Vakantie

Toch ben ik wel blij met die Arbo-arts:-)

Door hem heb ik nu een paar weken weer mijn eigen werk gedaan, ik heb ervaren hoe het is en ik heb nu echt vakantie. Gisteren heb ik kennis gemaakt met de nieuwe school waar ik na de vakantie ga werken, het is hier heel dichtbij, de zonnewijzer. Het is de school die rond de reclames op de televisie komt, grappig hè. Ik ga daar 3 groepen 3 lesgeven, een half uur per groep, en 2 groepen 4, 40 minuten per groep. Dit doe ik op 2 verschillende dagen, dus dan heb ik genoeg tijd om weer even uit te rusten. Misschien komt er nog een andere school bij waar ik 2 uur ga werken, maar dat is nog niet zeker, het is voor mijn leidinggevende altijd weer een hele klus om alles zo te organiseren dat iedereen aan zijn uren komt. Hij is dus nog druk aan het puzzelen:-). Maar er is ook grote schrik op kantoor, onze directeur, een man van rond de vijftig, heeft vorige week te horen gekregen dat hij kanker heeft op meerdere plaatsen in zijn buik, hij heeft niet lang meer te leven. Ik denk steeds aan hem en vind het heel moeilijk. Ik realiseer me dat ik heel erg veel geluk heb dat ik er nog mag zijn, dat je als mens zo enorm kwetsbaar bent en dat het belangrijk is om bewust te leven.

"De grote kunst schuilt altijd weer in 't omgaan met je kansen.
Als het geluk jouw kant op komt, dan moet je ermee dansen."

Uitspraak van Toon Hermans.

Ik moet me erg rustig houden, als ik te veel doe word ik echt ziek en gaan er een aantal dagen overheen voordat ik weer een beetje vooruit kom. Dat zijn ook momenten dat ik ongerust ben, "het zal toch niet terug komen?" denk ik dan. Dan spreek ik mijzelf toe dat ik me niet ongerust moet maken en bewust even voelen en bedenken waar het door komt, dan gaat het meestal wel weer en kan ik mijzelf overgeven aan de rust. De rust is ook goed, maar ik vind het heel lastig. Bewust nadenken over wat ik wel en wat ik beter niet kan doen.

Vorige week donderdag hadden we 's middags de expositie van Ruben z'n school en zijn werkstuk, daarbij ook een diploma-uitreiking met een klein feestje. Echt hele prachtige werkstukken waren daar te zien!! Ruben krijgt zijn diploma pas in oktober omdat hij zijn stage niet af kon maken door zijn gebroken been, hij gaat in september nog 5 weken stage lopen. 's Avonds hadden we de bruiloft van neef Johan en Sabrina, een gaaf feest wat letterlijk in het water was gevallen, gelukkig niet figuurlijk! Weten jullie nog, het was echt heeeeel erg slecht weer, best wel sneu, maar de feestvreugde had er niet onder te lijden!!! Dan is het dus handig om de volgende dag niets te plannen.

Veel nieuws

Het is inmiddels meer dan een maand geleden dat ik voor het laatst geschreven heb. Er valt ook wel heel wat te schrijven.
We hebben een heerlijke week in Frankrijk gehad, echt een geweldige tijd om op terug te kijken.

Hier een foto van Wil, Mw. en Hr. Larroude (ouders van Jacques), Jacques en ik.

Het is daar geweldig mooi. Ik hou erg van zee en strand, ik heb mijn hart daar helemaal op kunnen halen. Zeker in Biarritz, waar ik even met mijn voeten in de zee wilde lopen. Er kwam een golf aan, dat kringelt zo lekker om je voeten heen, maar deze niet:-), ik was tot aan mijn navel nat, haha, ach, dat droogt wel weer. Wim z'n schoenen waren dus ook nat, tja, je moet ook geen schoenen aan op het strand.

