De vlag uit!!!

Zo, dat was dan dat:-) De bestralingen zijn klaar!!! Toen ik thuis kwam hing de vlag al uit:-)

Dinsdag is mijn huid toch wel stuk gegaan, niet zo leuk. We hoorden ook dat het effect van de bestraling nog 2 tot 3 weken doorgaat en dat het wondje, dat ontstaan is, ook best nog heel vervelend kan gaan doen. Vandaag bleek ook dat het onder mijn borst ook onrustig is. Ik moest nog even langs de wondverpleegkundige gaan, hier kreeg ik speciaal verband mee. Ook krijg ik dat verband thuisgestuurd, nou, dat is toch wel weer even heel prettig dat we daar niet zelf achteraan hoeven. In ieder geval heb ik, net alsof ik toch op school zit, vakantie.

Gelukkig is het allemaal wel mee gevallen, dat heb ik te danken aan de mensen die steeds voor me reden of meereden, vooral Wim natuurlijk, maar ook mijn buurtvrouw die me vele malen heen en weer reed. Het was fijn om niet alleen te hoeven gaan. Natuurlijk speelde het weer ook mee, we hoefden niet in donker te rijden, er stonden heerlijke narcissen en het was heerlijk om te wandelen en te fietsen wat de conditie zeker ten goede kwam.

Wat erg lastig is zijn die gevoelens:-( ja, die spelen wel op, gek hé:-) Voor mij zijn die heel anders dan die van Wim, logisch natuurlijk, maar dat maakt het soms wel erg ingewikkeld. Gelukkig komen we er steeds weer uit, maar er komt heel wat los en het kost bergen energie. Gisteren zat er een man in de wachtkamer, ongeveer mijn leeftijd en behoorlijk heftig wat hij had, we raakten aan de praat en ik merkte dat hij met dezelfde gevoelens zat. De één strijdvaardig en de ander overbezorgd, een hele kunst om de juiste balans te zoeken. We weten dat God alle dingen doet medewerken ten goede voor hen die God liefhebben.

We gaan zo heel erg lekker eten met elkaar en morgen hangen alle vlaggen voor mij:-), doen jullie mee?

Voorbij

Nog 1 keer.
Het is even geleden dat ik heb geschreven. De dagen vliegen voorbij.
Ik ben nu moe en ik kan even niet schrijven, ik ervaar veel tegenslag.

Liefde!! (AA)

hallo,

mama van:
Egbert,Ruben en matthijs is lief!:D

dit wou ik ff mededelen xD

xxx van 1 van de zonen van margreet =D

Helderheid

Nog 6 keer!!!

Het gaat echt heel goed, ik begin nu wel aardig vermoeid te worden, maar het is nu bijna voorbij, dan heb ik 4 weken de tijd om uit te rusten. Mijn huid blijft wonderlijk goed, het ziet niet eens rood, komt misschien door de maizena die ik er 2 keer per dag op doe.

Helaas zijn de narcissen nu ook bijna uitgebloeid en ik moet nog een week, maar er staan wel heel erg veel paardebloemen en die zijn ook mooi geel:-) en wie weet wordt het in de loop van de week wel ergens oranje. In ieder geval viert iedereen feest met mij als ik klaar ben, donderdagmiddag is de laatste keer, dus op vrijdag gaat de vlag uit:-)

Gister hadden we een spraakzame wachtkamer...., nou ja, er zaten nog 2 echtparen die het niet vervelend vonden om wat te zeggen. Ze kwamen uit Hilversum en Zeist, beide vaak last van behoorlijke files, wat bof ik dan dat we zo dichtbij wonen. Vandaag was ik met mijn buurvrouw en we waren met 5 kwartier alweer thuis, dat was geloof ik wel een record.

Nog een mooie ervarging vandaag......, dit is een aanrader voor allen die het heel erg druk hebben:

Het was mooi weer, oké, wel een beetje koud, maar de lucht was helder. Waar is het dan mooier als 's avonds op het strand. Nou, het was wel heel bijzonder. Inderdaad een prachtige zonsondergang, maar ook heel bijzonder dat er nog 3 andere mensen op het strand waren, van Zandvoort tot IJmuiden, dat was echt geweldig en vooral bij zo'n mooie zonsondergang!! Echt de moeite waard om even op adem te komen. De heerlijke geur van het strand en de zee en dan het geluid van de golven, heerlijk gewoon! Dan lijkt alle narigheid heel erg ver weg. Het was bijna een shock om weer op de Randweg te rijden met al die auto's om je heen.

