Oudejaarsavond

Tja, bijna nieuwjaar. De jongens zijn vanavond allemaal weg. Wij zullen stilstaan bij het afgelopen jaar. Het was heftig, moeilijk, maar ook heel mooi. We hebben hele mooie dingen mogen beleven in alle lastige tijden. Zichtbaar, 50 jaar, reis naar Canada, verblijf in Zelhem en Epe, en vergeet niet alle onwijs vele kaarten, telefoontjes en lieve mailtjes. Onzichtbaar wat een warmte al die kaarten en mailtjes ons hebben gegeven.
Tijdens alle behandelingen is het doorstomen naar het einde. Nu is het tijd om toch te bedenken wat er eigenlijk allemaal is gebeurd.
Ik heb zeker een andere kijk op het leven gekregen, ik beleef het een stuk bewuster, dat geeft een stuk rust. De toekomst is nog wat vaag, ik zit nog in "tussenland", dat is nog zoeken, maar rustig aan:-)
God was altijd voor mij belangrijk. Het afgelopen jaar vond ik het best af en toe wel heel moeilijk om te geloven dat God nog steeds bij me was en om mij heen was, zoals beschreven wordt in psalm 139.
Eerst even op stap, schrijf straks een mooie tekst om af te sluiten. Ik kan hem zo snel niet vinden:-)

Kerst

Als eerste wens ik iedereen een hele fijne kerst!
Het is nu tweede kerstdag, Wim is naar de kerk en de jongens liggen nog in bed. Ik ga straks naar de brunch bij mijn moeder.
Gister mocht ik meespelen in de band, wat is dat fijn om te doen! Voorheen was ik toch altijd wel wat zenuwachtig, maar nu vind ik het gewoon heel erg leuk om mee te spelen en de zenuwen zijn er dan helemaal niet meer.
Het zijn toch dagen van bezinning en er komt toch wel steeds meer naar boven. Mijn/ons leven ziet er zeker anders uit dan aan het begin van het jaar en de jaarwisseling zal voor ons een nieuw begin zijn.
Lichamelijk merk ik dat "haast" niet zo prettig is, dat vermijd ik dan ook. Ook het ontbijt is anders. Voorheen was ik een slecht ontbijtmens, liever eigenlijk niet, maar nu kan ik gewoon niet zonder.
Vermoeidheid is ook een lastig punt zoals ik in de vorige blog schreef. Gelukkig helpt rustig aan doen al genoeg en komt het ook allemaal weer goed.
Emoties zijn ook best heel lastig:-) Ik kan ineens heel emotioneel worden, ach, als dat het ergste is:-)
Hier nog een foto van het kerststuk wat ik afgelopen week gemaakt heb met Sjanie, ik denk nog met genoegen terug aan het maken van dit werkstuk.

vergeten

Deze stond nog in concept:-)
M'n haar begint echt wel aardig te groeien, maar ik heb Wim nog niet ingehaald, dus ik houd het toch nog maar bij de pruik, alhoewel ik bij Gijs, mijn broer, toch wel meer kans maak. Ik had eigenlijk 1 januari in mijn hoofd om dan de pruik definitief af te laten, maar het is me een beetje te koud:-) Maar ik heb wel al shampo gebruikt, een heeeeeel klein druppeltje.
M'n energie gaat best wel goed, ik kan best veel doen. Ik ben zondag naar Driebergen geweest, maandag gesprek in Overspaarne met de arts, verpleegster en mijn moeder, dinsdag overdag naar Bodegraven, daar krijgen jullie nog een heeeele mooie foto van te zien, maar die staat nog niet eens op de camera, ga ik gauw/rustig aan:-) doen. 's Avonds 3 kwartier kerstliederen gespeeld in de buitenlucht. Verder de voorbereidingen voor kerst. Vandaag werd ik eigenlijk al bij het minste geringste al misselijk, een voorteken dat ik toch even een stapje terug moet doen, en ja, nu best wel heel erg moe. Maar ik heb best heel veel gedaan, misschien leer ik het nog eens om wat beter te doseren:-) Maar ja, ik was eigenlijk wel gewend om van alles te doen en nu lukt dat dus gewoon even niet zo goed. Ik begin wel een beetje te leren om dingen niet meteen op te pakken en dingen ook gewoon niet te doen.

