De reis 2

Nou ja, vooruit dan maar, ik probeer het nog een keer. Straks heb ik er geen tijd meer voor, ik moet al om 10.00 uur in het ziekenhuis zijn, en daarna misschien geen puf meer.
Ik snap werkelijk niet wat er fout ging, ik heb tussendoor steeds opgeslagen!
De heenreis is prima verlopen, de 8 uur durende vlucht ging zeer snel voorbij, dat kan ook niet anders als je met z'n vijven reist. Alles ging voorspoedig, er zaten nog meer vrienden van Wil en Jacques in dit vliegtuig en het was leuk dat Wil en Jacques ons op kwamen halen. Onze auto ophalen en daarna vertrekken we naar het noorden. Eerst naar het huis van Wil en Jacques, daar kwamen we rond 17.00 uur lokale tijd aan. Daarna boodschappen doen, eten koken, eten, onze slaapplaatsen in orde maken en slapen!
De volgende ochtend werd ik vroeg gewekt door het ochtendlicht, ik had geen gordijnen. Maar het zag er wel bijzonder uit, het was rood. Ik even naar buiten kijken en toen zag ik het geweldige mooie natuurschoon van Canada! Ik mijn vest en schoenen aan en naar onze steiger, zoals beschreven in mijn vorige (daarvoor) blog. Het was werkelijk adembenemend!! Ik ben altijd vol bewondering van de regenboog, die zie ik als een knipoog van de Vader, het is voor mij altijd een bemoediging als ik de regenboog zie en ben dan erg dankbaar dat ik vertrouwen mag op onze Vader. Nu, dit ging eigenlijk verre daarboven, dit was niet alleen maar een knipoog, veel meer dan dat! God is onwijs groot, wat heeft Hij alles mooi gemaakt! Natuurlijk bleef ik hier zo lang mogelijk van genieten en tot mijn verrassing werd het alleen maar nog mooier, want wat zag ik daar toch. Het leek wel een steen, maar dat kon niet, ineens was het weg. Ik dacht dat het een vis geweest moest zijn, maar even later kwam er een klein koppie boven water uit en het zwom recht op mij af..... het was een bever!!!!!! Dat was echt heel gaaf! Hij kwam steeds dichterbij en toen ik een foto wilde maken deed mijn camera het niet goed en maakte daardoor een geluidje, helaas schrok de bever daarvan en dook toen onder water, jammer, maar ik heb hem in de verte op de foto!
Nog geprobeerd te slapen, maar dat ging niet meer. Deze dag zijn we met Wil naar de trouwbestemming geweest om te oefenen voor de grote gebeurtenis. 's Avonds uit eten geweest. David heeft een date gemaakt met de serveerster voor zaterdag, dan ging zij met een groep jongeren lekker naar een meer, varen, David mocht wel mee. Op de terugweg aangehouden door de politie, drankcontrole. Gijs moest blazen, gelukkig waren ze hier niet zo streng en mochten we doorrijden. Het was dicht bij het huis van Wil en Jacques en de volgende dag hoorden we dat Marjo en Dolf en Erik en José, vrienden van Wil en Jacques door dezelfde politie aangehouden waren:-)
De volgende dag was de grote dag, de bruiloft! De weersverwachtingen waren niet goed, het zou aan het einde van de ochtend gaan regenen en aan het einde van de avond pas ophouden. Nou, het kwam inderdaad aan het einde van de ochtend met bakken naar beneden, met onweer! Het zag er niet hoopvol uit. Wij op stap, onderweg een "bloemetje" gekocht, erg prijzig. Maar hoe dichter we bij de plek van bestemming kwamen hoe droger het werd, gelukkig. We waren in de "Domain of Killian", de moeite waard om even te googelen. Hier zouden we ook overnachten. Het zag er prachtig uit. Spullen uitgepakt, even gerust en toen klaargemaakt voor het officiele gedeelte! Ina en ik hadden samen een huisje met een heerlijk bed en een nog lekkerder bad:-)
De plechtigheid was buiten, en het was nog steeds droog, dat bleef het dus verder ook. Wil kwam aan in een kano, bestuurd door Gijs. Peter hielp haar uit de boot en bracht haar naar Jacques, een ontroerend moment. Tante Ann, een vriendin van onze ouders en van Wil en Jacques, en Jacques z'n moeder waren getuigen. Tijdens dit plechtige moment scheen de zon, dat maakte het allemaal heel erg mooi, zo aan het meer, dus met een hele mooie achtergrond, zeer romantisch.
Na de plechtigheid was er een gezellig samenzijn, afgesloten met een heerlijk diner. Als klap op de vuurpijl werd het diner afgesloten met heerlijke taart.