We hebben erg veel gezien en gedaan, ook regelmatig even een "powernap" genomen, geleerd van zwager Jacques. Ik had me voorgenomen om dat thuis ook maar wat vaker te doen, even een dutje, maar op de één of andere manier kan ik mij daar niet toe zetten, alleen maar als ik echt heeeel erg moe ben.

Natuurlijk moest er toch wel even gezwommen worden in die machtig hoge golven!!

Waar zou deze trap naar toe leiden? We hebben een prachtige wandeling gemaakt, we kwamen redelijk hoog en konden zo de stad en de kust vanaf een hoger punt overzien, heeeel erg mooi. Dit is trouwens wel Spanje.

En na zo'n heerlijke wandeling is het echt wel tijd voor een ijsje!!!
Ik ben ook nog jarig geweest in Frankrijk, het was echt een hele bijzondere dag, heel wat anders dan vorig jaar! De gedachten gaan vaak terug naar wat er vorig jaar allemaal is gebeurd, het is nog steeds niet te bevatten, zeker niet omdat ik me eigenlijk best goed voel.

Dit zijn mijn verwen cadeautjes! Ik kan er erg van genieten om in het zonnetje gezet te worden:-)

Wim maakte de foto en Jacques was aan de powernap.

Inmiddels heb ik ook al weer een paar uurtjes voor de klas gestaan. Als ik in september weer voor de klas ga wilde ik dat toch wel even geprobeerd hebben. Ik besprak dit met mijn leidinggevende en die zou er nog wel op terug komen. Tja, als ik daarop moet wachten is het dus al vakantie, want zoveel tijd is er niet meer. Ik ben naar de Emma-school gegaan en heb gevraagd of ik daar wat lessen mocht gaan geven. Dat mocht wel, maar dan moest ik wel alle kleuterklassen doen en dat zijn er 6, best wel veel dus. Maar we hebben een goede opbouw gevonden. De eerste week op een ochtend 2 groepen, even naar huis om te lunchen en uit te rusten en dan 's middags nog een groep. De tweede week ook en inmiddels heb ik de derde week achter de rug waar ik dit 2 dagen heb gedaan, dus alle 6 de groepen in één week. Het is wel weer heeeeel erg leuk, al die heerlijke enthousiaste kleuters. Ja, vermoeiend is het ook, maar het is goed te doen, even een powernapje erna en dan gaat het best wel weer. Bijkomend is dat ik niet meer rustig door de buurt kan lopen:-), er wonen heel veel kinderen vlakbij of ze spelen lekker buiten en dan moeten ze even de "muziekjuf" groeten, dat maakt het eigenlijk nog leuker!
Gister ben ik ook weer naar de arbo-arts geweest. Het is best een aardige man hoor, hij was nu in ieder geval een stuk begripvoller en gaf ook aan dat hij me best wel begreep, maar dat er niet heel veel tijd meer is om rustig aan te reïntegreren. In januari moet ik weer volledig aan het werk zijn, anders moeten er andere maatregelen genomen worden en dat is een heel gedoe. Hij gaf ook aan dat ik heel goed bezig was en dat hij er alle vertrouwen in had dat het ook allemaal wel goed komt. Al met al dus een stuk prettiger dan de vorige keer.

Ik zit nu het weekend in Driebergen bij Ina en Dave, zij zijn het weekend erg druk en ik mag Jesse vertroetelen, heerlijk zo'n klein neefje!