Weer helemaal thuis

Het was heerlijk om een paar dagen weg te zijn, maar eigenlijk wel een beetje te kort nog:-) Als je dan thuis komt is er weer van alles, wel leuke dingen hoor, maar ook wel veel. Zondag mocht ik meespelen in de band, was echt te gek om dat weer te doen! Deze week ook weer allerlei afspraken, ik merk dat dat me heel erg benauwt. Vroeger zou ik me daar makkelijk overheen zetten, maar dat lukt nu niet. Ik heb ook nog erg veel last van mijn borst, schouder en arm, vooral 's nachts. De fysiotherapeut heeft me wel gemasseerd, maar het helpt niet heel veel, donderdag maar weer even aandacht aan geven.
Vanmorgen weer fitness, gaat erg goed, de fysiotherapeut is erg tevreden en geeft steeds aan dat ik een hele goede conditie heb, en dat terwijl ik nooit wat aan sport heb gedaan:-) Ik heb inmiddels ook het programma voor "herstel en balans" gekregen, oei, dat wordt werken:-) Het is 2 maal in de week, op maandag- en donderdagochtend. Maandagochtend begint met een uur fitness, dan een half uur pauze en vervolgens nog een uur groepssport. De donderdag begint ook met een uur fitness, dan een half uur pauze, daarna anderhalf uur groepsgesprek en dan nog eens een half uur groepssport. Dus ik kan er flink tegenaan. Tot die tijd kan ik bij de fysiotherapie waar ik nu ben doorgaan, dus dat is wel heel fijn.
Eerst maar eens het nieuwe jaar ingaan. Ik kijk daar erg naar uit, een nieuw punt, een nieuw begin, zo voelt het. Vandaag had ik weer een gesprek met mijn psycholoog, we hebben zitten praten over een "nieuw" leven, de toekomst. Dat je na al deze gebeurtenissen van het afgelopen jaar toch een hele andere kijk op het leven hebt gekregen, veel bewuster. Dit blijkt niet voor iedereen zo te zijn, maar ik ervaar dat wel zo. Samen hebben we een aantal mogelijkheden bekeken, was erg leuk om te doen. Maar voorlopig gaat dat nog niet, eerst maar eens kijken of ik weer terug kan naar mijn werk. Op dit moment is dat nog eens extra lastig omdat de scholen waar ik werkte stoppen met de muzieklessen. Vanuit de gemeente zou er 4 jaar lang subsidie gegeven worden voor de muzieklessen, nu is dat niet meer mogelijk door alle bezuinigingen, of ietwat te optimistische inschattingen van de gemeente. Nu stelt de gemeente weer allerlei andere eisen en is de MZK druk bezig met onderhandelen, er moet veel veranderen. Dit zorgt voor enige verwarring en onduidelijkheid waardoor de scholen waar ik werkte dus hebben besloten om te stoppen met de muzieklessen. Tja, ik weet niet hoe het re-integratieproces dan gaat verlopen, maar daar hoef ik me nu nog niet druk om te maken.

Vakantie

Wat is dat lekker om er even tussenuit te zijn.
Toen we de eerste dag de gordijnen open deden zagen we een paar eekhoorns!
We zitten in een piepklein appartement, maar met wat creativiteit komen we een heel eind. Het aanrechtblad is meteen onze tafel en er is een tweezitsbank, een tv en een open haard:-) Het is best makkelijk als je zit te eten en je hebt wat afval, dan kan dat meteen in de prullenbak en de afwas zet je meteen in de gootsteen. Zo heeft ieder nadeel z'n voordeel:-)
Dinsdag hebben we wel anderhalf uur gewandeld, echt erg lang, ik heb het helemaal volgehouden!!!

Op het ogenblik is er een oefening van de luchmacht ofzo, er vliegt elke 2 minuten een straaljager over, een beetje irritant:-(

Gister zijn we een "dagje" naar Maastricht geweest, erg leuk. Er zou een kerstmarkt zijn. Onder kerstmarkt versta ik allerlei kerstdingen, daar kan je veel kanten mee op dacht ik.

Dat kan ook wel hoor, want er was een groot reuzenrad, erg leuk natuurlijk, vooral als het sneeuwt. Ook was er een draaimolen en verder allerlei tentjes, zag er wel heel gezellig uit.

Wat er allemaal te koop was verbaasde me echt. Natuurlijk etenswaren, oliebollen, warme wafels, gebakken champignonnen en Rebekuchen met appelmoes. In de vele etenstentjes was er natuurlijk limburgse vlaai, oei, die was erg lekker!!!

Wat er in alle overige tentjes te koop was waren.........MUTSEN!!!! Echt heel erg kerst:-) Ik weet niet of dat aan mij ligt, omdat ik op dit moment soms graag een muts draag, maar ik zag ook bijna iedereen met een muts lopen. Ik heb dan ook maar een leuke uitgezocht.