Nu hadden Ina en ik het echt wel gehad en zijn lekker naar bed gegaan. We hebben heerlijk geslapen. Ik was als eerste wakker en ben lekker in bad gegaan, mmmmm, het was wel wat warm en mijn temperatuur was aardig opgelopen, maar..... daar was een heerlijke oplossing voor! Ik had mijn bikini niet voor niets meegenomen en ben dus lekker gaan zwemmen in het meer, goed voor de conditie en lekker om af te koelen, het was prachtig!!! Alleen al het uitzicht! Hierdoor waren we wel wat laat voor het ontbijt, maar gelukkig geen hond in de pot! Na het ontbijt hebben we nog lekker rustig aan gedaan en zijn we in de middag weer rustig teruggaan naar ons huis. Onderweg nog wat dingen bekeken, erg leuk.
´s Avonds bij Wil en Jacques gegeten, bbq.
Het was alweer zaterdag, een bijzondere dag. Lang geslapen en rustig ontbeten. Daarna gedouchet en gefaxt, dat duurt erg lang met zo met z´n vijven, daarna geluncht. Toen waren we toch wel wat vermoeid:-) en zijn we gaan slapen. Rond 16.00 uur werden we wakker en moesten toen naar de afterwedding. Dit was een zeer uitgebreide bbq, erg lekker en heel gezelllig weer met alle vrienden van Wil en Jacques. Veel engels gepraat dus, maar ook Nederlands. Dit was in de tuin en het huis van de buren van Wil en Jacques, daar was wat meer ruimte.
Zondag hebben we toch maar het e.e.a. in de omgeving bekeken. Wil ging met ons mee, Jacques zou ook meegaan, maar toen we weg wilden gaan ontdekte hij dat zijn autopapieren weg waren. I.v.m. het huren van een auto voor vrienden zijn de autopapieren bij hun gebleven en aangezien zij deze ochtend vertrokken waren richting Ottawa, gelukkig nog niet naar Nederland, was er nog een mogelijkheid om ze op te halen. Gelukkig kon Jacques ze te pakken krijgen, dat lukt niet altijd. Ze waren al reeds 3 uur onderweg, wel met een Camper, dus met de auto en als ervaren rijder in Canda was dat wat korter, maar het was toch zo'n 5 uur rijden voor Jacques. Dus Jacques richting Ottawa en wij in de omgeving rondgespurt. Het regende erg veel, maar steeds als we ergens uitstapten was het droog, en soms zelfs zonnig. 's Avonds met Marjo en Dolf bij Wil en Jacques gegeten, pasta en resten van de bbq. Wat er verder nog over was was voor de beren. Ook waren er nog herten in de tuin, erg mooi!
Tja, en toen was het alweer maandag. We moesten vroeg op, koffers inpakken en het huisje schoonmaken. Het was nog lang rijden naar het vliegveld in Toronto. Maar alles verliep prima. Eerst dachten we dat Erik en José hetzelfde vliegtuig hadden, maar zij vlogen met de KLM een half uurtje eerder. Het was leuk, want we kwamen elkaar steeds weer tegen, ook de wachtkamers waren dicht bij elkaar en dus hadden we steeds even contact. Helaas voor hun had het vliegtuig wat problemen en moesten de banden vervangen worden:-(, vertraging. Ons vliegtuig vertrok op tijd en vloog op schema, het verliep allemaal prima. Uiteindelijk kwamen Erik en José ruim 3 kwartier later aan, voor hun een vertraging van anderhalf uur, maar gelukkig is de vlucht verder zonder problemen gegaan.
Tja, het was een goede week. Het is niet niks:-) om een hele week met je broers en zussen op stap te zijn, het is tenslotte een lange tijd geleden dat je zolang met elkaar bent. Het was erg leerzaam, leuk om de karaktertrekken van je ouders terug te zien bij elkaar en dan te bedenken dat dat ook voor mij geldt en ik ze dus bij mijzelf ook heel scherp kon zien, de leuke en de minder leuke:-) Ook bepaald gedrag was heel grappig om te zien, vooral in de supermarkt! En het eten van ijsjes. Ik hoop dat David zich een beetje heeft kunnen vermaken tussen deze oude taarten, sorry Ina, gelukkig haalde jij de gemiddelde leeftijd goed omlaag! Alleen ja, door jou positie paste je aardig tussen de oudjes:-), 33 weken zwanger, ik ben blij dat we er bij konden zijn! David kon af en toe lekker gek doen, een beetje reuring tussen die oude taarten. Fijn dat ook hij erbij was. En Peter en Gijs, de vaders van het gezin!
Fijn dat alles zo goed is gegaan!