Afscheid

Dit keer weer wat meer schrijftijd nodig.

We kunnen het niet meer bijbenen, sommige dingen gaan wel heel erg snel. 6 weken terug was er nog geen sprake van verandering, nu hebben we een schoondochter met 2 kinderen van 2 en 4 jaar en Ruben is het huis uit. Ik denk dat ik wel een paar weken nodig heb om dit te verwerken.

Ruben was aardig verslaafd aan drank en drugs, maar was wel op een punt gekomen dat hij wilde stoppen. Hij heeft begeleiding gezocht bij de Brijderstichting, maar het lukte nog niet echt.

12 augustus was Matthijs jarig en had een aantal collega's van de Action uitgenodigd, het was een gezellige boel.

Naast Mw. Funcke (roze vest) zit Stefanie, een ex-collega van Matthijs. Ze is erg stil en zei niet veel, later bleek dat zij problemen had met haar partner. 2 dagen later waren Ruben en Matthijs bij haar, op dat moment ging er iets helemaal fout er was paniek in de tent en Ruben bekommerde zich om Stefanie en vroeg of ze bij ons kon slapen ('s nachts om half 12). Dat gebeurde en de volgende dag hebben we daar afspraken over gemaakt. Het was maar voor 1 nacht, ze zou bij haar broer gaan wonen. Die ene nacht is uiteindelijk uitgelopen tot 6 weken. In die weken kwam er steeds wat bij, onze grenzen werden aardig op de proef gesteld, het werd ook steeds lastiger om nog in gesprek te blijven met Stefanie. Met Ruben ging dat eigenlijk des te beter. Hij is sinds die tijd, nu al 6 weken, van zijn verslaving af en het is duidelijk te merken dat hij weer helderder kan denken. We zijn onwijs blij dat het zover gekomen is.

De afgelopen week kwam de vraag of de kinderen voor 1 nacht bij ons konden slapen. In eerste instantie hadden we duidelijk nee gezegd, maar dat was toch wel een probleem. Ruben kwam bij me en vertelde dat Stefanie het hier zo gezellig vond (daar merkten wijoverigens zeer weinig van) dat ze het fijn zou vinden als ze toch 1 nachtje mochten komen. Ik liet mij ompraten en gaf toe. En natuurlijk, wat ook onze verwachting was kwam dus meteen de vraag of ze toch nog een nachtje konden blijven. Dat was toch echt de grens, want ja, je snapt wel wat er dan allemaal nog achteraan gaat komen, en dat zou echt niet gaan. Dus ons standpunt was duidelijk. Dat was toch wel tegen het zere been en toen kon ineens wel geregeld worden dat ze nu bij de broer van Stefanie gaan wonen. Het is wel zo dat Ruben en Stefanie vannacht nog bij ons hebben geslapen, er was nog geen andere mogelijkheid. Maar nu is het er dan toch van gekomen, Ruben is met Stefanie mee gegaan naar haar broer en woont dus niet meer thuis.

We zijn heel blij dat we in goede harmonie uit elkaar zijn gegaan, dat was voor 6 weken terug niet mogelijk geweest. Het waren 6 lastige weken, maar het heeft weer een goede relatie met Ruben opgeleverd en dat is heeeeeel erg veel waard.

We hebben een letterlijk ijkpunt neergezet: onze meetlat.

Het was een moeilijk moment voor ons alle 3. Ook Ruben kon maar niet stoppen met afscheid nemen, iedere keer weer moest hij nog even knuffelen en kon hij maar niet weggaan, we hadden gelukkig genoeg tissues. Uiteindelijk is hij op zijn fiets gestapt en weggegaan. Het is goed en we zijn heel benieuwd hoe het verder gaat.

Een paar blogs terug had ik nog wat foto's beloofd, hieronder dan een paar.

Expositie van Ruben op 14 juli:

Met Jan en Marleen bij "We will rock you", backstage:

en op het podium:

Ruben met z'n stiefdochters Aquene en Daelynn:

Laat de storm maar waaien, ik ben niet bang want God is bij mij, Hij is mijn rots, mijn houvast, Hij draagt mij door alles heen!