Arbo

Het moest er weer van komen, de arbo-arts. Ons bedrijf is overgegaan naar een andere arbo-dienst, dus moest ik naar een andere arbo-arts. De kennismaking verliep prima, hij vertelde in het kort hoe de vork in de steel zit aangaande de wet. Er is geen WAO meer en na 2 jaar ziekte ben je gewoon klaar. Hij zou ook een ander plan maken dan wat er nu was. Vervolgens nam hij mijn ziektebeeld door, de behandelingen, vroeg nog naar mijn leefomgeving en of het werk dat ik deed leuk was. Nu maakte hij de conclusie dat ik over 4 weken voor 50% aan het werk kon, geen vervangend werk maar voor de klas, en dan in september voor 100%. Ik was nog steeds wat labiel, dus dit schoot wel heel erg verkeerd. Het zou betekenen dat ik over 4 weken nog 3 weken moet werken, dat is vanuit de MZK al niet haalbaar, en dan na de vakantie meteen voor 100% aan de bak moet. Hij was niet van plan iets anders te bedenken, dus ik pak m'n bril, stop die in mijn tas en wil opstappen. Dat ging hem toch wat te ver dus wilde hij nog wel iets onderhandelen. Uiteindelijk moet ik over 4 weken voor 30% aan het werk, voor de klas, de rest weet ik niet meer, gescipt, we zien wel verder hoe het loopt. Over 6 weken mag ik weer naar hem toe. Morgen maar eens op m'n werk bespreken hoe dat praktisch in te vullen is. Voorlopig werk ik dus eigenlijk wel al voor 30%, maar dan op kantoor. Het houdt me wel bezig, ach, het is ook wel goed om weer eens voor de klas te gaan. Ik heb nog wat vriendinnen op school die het vast niet erg vinden als ik in hun klas een muzieklesje kom geven:-)
Eerst maar weer eens op vakantie, dat is tenslotte al heel lang geleden:-)
Zaterdag gaan Wim en ik naar Frankrijk. We gaan de schoonfamilie van Wil, mijn zus ontmoeten. Jullie weten vast nog wel, de zus die vorig jaar in Canada is getrouwd. Het is een franse gewoonte dat de ouders van de bruidegom de schoonfamilie uitnodigt voor een diner om elkaar te leren kennen. Het wordt wel een lang diner, we gaan een week, heerlijk, maar ook wel erg spannend. Het spannende vind ik dat de jongens alleen thuisblijven, dus als iemand zich geroepen voelt om eens polshoogte te nemen kan dat gerust:-)

Genieten van de zon

Wat was het heerlijk op de camping!! Het had me echt heel erg goed gedaan, ik voelde me weer als vroeger, alsof er niets gebeurd was:-) Heerlijk uitgerust, wat een weelde. Ik kon weer naar muziek luisteren, ik kon weer muziek maken. Ik had weer zin om wat in het huishouden te doen, ramen lappen, de klussen die niet standaard gedaan worden. Echt heel top!!!
Maar ja, de val is dan dus des te dieper:-( Gezellig naar een verjaardag, mmm, toch wel een beetje misselijk moe. Nou ja, niet zeuren, gaat wel weer over. Spulletjes kopen in de stad om een leuk cadeautje te maken voor Frankrijk (volgende week, ahhh), tja, van het één komt het ander en dan ga je dus zomaar te ver. Zover dus dat ik gewoon niks meer kan, m'n lichaam gaat gewoon niet meer mee, ik sleep me van het ene punt naar het andere punt. Vandaag is dan alweer de derde dag, ik merk dat het wel wat beter gaat weer, ik kan tenslotte weer wat schrijven, maar het valt dan wel weer erg tegen.
Even heerlijk gewandeld met een vriendin, maar dat is dan wel weer genoeg voor vandaag. De bank is dan nog steeds prettig dat we die hebben. Tja, frustrend, maar.....de ramen zijn schoon!!:-)
Afgelopen dinsdag nog theatersport gedaan, maar ja, als je lichaam zo moe is wil dat dus ook helemaal niet lukken, m'n hoofd wil gewoon niet. Je moet natuurlijk snel dingen bedenken, improviseren, dat is theatersport, en ja, dat werkt niet, alles gaat gewoon niet zo snel en dan gaat het dus helemaal niet. Ik zou volgende week een optreden hebben, maar ik zie er toch maar vanaf, helaas. Maar goed, dan kan ik me beter voorbereiden op de reis naar Frankrijk, want dat is volgende week zaterdag! Dit is ook een spel wat we wel eens doen bij theatersport, omgaan met slecht-nieuws-berichten. Iemand bedenkt iets dramatisch en daar moet je dan een positieve wending aan geven:-) Kan erg hilarisch zijn!
Dat was dus niet zo'n positieve blog, maar ik heb onderhand een lekker gezond kleurtje gekregen en ik zie er heel gezond uit! Met het vooruitzicht om dan maar weer te gaan genieten van de zon zien we toekomst weer positief in:-)
Achter de wolken schijnt de zon!!!