Bezigheden

Heerlijk al die knuffels die ik krijg!!!:-)
Maar wat ook heel erg lekker was..... een VIP behandeling bij de kapper van mijn zus. Afgelopen vrijdag ben ik dus met mijn zussen naar de kapper in Driebergen geweest. Het was heel dubbel, het was heel leuk zo samen met mijn zussen maar het is wel een stap dichter naar de pruik.
De kapper, Bart, heeft heel erg z'n best gedaan en het resultaat mag er wezen! Onderhand natuurlijk lekker kletsen over van alles en nog wat, tja, er gebeurt tenslotte nogal wat, de bruiloft van Wil, de baby van Ina en de pruik van mij, genoeg stof om eindeloos te praten:-) We moesten dan ook ineens snel weg om op tijd de trein te halen.
De volgende dag was ook alweer volgepland, ik had een feest bij Tartrek, de theatersportclub bestaat alweer 15 jaar en dat was rede voor een groot feest. 's Middags waren er twee workshops, één was een pijnlijke of genante speech schrijven en de ander was musical. Ik koos voor de musical, nou dat heb ik geweten! Met onze groep hebben we er 5 gespeeld! Dat was wel wat vermoeiend....., maar gelukkig mochten we daarna uitrusten en kregen we een heerlijk diner. Daarna was er nog een feest, tja, dat heb ik maar overgeslagen, net ff teveel.
Vanmorgen alweer naar Amsterdam, nog maar 9!!! Volgende week dinsdag mag ik 2 keer komen zodat ik donderdag de 29e al klaar ben. Dan even rust. Volgende week is het weer een extra ziekenhuisweek, ook nog een gesprek met de oncoloog, de radioloog en de oncoloogverpleegkundige, een drukke week dus, maar daarna is het vakantie!!!

Amsterdam

Het was vanmorgen weer eeeereg vroeg. Maar gelukkig is het lente en schijnt het zonnetje al als we weg gaan.
Ik heb nog niets over de rit "Amsterdam" geschreven, maar dat is wel de moeite waard. Als je, ik in ieder geval, het over Amsterdam hebt dan denk ik meteen aan de binnenstad en aan het verkeer dat door elkaar heen rijdt en zo, maar dat is dit absoluut niet! Als we bij Badhoevedorp de snelweg afgaan krijg je eerst nog een industrieterrein met het Holliday Inn hotel. Dan moeten we altijd even naar de limousines kijken, soms zijn het er 4, maar meestal staan er maar 2, wat een joekels zijn dat! Dan rijden we Amsterdam in en daar staan hele leuke flats, gezellige balkonnetjes met bloemen en tuinstoelen, en op de tuinen die er omheen zijn staan prachtige bloesembomen. De tussenbermen staan helemaal vol met narcissen, echt een heel vrolijk gezicht. Helaas ruik je het in de auto niet, maar het uitzicht maakt je best opgewekt.
Vervolgens wordt het even wat drukker, daar rijden veel bussen en ook trams, maar al snel moeten we dan rechts en gaan we een hele andere wijk in. Hier staan echt hele mooie huizen, vrijstaand met een flinke tuin, ziet er niet echt Amsterdams uit, maar het is dan ook Osdorp:-).
Aan het einde van deze wijk staan dan de ziekenhuizen, het Slotervaart en het Antoni van Leeuwenhoek, ook het hoofdkantoor van de Sanquinbank, ofwel de bloedbank. (Ik mag geen bloed meer geven, als er iemand is die het stokje van mij over wil nemen.... je hoeft er niet voor naar Amsterdam hoor)
Nog maar 13 keer, tegen de tijd dat ik klaar ben zullen de narcissen zijn uitgebloeid, heb ik er ff mooi van kunnen genieten:-)

In de wachtkamer....

Ik ben nu op de helft, 14 bestralingen gehad. Als de volgende 14 ook zo gaan....
Eindelijk zaten er nu gezellige mensen in de wachtkamer:-) Meestal is het erg saai, mensen zitten verdiept in een tijdschrift en zijn er niet achter vandaan te krijgen tenzij ze geroepen worden door de radiotherapeuten. Helaas werd ik al snel opgeroepen, maar ja, waren we ook weer snel op de terugweg. Het is dus erg fijn als er steeds iemand mee gaat, dat maakt het een stuk gezelliger. Dus als er iemand mij nog gezelschap wil houden mag je gerust een keertje mee, je moet er alleen wel tegen kunnen om vroeg uit je bed te gaan:-)

2e lustrum

Het tweede lustrum is gehaald, 10 keer achter de rug! Dat was een klein feestje waard:-), ik heb een extra chocolaatje genomen hihihi.

In het AVL zijn ze met een nieuw bestralingsapparaat bezig. We gluurden vanmiddag even naar binnen, dat kon nog, toen we er later weer langs liepen waren de ramen beplakt en kon je niet meer naar binnen kijken. Maar toen we naar binnen gluurden keek net een technicus van het AVL naar ons en gebaarde ons even binnen te komen. Nou, dat was echt heel gaaf om zo'n apparaat nog half open te zien en alles wat er achter en bij was. Zeer ingewikkeld, deze kamer had zelfs ambilight! Dat houdt dus in dat je verschillende kleuren licht kunt maken met geluiden erbij volgens bepaalde thema's, b.v. Australië. Erg leuk om te zien.

