Chai: Oorarts

Ik voel me gelukkig toch steeds nog een stukje beter. M'n lichaam wordt weer een beetje strakker, niet dat ik slanker word, ik kan nog steeds m'n leuke rokjes niet aan, maar ik voel me geen plumppudding meer. Komt denk ik ook wel omdat ik elke ochtend 10-15 minuten wat buikspieroefeningen doe en dan nog eens 2 keer in de week sport(meestal). Het vocht dat ik nog vasthield trekt ook wat weg, nu nog een paar kilootjes afvallen:-), maar dat valt niet mee in deze tijd met "pepernoot taai-taai chocola" (liedje dat ik deze week aan de kinderen heb geleerd).

Stress voelt nog helemaal niet prettig, maar ik kan wel wat meer aan. Gister weer gewerkt op kantoor, even thuis rustig aan doen, vervolgens met Ruben naar de oorarts in het ziekenhuis in Hoofddorp. Daar moesten we erg lang wachten, toen een hoortest en weer wachten. Toen een gesprek met de arts, 2 artsen zelfs. Het ziet er niet zo goed uit. Hij krijgt steeds velletjes(ik ben de naam weer kwijt) in zijn oor. In Haarlem is hij al vaak geopereerd waarbij de arts de laatste paar keer zei dat hij zijn gehoor zou verbeteren, maar iedere keer zaten er weer "velletjes" en dat moest eerst weggehaald worden. Dit zijn celletjes die daar explosief groeien en dan dus de ruimte in beslag nemen waardoor de gehoorbeentjes stuk zijn gegaan. Deze "velletjes" worden dan d.m.v. een operatie weggehaald, waarbij zijn oor helemaal opengeklapt wordt. Als er ook maar één celletje blijft zitten gaat dat weer groeien en kan alles weer van voren af aan beginnen en kan er nog steeds niet aan gehoorverbetering gewerkt worden. Ruben is er al 16 jaar zoet mee en al 10 keer geopereerd, nu heeft hij in het Spaarneziekenhuis een second opinion aangevraagd. Over 3 weken krijgt hij een CT-scan, hebben ze hier in Noord nog nooit gedaan, en dan in januari horen we daar de uitslag van. Voorlopig is hij er nog niet mee klaar en zal hij nog een aantal keer geopereerd moeten worden.

Omdat het nogal lang duurde allemaal was ik rijkelijk laat voor de volgende opdracht. Matthijs en ik moesten de trein van 17.53 uur halen om naar zijn school te gaan. Het was inmiddels 17.15 uur, Matthijs moest tot 17.30 uur werken en we moesten nog eten, dat werd dus een bak sla van de AH togo, best wel lekker hoor:-) Matthijs ging voor wat sterkers, broodje kebab. Op school kregen we zijn werkstukken te zien en er was een officiele uitreiking van een certificaat voor het behalen van zijn "proeftijd". Hij heeft het goed doorstaan en kreeg 3 voldoendes voor zijn werkhouding, zelfstandigheid en inzet. Super trots zijn we op hem! Hij heeft nu nog maar wat kleine dingen gemaakt, vanaf nu komt het grotere werk! Hij begint met een soort dekenkist voor in de gang! Hij is heel enthousiast en heeft er veel zin in!

Vanmorgen maar lekker rustig aan gedaan en vanmiddag weer op school. Ze waren vergeten te zeggen dat er een zwarte Piet pepernoten kwam strooien, tja, je snapt natuurlijk wel dat de lessen niet zo heel rustig waren. Maar wel heel gezellig!!

Vanavond zelfs nog wat verstelwerk gedaan!! Ik sta versteld:-) dat ik daar nog moed voor heb. Verder ook nadenken over het komende weekend, Wim en ik gaan naar een relatie-weekend, heel spannend en heerlijk om er even een paar dagen tussenuit te gaan.

Ik ga nog even verder met de terugblik:

Ik kan ook "meidentaarten" maken!! Deze taart had ik gemaakt voor Aquene, de dochter van Stefanie.