de Caravan

Dat is al weer even geleden, ik was erg druk met de voorbereidingen om te gaan kamperen. Het is de eerste keer met onze eigen caravan, dus dat kostte nog wel wat hoofdbrekens. Wat moet er allemaal mee en wat is handig voor een caravan? Zaterdag hebben we de caravan opgehaald en toen kwam eigenlijk de grootste klus.....schoonmaken:-( Eigenlijk was hij best wel vies!! We zijn 2 dagen aan het schoonmaken geweest en nu moet alleen nog de “badkamer”. Op een camping heb je meestal een badkamer, dat is tenslotte het voordeel van kamperen, je douche en toilet wordt voor je schoongemaakt!! Maar goed, ons eigen huis maak ik niet in 2 dagen zo grondig schoon:-)
Maandag nog van alles thuis in orde gemaakt, wassen en boodschappen, 's middags nog een gesprek met de psycholoog, met wel 2 stuks;-), en toen op weg naar.....Castricum.
Nu zitten we dan op een boerencamping. Het waaide enorm bij het opzetten van de tenten, gelukkig heeft Jan ons geholpen en staat de voortent helemaal prachtig. Matthijs deed er anderhalf uur over om zijn tentje op te zetten, maar ja, de wind was ook echt enorm.
Als je onder de douche staat hoor je op de achtergrond het geloei van koeien, klinkt erg gezellig. Straks ga ik kijken hoe de boerin boter maakt, ik geloof dat ik er zelf ook aan moet geloven. In het toiletgebouw staat een mandje met verse eieren, die kan je kopen voor een paar centen. Ook kan je verse melk kopen. De eitjes hebben we al geprobeerd, de melk nog niet. Matthijs gaat vanavond weer naar huis, hij vindt het erg saai hier. Dat komt vooral omdat er geen leuke meisjes zijn:-), erg belangrijk voor hem, maar er zijn helemaal geen leeftijdsgenoten, dus ja, dan is het ook wel een beetje logisch. Ook is er geen internet en dat is toch wel heeeeel erg voor hem.
Oké, natuurlijk gaat alles weer anders.
Wim is nog niet naar Haarlem gegaan dus schrijf ik er nog even een stukje bij. Als Wim morgen even thuis is kan hij deze blog voor mij plaatsen, want ja, hier is geen internet:-)
Ik heb niet zelf boter gemaakt, dat deed de boerin zelf, er was teveel animo voor waardoor ze het maar beter zelf kon doen. Het was erg leuk om te zien en iedereen kreeg een klontje roomboter mee en mocht de karnemelk proeven die vrijkwam bij het maken van de boter. Het smaakt erg lekker, het is veel zoeter dan de karnemelk uit de flessen/pakken, het is ook veel geler, romiger.
Na het maken van de boter zijn we gaan kijken bij het melken van de koeien. Het zijn er nogal wat en tijdens het melken kun je je eigen fles laten vullen met melk, vers van de koe! We hebben een litertje laten tappen en het smaakt ons prima. Wim mag morgen, als hij Matthijs weg brengt een paar lege flessen meenemen, dan nemen we die gevuld mee terug.
Matthijs wilde toch nog graag een nachtje blijven (wat zei hij ook al weer over de camping?), maar dan moet Wim hem heeeeel erg vroeg naar Haarlem brengen.....samen met Remco. Matthijs had nog even een vriend uitgenodigd om een nachtje te komen slapen. Ze hebben samen veel plezier, ook op de trampoline. De trampoline is nieuw en is vanmorgen vroeg neergezet, de hele dag zaten er kinderen op, jonger dan Matthijs, als stoere jongen laat je natuurlijk niet merken dat je eigenlijk ook wel wil, maar vanavond, in het donker, was het des te leuker.
Nu is het echt tijd om te slapen en moeten we even de caravan verbouwen.

