De vlag uit!!!

Zo, dat was dan dat:-) De bestralingen zijn klaar!!! Toen ik thuis kwam hing de vlag al uit:-)

Dinsdag is mijn huid toch wel stuk gegaan, niet zo leuk. We hoorden ook dat het effect van de bestraling nog 2 tot 3 weken doorgaat en dat het wondje, dat ontstaan is, ook best nog heel vervelend kan gaan doen. Vandaag bleek ook dat het onder mijn borst ook onrustig is. Ik moest nog even langs de wondverpleegkundige gaan, hier kreeg ik speciaal verband mee. Ook krijg ik dat verband thuisgestuurd, nou, dat is toch wel weer even heel prettig dat we daar niet zelf achteraan hoeven. In ieder geval heb ik, net alsof ik toch op school zit, vakantie.

Gelukkig is het allemaal wel mee gevallen, dat heb ik te danken aan de mensen die steeds voor me reden of meereden, vooral Wim natuurlijk, maar ook mijn buurtvrouw die me vele malen heen en weer reed. Het was fijn om niet alleen te hoeven gaan. Natuurlijk speelde het weer ook mee, we hoefden niet in donker te rijden, er stonden heerlijke narcissen en het was heerlijk om te wandelen en te fietsen wat de conditie zeker ten goede kwam.

Wat erg lastig is zijn die gevoelens:-( ja, die spelen wel op, gek hé:-) Voor mij zijn die heel anders dan die van Wim, logisch natuurlijk, maar dat maakt het soms wel erg ingewikkeld. Gelukkig komen we er steeds weer uit, maar er komt heel wat los en het kost bergen energie. Gisteren zat er een man in de wachtkamer, ongeveer mijn leeftijd en behoorlijk heftig wat hij had, we raakten aan de praat en ik merkte dat hij met dezelfde gevoelens zat. De één strijdvaardig en de ander overbezorgd, een hele kunst om de juiste balans te zoeken. We weten dat God alle dingen doet medewerken ten goede voor hen die God liefhebben.

We gaan zo heel erg lekker eten met elkaar en morgen hangen alle vlaggen voor mij:-), doen jullie mee?