Het gaat eigenlijk best wel goed, ik heb er niet heel veel last van en mijn huid is nog goed in orde. We moeten wel elke dag naar Amsterdam, maar het is heel goed te doen en ik moet er vaak al om 8.00 uur zijn, dan ben ik om ongeveer 8.45 uur weer thuis en dan heb ik nog een hele dag voor me. Afgelopen maandag was ik vrij, tweede paasdag, maar ja, nu moet ik het wel zaterdag inhalen.

Ik probeer veel in beweging te zijn, maar moet ook wel m'n rust nemen. Gelukkig is het de laatste dagen weer erg mooi weer, dan is het ook lekker om te wandelen en te fietsen. We bedenken allerlei dingen om een lekker end te fietsen. Ik moet natuurlijk nog steeds een paar scholen langs, nu nog 3, om de onderzoekjes af te maken. Die scholen zijn ook door heel Haarlem, dus ook een lekkere fietstocht.

Goede vrijdag

Wim kon het niet laten, een foto van mij met m'n duffe hoofd en een heerlijk kopje thee!
Nog 20! 4 weken!
M'n huid wordt rood, het doet (nog) geen pijn, ik smeer het 2 keer per dag in met .... maizena. Ik hoor van diverse kanten dat dat heel goed helpt, dat doen we dan ook maar, het kan tenslotte erger.
Vandaag is het Goede Vrijdag, we denken eraan dat Jezus is gestorven.
Jezus heeft veel pijn en verdriet gekend, bij zijn kruisiging voelde Hij zich verlaten door zijn Vader. Jezus kent ook onze pijn en verdriet. Het onderstaande lied geeft onze strijd weer.

Als het leven soms pijn doet.

Als het leven soms pijn doet
En de storm gaat te keer
In een tijd van moeite en verdriet
Als of de zon niet meer opkomt
En het altijd donker blijft
En de ochtend het daglicht nooit meer ziet

Refr: Juist op die momenten
Als het echt niet meer gaat
Laat mij merken, laat mij voelen
Dat U werkelijk bestaat
Dat Uw armen om mij heen zijn
En Uw liefde mij omgeeft
Dat ik zal zien, als ik terugkijk
Dat U mij gedragen heeft.

Als ik kom met al mijn vragen
Met m'n twijfels en m'n pijn
Met mijn angst en onveiligheid
Dan lijkt de hemel soms van koper
Geen gebed komt er doorheen
En ik verstik in onzekerheid

Refr.

Heer wilt u mij helpen
Als ik moe ben of verward
Dat het geloof in mijn verstand
Ook zal leven in mijn hart

Refr.

Dat Uw armen om mij heen zijn
En Uw liefde mij omgeeft
Dat ik zal zien, als ik terug kijk
Dat U mij gedragen heeft.

Reni en Elisa Krijgsman

Met onderstaande link kun je het lied beluisteren.

http://www.youtube.com/watch?v=e3zfYjOhe5E&feature=related

Een blik op stap 3

Nog 23!
De tijden van de bestraling zijn heel verschillend, vanmorgen moest ik er al om 7.45 uur zijn. Dan kom je om 8.30 uur weer thuis en gaat iedereen nog naar z'n werk en zo, en ik ben al in Amsterdam geweest, vandaag met m'n buurvrouw, dat is best gek. Ik heb dan het idee dat ik er ongeveer al een dagtaak op heb zitten. Morgen mag ik uitslapen, dan hoef ik er pas om 8.15 uur te zijn:-) Het is wel lekker zo vroeg, maar ik moet wel weer m'n kopje thee missen:-(
Na een feestelijk weekend, Wim was jarig, hadden we gisteren een gesprek met de oncoloog. We hadden al heel wat vragen opgeschreven en die zijn allemaal ter sprake gekomen. Ik schrijf de feiten op, er zullen weinig smiletjes bij komen te staan.
Ik krijg 6 behandelingen met zeer heftig spul, TAC. Ze worden 1 keer in de 3 weken toegediend, dus er gaan ongeveer 18 weken overheen. Ik mag in augustus een week extra ertussen als we naar de bruiloft van mijn zus in Canada gaan:-) Toch een smile!!!! De arts vond het eigenlijk wel een goed idee met het oog op een feest waar je naar uit kan kijken.
De dag na de behandeling krijg ik een injectie met Neulasta, om de weerstand een flinke oppepper te geven, dat doet iets met de witte bloedlichaampjes. Tja, een paar dagen bank zit er dan wel in, de bank hebben we tenslotte niet voor niets. Dit was voldoende informatie voor een eerste gesprek. Eind april krijgen we deze arts nog een keer te spreken en dan ook een uitgebreid gesprek met de oncologie-verpleegkundige.
We gaan ons eerst op de bestralingen richten, af en toe ben ik heel vermoeid, maar gelukkig herstelt dat weer redelijk snel. We wandelen en fietsen veel, het is belangrijk om in beweging te blijven, dat maakt het lichaam ook wat sterker (en het is goed voor de kilo-tjes).