Zie de zon, zie de maan, zie de sterren in hun baan

Zo, daar ben ik dan weer!!!
Dat waren een paar hele heftige dagen, ik zag het zonnetje niet meer schijnen (in het echt scheen hij ook niet, het weer deed met me mee). Wim heeft het duidelijk omschreven en ik ben blij dat hij het even van mij over genomen heeft. Ik hoop toch dat hij de volgende keren wel betere berichten kan schrijven.
Nu kan ik weer achter de pc blijven zitten. Helaas ging de afgelopen nacht dus nog helemaal niet goed. Ik had nog maar net een pil ingenomen of de pijn kwam weer in alle hevigheid terug. In de momenten dat ik wegzakte kwam het pinksterweekend naar voren en het leek of alle mensen die daar aanwezig waren over mijn benen heen liepen. Dus toch maar de oncologisch verpleegkundige gebeld. Deze vond het toch wel te ernstig en na overleg kreeg ik een zwaardere pil. Deze helpt wel. Het voelt allemaal heel raar, maar ik kan weer lopen, zelfs de trap op. Ik moet dan wel even uitrusten, anders draait alles om me heen, niet zo heel gek na dagen stil hangen:-) Ik hoop dat hij blijft werken en dat de pijn snel afgelopen is, ik moet tenslotte morgen wel kunnen staan!
Gelukkig is mijn hoofd nog goed:-) en heb ik voor morgen wel alles redelijk op een rijtje, ik kijk er naar uit en ben met leuke dingen bezig........ dat krijgen jullie morgen te zien!!!! Het ergste wat gebeuren kan is dat ik er niet ben en ja, natuurlijk ben ik er en als er iets anders dan anders gaat, nou, dan is dat alleen maar leuk, ik houd wel van verrassingen (nou ja, alleen als ze leuk zijn).
Tot morgen!