We beleven weer veel

Het is erg druk. We hebben veel te stellen met Stefanie. Ze woont nu 6 weken bij ons, wat voor beide partijen niet gemakkelijk is. Het is ook best moeilijk voor haar omdat haar kinderen bij haar ex zijn. Zij gaat dan overdag wel altijd naar ze toe, maar het is niet eenvoudig. Hier in huis is het natuurlijk ook erg vol en het is onmogelijk om ook de kinderen in huis te nemen. De spanningen zijn niet echt bevorderlijk voor ons allemaal, voor mij is het ook niet zo handig.

Ik ben de afgelopen week voor het eerst naar mijn nieuwe school geweest. Eigenlijk moest ik dinsdag al beginnen, maar de kinderen waren op schoolreis, dus het werd donderdag. Heel spannend weer zo'n eerste ontmoeting, maar wel weer heel erg leuk. Ik merk dat ik het op dat moment heel goed trek, maar thuisgekomen ben ik dan wel moe, logisch toch? Toch kom ik er ook wel weer snel overheen.

Ik probeer wel de rustmomenten te houden, zeker nu ik weer voor de klas sta.

Gister, vrijdag, was een dag met grote tegenstellingen. We gingen 's morgens naar Wormerveer waar de man van mijn nicht begraven werd. Hij was vorige week plotseling aan een hersenbloeding overleden, 52 jaar. Echt heel heftig, ik realiseer me dan nog meer dat het bijzonder is dat ik er nog mag zijn! Wim en ik zijn alleen bij de plechtigheid geweest, we waren al eerder in de week wezen condoleren, ik wilde mijn nicht toch even rustig spreken. We hebben vroeger veel met elkaar opgetrokken. De plechtigheid was in een theaterzaal. 's Avonds zaten we weer in een theater, maar dan wel even heel wat anders...

We waren bij de premiére van Miss Saigon!! We waren lekker vroeg weggegaan om ook even tijd te nemen voor elkaar, dat hadden we wel even nodig. Tja, en daar in Utrecht....... helemaal geweldig!!!! Ik had vorige week tegen Egbert gezegd dat hij nu eigenlijk wel een overhemd aan moest trekken bij de premiére. Gelukkig vond hij dat ook wel en zo zijn we donderdagochtend, voordat ik naar m'n werk ging, naar de stad gegaan voor een overhemd. In de stad aangekomen wilde hij eigenlijk ook wel een jasje!! Ik al helemaal blij!!! En ja, mijn mannen zijn best wel makkelijk dus hadden we al heel snel een leuk jasje gevonden en ook een overhemd erbij. Nu zat er bij dat overhemd standaard een stropdas, "nee, dat doe ik niet hoor, dat is te netjes"! Maar goed, hij ging wel mee naar huis. Tja en wat doet die stiekemerd, hij had de stropdas in zijn tas gestopt en toen het moment supreme kwam......had hij zijn stropdas om!!!!

Mooi he, zo'n jongen in pak! Nou ja, hij had er wel een spijkerbroek onder, maar oei, wat was ik trots!!! Dat zie je wel op de foto.

Weet je, het is zo ontzettend leuk om bij een premiere te zijn!! Zoveel mensen, zoveel pers, zoveel belangstelling. Eerst de rode loper over, dat is zo leuk! Tussen de dranghekken door waar allemaal nieuwsgierige mensen staan.

Ze keken alleen niet naar ons:-( ik snap niet waarom niet:-)

Dan word je daar enorm verwend met drinken en lekkere hapjes. Dan de musical, wat een heftig verhaal, dat was af en toe wel even slikken. Het speelt zich voor een gedeelte af in een hoerenclub, dat ziet er dan mmmm beetje ranzig uit. Maar het wordt echt zo goed gespeeld en het verhaal is zo mooi. Je moet maar eens kijken, met een beetje mazzel kun je bij Egbert redelijk goedkope kaartjes krijgen, in het begin nog niet, maar wat later vast wel.

En dan aan het einde de trapscene, die is heel belangrijk en heel officieel! Alle cast en crew hebben zich dan helemaal opgedoft en zijn klaar voor de pers.

Ook Egbert hoort daar dus bij.....

Eigenlijk mag het niet bij een premiére, maar we zijn na het feest toch nog even backstage geweest, we moesten alle toitoitoi-spulletjes van Egbert nog halen. Toitoitoi-spulletjes geven de diverse groepen aan elkaar bij de premiére, b.v. techniek, kap en griem, licht enz. dat is dan een tas vol bij elkaar. Ik zal er één foto van bij doen, dan ga ik slapen, het is de hoogste tijd:-)