Flash back

De herinneringen aan vorig jaar zijn best wel veel. "Vorig jaar was het ook zulk mooi weer in april, toen reden we iedere dag naar Amsterdam op en neer". Ik was maandag in het ziekenhuis voor een botdichtheidsonderzoek, doen ze standaard en is alleen maar om het in de gaten te houden. Ook toen moest ik weer terug denken aan wat er allemaal is gebeurd vorig jaar. Eerst al in de wachtruimte, "vorig jaar lag ik hier in bed, de dag van de operatie". Daarna lag ik op een bank met een apparaat dat gedeeltelijk om mij heen draaide, dat leek wel op de bestraling.
Het voelt niet vervelend, soms zijn de herinneringen zelfs leuk. Vorig jaar april ging ik voor het laatst naar de kapper, samen met mijn zussen, dat was erg leuk, en daar kijk ik ook op terug als een goed moment. Ook wel grappig dat ik een jaar niet naar de kapper ben geweest, wat zal die eerste keer ook weer leuk zijn! Trouwens, er begint heel voorzichtig wat slag in mijn haar te komen, ik word toch wel heel nieuwsgierig wat het zal gaan worden.
Ik denk dat het allemaal bij de verwerking hoort, het gekke is wel dat ik mijn blog niet terug wil lezen, komt misschien nog wel eens. Ik kijk wel regelmatig naar de foto's die Wim gemaakt heeft, afschuwelijk om dat kale hoofd te zien, maar ik kan er wel weer naar kijken.
Nu is het heerlijk genieten in de zon en soms een klein beetje werken. Afgelopen vrijdag ben ik voor het eerst weer naar het werk geweest, ik heb daar 2 uurtjes gewerkt. Ik had er veel zin in en dacht dat ik het makkelijk aan kon. Dat viel toch wel tegen, ik was de rest van de dag behoorlijk moe, maar wel voldaan. Voorlopig blijf ik wel administratief werk doen bij de MZK, prettig dat het kan. Gister ben ik even bij mijn collega geweest op school, een klein klasje met kinderen, was heel erg leuk! Ik hoop dat ik weer gauw de smaak te pakken krijg.

Zonneschijn

Ja, na regen komt zonneschijn! We hebben een heerlijk weekend (bijna) samen, alleen Egbert is soms thuis, Ruben en Matthijs zijn op kamp in Driebergen. Vanmorgen zijn we naar een grote kampeerwinkel geweest! We zijn al een poos van plan om een caravan te kopen, dit mede als aandenken aan mijn ouders die deze koop mogelijk maakten. We hadden Jan gevraagd ons te waarschuwen als hij wat leuks tegenkwam. Dat was dus nu het geval. Sinds deze week zijn we eigenaar van een heuse Kip-caravan!

Het interieur is helemaal wit, dat is wel even wennen, maar wel leuke mogelijkheden om hem op te fleuren, dat gebeurt natuurlijk al als wij erin gaan zitten:-) Er zit een mover bij, daarmee kan je de caravan zelf laten rijden, erg handig bij het neerzetten. Ook zit er een zonnecollector op het dak, dat is helemaal handig, zeker als we camperen bij Opwekking, daar staan we op het terrein van Walibi en daar is dus geen stroom. Er moet nog wat onderhoud aan gepleegd worden en hij moet ook nog schoongemaakt worden. Heel vervelend:-), maar er zit geen inventaris in....oh, wat jammer:-), nu moeten we allemaal nieuwe dingen kopen! Daar zijn we vandaag dus naar wezen kijken. Je snapt wel dat we er steeds meer zin in krijgen!!! Laat nu de zon maar schijnen!!