Ik heb ook even stiekem prijzen vergeleken en bedacht dat de Haarlemse markt toch een stuk goedkoper is.

Wat ook nog wel bijzonder was waren de ijsbanen, maar liefst 2 stuks, midden tussen alle markttentjes.


We zijn lekker even wezen shoppen en hebben een hele leuke winkel gezien: Cook en Co, erg leuk, kan ik mijn hart ophalen met taarten bakken. Hier kan je dus voedingskleurstof kopen! Maar ja, ik net nieuwe uit Canada, want daar kan je dat in de supermarkt kopen.

Ook hebben we een grote kerk bezocht. Het was niet zomaar een kerk, het was n.l. een boekwinkel! Heel erg mooi. Er was ook een restaurantje in, er stond ook een grote tafel in, zie foto. Hier stond voorheen het altaar, nu een tafel in de vorm van een kruis, mooi bedacht.



Ik heb daar een toepasselijk boekje gekocht, erg interessant, Benedictijns timemanagement. Ik heb "thuis" nog wat sites bekeken hierover, goed om over na te denken. Kom ik later op terug. We hebben genoten van een lekkere lunch en zijn toen weer huiswaarts gegaan.
's Avonds zijn we ook nog gaan zwemmen, en ik had nog energie over! Ik word daar helemaal blij van. Ik geef mijzelf al een 8! Hoop dat het zo door blijft gaan.

vocht

Er gebeurt niet zo heel veel, nou ja, er gebeurt wel veel, maar niet leuk genoeg om op mijn blog te zetten.
M'n haar groeit best wel, over mijn hele lijf, allemaal donshaartjes. Het wordt wel spannend wat door gaat groeien, een snor en een baard zit ik niet echt op te wachten:-), maar er zitten wel donshaartjes op mijn gezicht. Ik snap nu heel goed waar haar voor nodig is, al zijn het maar donshaartjes. Het is n.l. zo dat mijn lichaam niet meer zo aan elkaar plakt, ik had van de zomer geschreven dat, vooral tijdens het slapen, mijn benen en armen enzo nogal aan elkaar plakten, net of het van plastic was. Wat vooral plakte waren mijn oren:-), dat is best een raar en kriebelend gevoel, dat is nu dus weer over, gelukkig alhoewel het ook wel grappig was.
Verder zit er toch nog erg veel vocht in mijn lijf, ik krijg nog steeds oedeemtherapie, zij had gedacht dat het wat sneller over zou zijn, maar het wordt niet echt minder. Afgelopen donderdag was ik wat opstandig en heb ik de vloer in de was gezet, wel veel met mijn linkerarm hoor. Ook nog even het straatje geveegd, een beetje met de sneeuw spelen. Waarschijnlijk was dat toch wel wat te veel, ik moest het die nacht bezuren. M'n borst en schouder waren al pijnlijk, maar nu was het echt heel erg. Ik was er al niet zo heel gerust over, dat hoort er ook bij, en er was wel al eens naar gekeken, maar nu heb ik toch maar even de mammacare geraadpleegd. Ik moest vrijdagochtend maar even langskomen. Weer gekeken, nu toch maar even een arts erbij en toch maar even een foto en een scan laten maken. Gelukkig kan dat dan ook allemaal direct. Wat is iedereen in het ziekenhuis toch aardig en zorgzaam, echt heel fijn is dat. Ik maak me dan druk dat ik me misschien wel aan loop te stellen en dat ik me niet zo'n zorgen moet maken, maar daar is alle begrip voor en dat is voor hun helemaal niet aan de orde. Het prikken voor de contrastvloeistof was wat lastig en lukte niet in één keer, daar maken zij zich dan druk om en vinden dat heel vervelend voor mij, maar ik was allang blij dat ze alles zo goed kunnen onderzoeken. Gelukkig was alles in orde, ze konden wel heel duidelijk zien dat alles wel aardig opgezwollen is door alles wat er gebeurt is, maar daar kan niets aan gedaan worden, dat moet vanzelf weggaan en door de oedeemtherapeut. Ik had niet gedacht dat het bij mij zou werken, maar ik was behoorlijk opgelucht. Het wordt heel vaak gezegd dat je je snel zorgen maakt zodra je iets voelt, tja, ik dacht dat dat bij mij wel mee zou vallen, maar dus niet. Nou ja, ik ga nu in ieder geval gerust op vakantie.
Ja, we gaan er lekker even een paar daagjes tussenuit, heerlijk naar België. Misschien wordt het langlaufen, zou wel leuk zijn, maar lekker genieten van een bad en een zwembad is ook niet verkeerd. Ik weet niet of ik in de sauna ga, is geloof ik niet zo goed voor al het vocht.

Sneeuw

Het is wel heel bijzonder die mooie witte sneeuw!! Natuurlijk ook heerlijk om binnen te zitten en vooral niet met de fiets of de auto op pad. Wandelen is dan toch wel het lekkerste.
Vanavond een lieve ontroerende film gekeken. Ik wilde eigenlijk niet meteen naar bed, we zijn nog een eindje gaan wandelen, door de sneeuw, wat een enorm pak ligt er! Tja, het sneeuwde ook nog. Ik had mijn haar afgedaan:-) en een lekkere warme muts op gezet. Tijdens het wandelen leek het me wel lekker om zonder muts te lopen, het is toch donker en er lopen niet zoveel mensen door dit weer, dus zo gezegd zo gedaan. Wow, wat was dat lekker:-) Toch wel een heel uniek moment, dat zal me vast niet nog veel vaker gebeuren, sneeuw op mijn bijna kale hoofd! Leuk om dat mee te mogen maken, maar dan wel met de zekerheid dat het me over een poosje, je weet tenslotte niet hoeveel sneeuw we dit jaar nog krijgen, niet meer zal overkomen.

De oncoloog

Vandaag een bezoek aan de oncoloog gebracht. Ze was erg rustig en nam alle tijd voor ons, dat was in ieder geval wel prettig. Alles was gelukkig goed.
We hebben gesproken over de mammaprint. Voor mij zou dat niets uitgemaakt hebben omdat het bij mij al in de lymfeklieren zat, dan durven ze zeker niet het risico te nemen om geen chemo toe te passen en daar hoort ook de tamoxifen bij. Wat die tamoxifen betreft zal dat wel langer worden dan 5 jaar, daar zijn ze nu erg mee bezig, maar ja, daar hoef ik me dus voorlopig nog niet druk over te maken:-), dat zien we tegen die tijd wel.
Mijn borst zag er ook goed uit, ja, er zit nog veel vocht. Ze legde het als volgt uit: de snelweg is afgesloten en het vocht zoekt nu nog naar de kleine wegen, dat kost wat tijd. De oedeemtherapeut, waar ik 2 keer per week kom, stimuleert het vocht om de juiste wegen te vinden.
Verder is er bloed afgenomen en daar krijg ik donderdag de uitslag van.
Eind januari krijg ik een mammografie, dit gaat allemaal via de chirurg.


Gister wel weer een pittig moment gehad. Het was de laatste zondag van het kerkelijk jaar en dan worden de mensen herdacht die het afgelopen jaar vanuit onze kerk overleden zijn. Na een zeer bemoedigende preek van Sicco werden de overledenen opgenoemd, daarbij werd een foto op de beamer getoond en een kaars aangestoken. Na de bekenden uit onze gemeente konden mensen naar voren gaan om een waxinelichtje aan te steken voor persoonlijke bekenden. Ik moest meteen aan Ans en Esther denken en heb voor hen een lichtje aangestoken.
Zo is ook onze boom uit de achtertuin overleden:-( Afgelopen vrijdag is hij te gronde gegaan. Hij was binnen twee uur met de grond gelijk gemaakt en heeft een heleboel hout voor de open haard achtergelaten. Het is een kaal gezicht, maar het geeft ook een hoop licht meer in huis en ook een hoop ruimte in de tuin.

Every cloud has a silver lining

Daar mochten we vandaag wel heel erg van genieten. Wat een voorrecht om samen thuis te zijn en te kunnen genieten van een prachtige herfstdag!! Zo zie je maar dat, ondanks de donkere tijden, er hele mooie momenten mogen zijn!! Ook in moeilijke tijden kunnen we dankbaar zijn.

We hebben de dinsdag als "uitgaansdag" genomen want voor je het weet is de week weer voorbij met van alles en nog wat. Van de radio-wekker hoorden we vanmorgen om 7.00 uur dat het eerst mistig zou zijn en daarna de zon door zou breken, nou, dat beloofde wat, dus "snel" opgestaan en iedereen de deur uitgewerkt:-).

We kozen voor Elswout, niet volop bos en ook niet heel open. Wim had gelukkig zijn fotocamera meegenomen. Tja, het is wel zo dat als Wim zijn camera mee heeft het wandelen wat minder gaat, 5 minuten lopen, 5 minuten foto maken:-) Maar vandaag was het wel de moeite waard, zie hier wat resultaten.


Mijn haar begint nu echt te "groeien", er komt wat op mijn hoofd te staan. De blonde haren waren maar schijn, er komt nu een donkere gloed op mijn hoofd. Ik heb het geprobeerd te wassen, maar het zijn echt haren, het gaat niet weg. Helaas dus toch niet blond, welke kleur het wel wordt kan ik nog niet zeggen, nog net ff te weinig.
M'n energie gaat wel vooruit, maar is nog erg onberekenbaar.
Onze blikopener had het begeven, tja, soms best wel handig. Gelukkig hebben we een hele leuke winkel in de buurt, Ikea, waar erg handige blikopeners te koop zijn (moeten we nog wel uitproberen). Gister hadden we wel tijd en ik dacht ook wel genoeg energie om een bezoekje te brengen aan deze grote winkel. Om in de winkel te komen moet je eerst naar boven en dan weer naar beneden, dat blijft toch nog zwaar zo'n hoge trap. (Er is ook een lift hoor, maar ja, eigenwijs natuurlijk, van wie heb ik dat???) Zodra je beneden bent liggen daar al de keukenspullen en dus ook de blikopeners, zelfs verschillende. Al snel hadden we onze keuze gemaakt, (zoveel verschillende zijn er nu ook weer niet), nog wat handige keukenspullen bekeken en dan is er nog heel veel te zien. Ik heb nog geprobeerd me staande te houden, maar m'n energie was echt op. Wim is bij de kassa gaan betalen en ik ben op een bankje gaan zitten waar ik in gesprek raakte met twee leuke meiden over het gebruik van paddo's, heel bijzonder!

De open poort naar de nieuwe weg

Blijven zingen

Jaaa, het begint eindelijk te komen!!! Ik krijg weer haar en wel super blond:-) Hoef ik eindelijk mijn ware aard niet meer te verbergen. Het is heel donzig zacht, ik ben benieuwd of het zo blond blijft.

Mijn conditie gaat ook goed vooruit, ik geef mijzelf onderhand een 6,5. Het afgelopen weekend hebben we Egbert z'n verjaardag gevierd en ik ben niet eens brak! Oke, natuurlijk hebben de mannen heel veel gedaan, maar taarten bakken en versieren lukt ze echt nog steeds niet en dat wil ik eigenlijk wel zo houden, dat is mijn talent!!

Vanmorgen weer gesport, ik zit nu zo ongeveer op het startniveau, dat was na de derde kuur, dus ook dat voelt heel goed.
Verder ben ik wel lichtelijk wat labiel, gister een programma op de tv over een vrouw met borstkanker, dat raakt me heel diep. Afgelopen vrijdag las ik in de krant een overlijdensadvertentie van een vrouw die tegelijk met mij de kuren kreeg, we hadden nog wel contact gehad. Ik belde een andere kamergenoot die wat meer wist, het was allemaal heel snel gegaan. Vocht in haar buik, bleken kwaadaardige cellen te zijn, operatie en vlak daarna overleden. Wij krijgen de krant altijd wat later waardoor de begrafenis al achter de rug was. Ik vind het erg moeilijk, het maakt me bedroefd en boos, leeg, bang, weet ik veel!!!! Zij zag er steeds slecht uit, moest ook een aantal keer een bloedtransfusie ondergaan. Ik voel me goed, maar m'n borst ziet er erg rood uit, kan door de bestraling komen zeggen ze, maar hij is ook wel pijnlijk en warm, kan van het vocht zijn, ja, het kan ook wat anders zijn.

Ik houd me vast aan Psalm 42:
Zoals een hinde smacht naar stromend water,
zo smacht mijn ziel naar U, o, God.
Mijn ziel dorst naar God, naar de levende God,
wanneer mag ik nader komen en Gods gelaat aanschouwen?
Weemoed vervult mijn ziel nu ik mij herinner hoe
ik meeliep in een dichte stoet en optrok naar het huis van God-
een feestende menigte, juichend en lovend.
Wat ben je bedroefd, mijn ziel, en onrustig in mij.
Vestig je hoop op God, eens zal ik hem weer loven,
mijn God die mij ziet en redt!

Ook het volgende lied geeft me houvast:
U heft mij op, zodat ik sta op bergen.
U heft mij op, ja dwars door stormen heen.
Ik ben sterk, Gij draagt mij op uw schouders.
U heft mij op, ik voel me niet alleen!