Het moest er weer van komen, de arbo-arts. Ons bedrijf is overgegaan naar een andere arbo-dienst, dus moest ik naar een andere arbo-arts. De kennismaking verliep prima, hij vertelde in het kort hoe de vork in de steel zit aangaande de wet. Er is geen WAO meer en na 2 jaar ziekte ben je gewoon klaar. Hij zou ook een ander plan maken dan wat er nu was. Vervolgens nam hij mijn ziektebeeld door, de behandelingen, vroeg nog naar mijn leefomgeving en of het werk dat ik deed leuk was. Nu maakte hij de conclusie dat ik over 4 weken voor 50% aan het werk kon, geen vervangend werk maar voor de klas, en dan in september voor 100%. Ik was nog steeds wat labiel, dus dit schoot wel heel erg verkeerd. Het zou betekenen dat ik over 4 weken nog 3 weken moet werken, dat is vanuit de MZK al niet haalbaar, en dan na de vakantie meteen voor 100% aan de bak moet. Hij was niet van plan iets anders te bedenken, dus ik pak m'n bril, stop die in mijn tas en wil opstappen. Dat ging hem toch wat te ver dus wilde hij nog wel iets onderhandelen. Uiteindelijk moet ik over 4 weken voor 30% aan het werk, voor de klas, de rest weet ik niet meer, gescipt, we zien wel verder hoe het loopt. Over 6 weken mag ik weer naar hem toe. Morgen maar eens op m'n werk bespreken hoe dat praktisch in te vullen is. Voorlopig werk ik dus eigenlijk wel al voor 30%, maar dan op kantoor. Het houdt me wel bezig, ach, het is ook wel goed om weer eens voor de klas te gaan. Ik heb nog wat vriendinnen op school die het vast niet erg vinden als ik in hun klas een muzieklesje kom geven:-)
Eerst maar weer eens op vakantie, dat is tenslotte al heel lang geleden:-)
Zaterdag gaan Wim en ik naar Frankrijk. We gaan de schoonfamilie van Wil, mijn zus ontmoeten. Jullie weten vast nog wel, de zus die vorig jaar in Canada is getrouwd. Het is een franse gewoonte dat de ouders van de bruidegom de schoonfamilie uitnodigt voor een diner om elkaar te leren kennen. Het wordt wel een lang diner, we gaan een week, heerlijk, maar ook wel erg spannend. Het spannende vind ik dat de jongens alleen thuisblijven, dus als iemand zich geroepen voelt om eens polshoogte te nemen kan dat gerust:-)
Lieve Margreet,
BeantwoordenVerwijderenWat is dat toch met die Arbo-artsen. Ze kunnen zo bot zijn. Ik herken het. Laat je maar niet opjutten en ga eerst maar heerlijk op vakantie.
Je bent met werken alweer op weg en wie weet kan je met je werkgever een goede afspraak maken.
Sterkte hoor!
Liefs, Annelie
Dag lieve Margreet,
BeantwoordenVerwijderenNu zit je heerlijk in Frankrijk. Lekker genieten hoor en natuurlijk ben je van harte welkom om voor mijn schatjes een leuke muziekmoment te verzorgen. Welkom! Rust lekker uit en ik hoop dat er nog een goed plan uit de pen van de Arbo arts mag vloeien.
Lieve groet
Alma