Puber

Tja, het is natuurlijk vervelend dat je je been gebroken hebt en dat je beperkt bent in je bezigheden. Maar er zijn toch mogelijkheden genoeg om het nog tot een leuke tijd te maken. Je hoeft niet naar school, dat willen toch alle jongeren, je hoeft 6 weken niet te werken, dat wil toch iedereen wel, zeker als het mooi weer is. Maar bij Ruben is dat anders. Hij is heel erg gefrustreerd door dat gebroken been en had al een reep van het gips afgehaald. Nu waren wij natuurlijk een paar dagen weg, dat maakte zijn beperktheid nog groter, want er was niemand meer waar je tegen kan mopperen:-). De frustratie werd zo groot dat hij donderdagavond besloot om het gips er maar helemaal af te halen. Dat was natuurlijk wel even heel lekker, alles ging weer een stuk gemakkelijker, hij kon ook weer fietsen. Gelukkig deed hij wel redelijk voorzichtig. Maar het ging toch niet helemaal goed, het werd vrijdagavond toch wel pijnlijk, zo pijnlijk dat hij de nacht niet veel geslapen heeft (een vaker voorkomend probleem bij hem), wel overdag. Toen hij om 15.00 uur zijn bed uitkwam was de pijn nog niet weg en heeft hij toch maar het ziekenhuis gebeld. Tja, daar waren ze niet blij met hem en dat lieten ze ook wel merken, hij werd niet gelijk geholpen, anderen gingen voor. Nu was hij naar Kennemer Gasthuis Noord gegaan en daar is het meestal niet zo heel druk, daar had hij dan weer mazzel bij. Ook kon hij geen loopgips krijgen. Ze hebben nog wel een foto gemaakt en hij heeft geluk, alles is nog goed. Nu stond er al een afspraak voor vrijdag, dan mag het gips er wel af. Hij was toch wel blij dat alles goed was en was bijna in staat om het gips er weer af te halen, want "het was toch goed? Dan hoeft het gips er ook niet meer omheen." Hij moet nog even volhouden.

Vlagtwedde

Vanuit Vlagtwedde even een klein berichtje. Erg fijn dat hier ook internet is, kunnen we nog wel zonder???? Even een time-out, soms heb je dat gewoon even nodig. Gister was best een hele drukke dag. 's Morgens naar dr. Kuyer, 's middags naar de psycholoog en ook naar drumles. Tussendoor 6 wassen gedraaid en bewerkt, en ook de koffers ingepakt, dus rede genoeg om flink moe te zijn, maar dat valt dus reuze mee!!! En alles is goed gelukt. O ja, we hebben tussendoor ook nog geprobeerd een vliegreis te boeken naar Frankrijk, maar dit was niet gelukt. Uiteindelijk reden we, netjes op de afgesproken tijd 19.30 uur, richting het noord-oosten! Ik begin even bij dr. Kuyer. Het was meer een afscheidsbezoek, even doornemen hoe het op dit moment gaat, even alle kwaaltjes genoemd, en een afspraak gemaakt voor een botdichtheidsonderzoek. Dit onderzoek doen ze i.v.m. de medicijnen die ik slik waardoor ik sneller in de overgang kom en er meer kans is op botontkalking. Ach, ze was, zoals steeds, zeer zakelijk, niet onaardig hoor, maar het afscheid was niet bijzonder. Natuurlijk wel het idee dat ik niet meer naar de oncoloog hoef is best wel weer een mijlpaal. Ik blijf nu onder controle bij de mammacare, en daar kan ik altijd terecht als er iets is. De psycholoog waar we 's middags naar toegingen is voor ons ter ondersteuning voor onze 2 ADHD'ers. Hier kunnen we even "stoom" afblazen en handreikingen krijgen wat er bij ADHD'ers gebeurt en hoe we het beste kunnen reageren. Heel verhelderend iedere keer weer. Sinds kort heb ik drumles:-). Matthijs heeft al een aantal jaren drumles, maar op dit moment erg last van z'n hormonen:-) en wil dus niet meer naar drumles, nu neem ik zijn lessen over tot aan de vakantie, erg leuk!!! 't Is even lastig dat het ook op m'n werk is en dus mijn leidinggevende steeds tegenkom, maar ja, zolang zij er geen probleem van maken dat ik wel naar drumles kom en nog niet naar het werk, geniet ik er ook maar van. Het is natuurlijk wel zo dat ik al wat werkzaamheden doe, dus het gaat alleen maar de goede kant op.

Pech en heel veel mazzel

Tja, weer eens een tegenvaller. De sollicitatie van Wim zal geen vervolg hebben, tja, natuurlijk erg dom van ze, want ze weten gewoon niet dat ze een topper laten gaan. Maar goed, ze zijn hem gewoon niet waard, er komt een veel leuker bedrijf waar ze Wim z'n kwaliteiten goed kunnen gebruiken:-) Ik heb een klein klusje gedaan voor m'n werk, was zeer snel klaar en ik kon het nog thuis doen ook. Toch maar vragen om wat meer! Maar eerst nog wat anders..... we gaan heerlijk een paar dagen naar Vlagtwedde!! Lekker even een paar dagen samen, even alles loslaten! Tja, we zitten hier erg op elkaars lip, dat is niet zo goed, daar krijg je van die dikke lippen van:-) Wim de hele dag thuis, Ruben met z'n gebroken been ook de hele dag thuis en dan Egbert, die werkt alleen 's avonds, dus ook de hele dag thuis en dan tot overmaat van ramp ben ik ook nog eens de hele dag thuis!! Matthijs werkt dan nog. Vandaag zijn we met Matthijs naar z'n school geweest om te praten over volgend jaar. We zijn het er allemaal over eens dat het geen goed idee is om hem het jaar over te laten doen, maar wat dan wel? We gaan voor 2 mogelijkheden. De eerste is dat hij naar het Hout en Meubileringscollege gaat, maar dat is nog even afwachten of dat kan zonder diploma, hij zou dan kunnen starten op niveau 2. De tweede mogelijkheid is het NOVA, waar hij dan Toeleiding en Toerusting gaat doen. Dit is een tussenweg naar het MBO, er is daar een goede begeleiding en het is 3 dagen werken en 2 dagen school. Hij heeft het trouwens erg naar z'n zin bij het bouwbedrijf waar hij nu werkt. Hij werkt 4 dagen in de week en 1 dag school, maar school gaat nu vervallen omdat zijn klas nu al aan de examens gaat beginnen en dat heeft voor hem niet zoveel zin. Op het ogenblik is hij dichtbij aan het werk, het verbouwen van een benedenverdieping 2 straten verderop. Het is erg leerzaam en natuurlijk erg handig wat hij allemaal doet, hij zal er z'n leven lang profijt van hebben! We hebben nog meer mazzel. Mijn autootje, ik had hem van mijn vader gekregen, was afgekeurd, dat was balen. Maar ook wel logisch, ik had het autootje gekregen om met mijn moeder naar artsen te gaan e.d., en ja, nu mijn moeder er niet meer is, is het autootje ook niet meer nodig. Maar ja, het is natuurlijk onwijze luxe om een eigen autootje te hebben(bijna eigen, want de jongens reden er ook heeeeel graag in). Nu heb ik een zeer handige zwager, echt één met gouden handen, die wist hem voor een paar stuivers toch door de keuring te krijgen. Gister werd hij voor de tweede keer gekeurd, alleen toen ze het van de garage doorgegeven hadden aan de RDW kwamen zij met de mededeling dat er een steekproef werd gehouden. Toen Jan dit hoorde kneep hij hem best wel even, maar zelfs de RDW heeft hem dus goedgekeurd!!! Heerlijk om nog verder te kunnen rijden met mijn eigen autootje!