn. Ik heb nu bedacht:-) dat ik het wel leuk zou vinden om weer te gaan schilderen, nee, niet ons huis, maar op papier en doek, wie weet, ik heb alles nog in huis. Dus de komende tijd als ik op een verjaardag kom (als ik weer wat meer energie heb) krijg je een echte MMA (in ons huis is te weinig plek).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten